Dead can dance if you're a blind girl in town...

Επαναστάσεις του κώλου...

2012-02-09T16:27:00.001+02:00

Θα φτάσουν όλα στον πάτο και αδυνατώ να πιστέψω πως δεν το είχαμε πάρει όλοι χαμπάρι.

Προς τους γονείς μας , τους θείους μας και του παππούδες μας που υπέκυψαν στην ρουσφετολογία και τη λαμογιά για να έχουν παχυλούς μισθούς και 5-6 σπιτάκια διάσπαρτα στον ελλαδικό χώρο.

Γουστάρετε λαμόγια που δεν έχετε πια σύνταξη?
Γουστάρετε το χαράτσι των ακινήτων?

Τι σας λέει η συνείδησή σας απέναντί μας που όσοι ψηφίζατε την ρίχνατε σε συγκεκριμένα καθίκια και όσοι δεν ψηφίζατε (σαν τους δικούς μου τους ηλίθιους) τι λέτε που απείχατε ρε ζώα?

Στο διάολο κι ακόμα παραπέρα οι πολιτικοί μας και τα ζώα που τους ψηφίζουν.

Υ.γ.:Πριν καιρό είχα δει αυτήν την φωτό και την ανάρτησα στο tumblr μου.Τώρα τελευταία εθνικόμουτρα και ζαβοί χρησιμοποιούν στο fb τον Vendetta όλο και περισσότεροι!Έχετε διαβάσει ρε απολίτιστοι το κόμικ ή έστω έχετε δει την ταινία πριν γραφτείτε στη Δαπ και την Πασπ?Ή ακόμα χειρότερα στην Χρυσή Αυγή?

Το σχόλιο που είχα κάνει ήταν : Revolution is a usefull need. Guy... Σημασία έχει πως πρέπει να τρίξει συθέμελα το σπίτι μας για να ξυπνήσουμε.Καλή μας ανάπαυση λοιπόν.

Λεξούλες και φρασούλες αναζήτησης...

2012-01-30T15:04:00.000+02:00

Αν δεν με διασκέδαζε , προφανώς δεν θα τους έδινα σημασία.Αλλά έλεος καλοί μου!!!!Πάλι χοντράδες είδαααααααα...Πόσο να αντέξω?Λέω να κάνω καμία καταγγελία γιατί μου κάνει εντύπωση η αναζήτηση εφηβικά βυζάκια.

α)to poio omorfo mikro koritsi ston kosmo
β)αγαπημένες
γ)γιατι ειμαι τσιγκούνα
δ)ηλιόλουστες μέρες
ε)πρωτοχρονιά και η μελαγχολία της
στ)τεραστια βυζια
ζ)εφηβικά βυζάκια
η)kartes me sex
θ)βραχνιασα ξαφνικα δεν μπορω να μιλησω
ι)μακαρι να ξαναγύριζες
ια)εν να το περασω γαμωτο
ιβ)χαλια περιεργα
ιγ)blindgirlintown.blogspot.com
ιδ)ε ρε κατι προβληματα που χει ο κοσμος
ιε)μηνυμα για τις αναπαντητες
ιστ)προσπαθω
ιζ)τι θες για να εισαι ευτυχισμενος αγκαλιες
ιη)metria bizia

Α)Δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με τα ρεκόρ γκίνες.Προσωπικά , συγγνώμη αλλά δεν με ενδιαφέρουν τα πιο μικρά όμορφα κορίτσια στον κόσμο.Κάθε άλλο.Αν δεν έχει σχέση με το ρεκόρ γκίνες , είναι σίγουρα παιδοφιλικό ανώμαλο πράγμα!Ιουχ.
Β)Αγαπημένο να'ναι κι ο,τι να'ναι.
Γ)Είναι καλό να είσαι τσιγκούνα αγαπητή μου αναγνώστρια ειδικά αυτές τις μέρες!Δεν σου προσφέρει τίποτα η γενναιοδωρία ειδικά σε ανθρώπους που δεν το εκτιμούν!Τον οβολό σου να τον έχεις καλά κρυμμένο στον κόρφο σου!
Δ)Έρχονται και παρέρχονται οι ηλιόλουστες μέρες.Να δούμε πότε θα είναι αλκυονίδες...
Ε)Προφανώς μια αναζήτηση από εκείνες που οδηγούν σε δακρύβρεχτα κείμενα και τρόπους αντιμετώπισης πρώιμης κατάθλιψης.Καλέ μου αναγνώστη , εδώ τέτοια δεν θα πολυβρεις.Κάτι παλαιότερες αναρτήσεις που σε συνδυασμό με τον πιο ελληνικό τρόπο σκέψης της μουντίλας και της καλλιτεχνικής ύπαρξης μέσω της μελαγχολίας θα τις βρεις αλλά κι εκεί η ηλίθια αισιοδοξία μου κάπως θα φανεί.
ΣΤ)ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΚΑΛΕ , ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΕΔΩ ΒΥΖΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΔΗ ΤΕΡΑΣΤΙΑ!Είμαστε μικρόβυζες εμείς , φοράμε 75 Β.
Ζ)Περάσαμε επίσης και την εφηβεία χρόνια τώρα , οπότε ούτε εφηβικά είναι.Και εξαιτίας σου θα κάνω καταγγελία στην ηλεκτρονική αστυνομία.
Η)Κάρτες με σεξ?Υπάρχει αυτό το πράγμα?
Θ)Η πιο αστεία αναζήτηση.Μόλις την διάβασα πέθανα στα γέλια.Καραμελίτσες καλέ μου , καραμελίτσες!!!
Ι)Αυτό λέω κι εγώ.Μακάρι να ξαναγύριζε αλλά νηφάλιος.Βέβαια , πρέπει να πω σε αυτό το σημείο πως δεν με ενδιαφέρει πια.(Λέμε τώρα...)
ΙΑ)Περαστικά..Εγώ σου εύχομαι να το περάσεις , τώρα ποιο δεν ξέρω αλλά δεν έχει σημασία....
ΙΒ)Για όλους μας χάλια περίεργα καλέ μου!Για όλους , ποιος μας ακούει όμως?
ΙΓ)Είναι η πρώτη φορά που θα ευχαριστήσω όσους με ψάχνουν με το όνομα της σελίδας μου.Καλά μου παιδιά , σας ευχαριστώ πολύ.
ΙΔ)Συναφή αναζήτηση με τίτλο του ιστολογίου μου.Ευχαριστώ πολύ ξανά.Αλλά , πρέπει να βρούμε τρόπο αντιμετώπισης τι λες?
ΙΕ)Αυτό το πρόβλημα το'χα κι εγώ με την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας μου.Δεν μου έστελνε τα μηνύματα από κλήσεις όταν ήταν κλειστό το κινητό ή δεν τις απαντούσα.Κάλεσε στο τηλεφωνικό κέντρο βοήθειας κι αν το πρόβλημα δεν λυθεί άλλαξε εταιρεία για να τους την σπάσεις.Μουα χα χα.
ΙΣΤ)Όλοι μας προσπαθούμε!
ΙΖ)Όλα τα θες , και τις αγκαλιές και τα φιλιά και τα λεφτά.Πού τα βρίσκεις όμως όλα τσάμπα?
ΙΗ)Εδώ ήρθες στο σωστό μέρος.Τα βυζιά μας είναι μέτρια.Και σε μέγεθος και σε ποιότητα ανώμαλε.ΟΥΣΤ!!!

Λέτε να υπάρχει η περίπτωση όσο γράφω τη λέξη ΒΥΖΙΑ να πέφτουν πάνω μου?χαχαχαχαχα Τα ζώα του Διαδικτύου θα παραπέμπονται αναγκαστικά εδώ.Περαστικά μας.

Υ.γ.:Αν το 2012 δεν έρθει το τέλος του Κόσμου , είμαστε για κλάματα...Ακόμα και οι προφητείες μούφα είναι σε τούτη την πλάση.Όλα σκατά πάνε καλά καλά δεν αρχίσανε.Και πάλι ουστ.

Είπα , ξείπα.

2012-01-18T23:57:00.000+02:00

Σας είχα πει πως θα έγραφα εδώ κάτι για ένα βιβλίο που διάβασα.Τελικά , ανασκόπηση δεν έκανα.«Βλακείες» , σκέφτηκα.
Τι να σας πω για το Κουρδιστό Πορτοκάλι?Ο,τι δεν έχει καμία σχέση με το επιτηδευμένα σοκαριστικό φιλμάκι του Κιούμπρικ?Αυτό προφανώς , θα το υποψιάζεστε.Εκείνο όμως που μπορεί να σας διαφεύγει είναι πως το βιβλίο αυτό έχει μια βαθύτερη έννοια της εγκληματικότητας και της σοφίας.Αν και ο συγγραφέας , δεν το θεωρεί το καλύτερο βιβλίο του , σίγουρα είναι από τα πιο παραστατικά βιβλία που'χω διαβάσει.Οι πενήντα από τις 60 λέξεις είναι μια ακαταλαβίστικα αργκό του μέλλοντος και αντιλαμβάνεσαι τις εικόνες και το νοήμά τους. Αξίζει να σπαταλήσετε το χρόνο σας.Και αν μπορείτε , μάθετε απ'έξω μερικές πληροφορίες για το βιβλίο.Θα μπορούσαν να αποτελέσουν το πιο ενδιαφέρον θέμα συζήτησης για όσους σκέπτονται πως τα βιβλία δεν είναι απλά για να διαβάζεις όσα δεν μπορείς να ζήσεις.

Ένα πράγμα αναρωτιέμαι.Πόσα ψυχολογικά είχε ο Κιούμπρικ?Γιατί εις το όνομα της Τέχνης , βαπτίζουν την καφρίλα «αριστούργημα»?

Συνεχίζω.

Μισώ τους ανθρώπους τελευταία.Φολιάσανε 2 γάτες στην γειτονιά μου η οποία είναι ουσιαστικά πάνω στο βουνό και έριξαν ένα γατί μέσα σε νερό το οποίο όσο και να το γιατροπόρεψα πέθανε.Φακ.Είμαι κάπως χάλια αυτές τις μέρες.Φυσικά , η Φιλοζωική οργάνωση λίμαρε τα νύχια της και απαξιώ.Και για τον κτηνίατρο που δεν ήρθε να το δει.

Εμμμ....

Αυτά!

Ήρθε η ώρα να διαβάσω ξανά...Έχασα το μέτρημα πια.Κι είμαι ευτυχισμένη!

Η εικόνα γιατί με εκφράζει...Κι ας σπάσουν!

Ευτυχία....

2012-01-09T14:13:00.001+02:00

Πέρασε άλλος ένας χρόνος.Βαραίνει τις πλάτες μας σαν μια αόρατη καμπούρα και τα μάτια μας κλείνουν από το ζόρι να την κουβαλάμε.
Κανείς μας δεν βλέπει την καμπούρα του συνανθρώπου μας και ζούμε όλοι εις βάρος της.

Τέλος , τα γράμματα στα βιβλία ξεθωριάζουν , οι ήχοι απομακρύνονται και το μυαλό στενεύει.

Καλή χρονιά.

Ευτυχία , είναι να γνωρίζεις την αλήθεια.

Οι απίστευτες λέξεις στην αναζήτηση ξαναγύρισαν!

2011-12-15T15:02:00.002+02:00

Σήμερα λοιπόν , κάποιοι γλυκύτατοι συνάνθρωποι μας ήρθαν στο ιστολόγιό μου κάνοντας τις εξής αναζητήσεις!!

τεράστια βυζιά (2 φορές)
μέτρια βυζιά(1 φορά)

Αγαπητοί μου αναγνώστες!Ναι , τα θηλυκά έχουν βυζιά.Ο κύριος λόγος ύπαρξής τους είναι η θρέψη των νεογνών μιας και σε αυτό το μέρος είναι συγκεντρωμένοι κάποιοι αδένες που παράγουν γάλα όταν έρθει εκείνη η ώρα.
Παρόλαυτα , κι άλλα θηλαστικά που παράγουν γάλα όπως οι αγελάδες και τα πρόβατα , χρησιμοποιούνται για την μεγάλη παραγωγή του και φυσικά την εμπορευματοποίηση αυτού.Παράγωγα γάλακτος είναι τα τυριά , τα γιαούρτια , τα σμούθις , οι σοκολάτες γάλακτος και οι λευκές σοκολάτες , χρησιμοποιείται το γάλα αρκετά και σε άλλα ήδη που βαριέμαι να τα απαριθμήσω.

Επίσης , τα βυζιά είναι πολύπαθα.Ένα συχνό βασανιστήριο σε σκοτεινά χρόνια ήταν να κόβουν σύριζα τα στήθη των γυναικών.Δεν ξέρω ποιος αρρωστημένος το σκέφτηκε αλλά μακάρι να καίγεται στην κόλαση.

Νούμερο 1:Καλέ μου άνθρωπε , δεν ξέρω γιατί τα θέλεις τεράστια.Ο καθένας έχει βίτσια αλλά θες να τρως τις βυζακωτές σφαλιάρες σου μάλλον.
Νούμερο 2:Είσαι φυσιολογικός μεν , αλλά βρε άνθρωπε πώς τα εννοείς μέτρια?

Υ.γ.:Η ανασκόπηση έρχεται εντός των ημερών με την περίληψη ενός βιβλίου που ο σκηνοθέτης το ξέσκισε.Αναμένετε στην οθόνη σας.

Γυρισμός.

2011-12-08T23:12:00.000+02:00

Είναι φορές που ένα οποιοδήποτε ταξίδι σε αφυπνίζει.Να σε πάει εκεί που δεν θες και τα άτομα που σε περιτριγυρίζουν να σε κάνουν να θες να ξαναπάς οπωσδήποτε στον ονειρικό εφιάλτη σου.
Σιχαίνομαι την Αθήνα , ιδιαίτερα το Αιγάλεω.Λατρεύω όμως το Μπαρουτάδικο.Και το Θησείο.Και τα καφενεία.Και τις καλόγουστες καφετέριες.Και τους ανθρώπους που δεν είναι σκυφτοί στο Μετρό ή στο δρόμο , άσχετα αν δεν τους ξέρω.Μισώ όμως το Μετρό!Το μισώ!Γιατί , πολύ απλά , εμένα μου αρέσει η ώρα να περνά αργά και να καταλαβαίνω ακόμα και το δευτερόλεπτο.Και δεν μου αρέσει να βλέπω τους πάντες σαν να μην περνούν καλά.

Είχα καιρό να πάω στην Αθήνα.Μια γατούλα με σπασμένο πόδι ήρθε κατευθείαν μπροστά μου κλαίγοντας.Ήταν έγκυος και το βάρος της με έναν απότομο πήδο της έσπασε το ποδαράκι.Λογικό.Πήρα φιλοζωική οργάνωση , μέτρια πράγματα.Πήγα σε ένα ιατρείο μικρών ζώων και δεν βρήκα τον δικό μας αλτρουιστή κτηνίατρο.Ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπε τα ζωάκια σαν λεφτά.Εξάλλου , τα υλικά για τον γύψο , πόσο κοστίζουν?Είναι τραγικό να μιλάμε με λεφτά ως αντίκρισμα πράξεων.Ευτυχώς , το'πα σε μια φίλη μου που μένει εκεί κοντά που βρήκα τη γάτα να ρίχνει καμιά ματιά.Τι καλά , που μαζεύω και τα γατιά της γειτονιάς μου εδώ και τα ταΐζω.Παραδόξως , είναι εμψυχωτικό.

Μετά , υπερκαταναλωτισμός.Τον είδα , τον έζησα και όλα αυτά γιατί υποτίθεται ανεβαίνει το βιωτικό επίπεδο εντός του σπιτιού , στην καθημερινότητα ας πούμε.Δεν με νοιάζει αν τρώω μακαρόνια ή τραχανά κάθε μέρα αρκεί που αγόρασα ένα απίστευτο δώρο στον αδερφό μου.Χαλάστηκα που ήμουν αναγκασμένη να κάνω συμβάσεις του στυλ "ας πάμε να δούμε τους Αθάνατους γιατί δεν γουστάρετε να δείτε το Σλουθ" ... Αποσιωπώ.Δεν κρίνω ούτε καν σχολιάζω.Χαλάστηκα που δεν πήγα σε ένα πιάνο μπαρ.Οι φίλοι μου δεν πολυπάνε σε τέτοια.Μετάνιωσα , που αντί για ηρεμία προτίμησα να χαλαστώ.Αντί να πω.Όχι.Δεν θέλω εκεί.Δεν κάνω αυτό.Αλλά , πρέπει να κάνω συμβιβασμούς με όσους αγαπώ.Συνεπώς...

Όλες τις μέρες που έμεινα στην Αθήνα , δεν άκουσα ούτε ένα από τα τραγούδια μου.Οι φίλοι μου χαρακτηρίζουν την μουσική που ακούω μελαγχολική , καταθλιπτική , όχι χαρούμενη.Δεν με νοιάζει ρε.Την βρίσκω έτσι.Είμαι μαζόχα.Μου αρέσουν τα ψυχολογικά μπουκέτα , πρόβλημα κανείς?Εξάλλου , είμαι πάντα προετοιμασμένη και τα μπουκέτα από τους ζαβούς με αφήνουν παγερά αδιάφορη.Χαλάνε τη δύναμή τους.Εγώ είμαι ήρεμη.Έτσι λοιπόν , επειδή έχω καλό αδερφάκι , είδαμε ταινίες μετά που γύρισα.Ξαναείδαμε το Oldboy και αναθυμήθηκα εκείνο το απαίσια εξαίσιο soundtrack που με κάνει να κλαίω από την ζήλεια μου γι'αυτόν τον πανηλίθιο συνθέτη που το έγραψε.Ζηλεύω.Κάθε φορά που το ακούω αυτό το cd , πεθαίνω από την ζήλεια μου.Με πιάνει σοβαρού είδους κατάθλιψη και το μόνο που θέλω είναι ή να σκοτώσω αυτόν τον συνθέτη ή να με πάρει κάποιος αγκαλιά.Για την ώρα , πιθανότερη λύση ηρεμίας είναι οι αγκαλίτσες.Είδαμε κι άλλες αλλά αυτή η ταινία με στοιχειώνει.Την έχω δει τρεις φορές γαρ.Η ανωμαλία μου είναι τεράστια αλλά δεν παραιτούμαι η ρουφιάνα.Εκεί , να με σκοτώνω.

Αυτές οι μέρες ήταν ηλιόλουστες και με έκαναν να ζήσω όπως ζούσα μικρή.Μέχρι και κυνηγητό έπαιξα και γελούσα σαν χαζό.Το ευχαριστήθηκα όμως.

Δεν ξέρω αν ξαναγράψω μέχρι την πρωτοχρονιά.Παίζει να γράψω κάτι σαν απολογισμό του τρέχοντος ακόμη έτους που οδεύει προς τον τερματισμό.

Άντε , υγεία να έχουμε.Cheers.

Ε ρε προβλήματα που'χει ο κόσμος...

2011-10-30T22:25:00.000+02:00

Έχω γελάσει πολύ με τις αναζητήσεις που παραπέμπουν σε αυτό το φτωχό τω πνεύματι ιστολόγιο.

Θα αντιγράψω τις λέξεις με την ορθογραφία τους όπως την βρήκα.Χωρίς τόνους και μπλα μπλα.
ρευτηκε γκομενα
το κινητο μου με καλουνε και δειχνει αναπαντητη.
μάλλον κάτι ξέρω
πως να ηρεμησεις εναν αντρα ?
γαμω
allo re dance

Τις απίστευτες βωμολοχίες δεν θα τις γράψω γιατί θα ξαναπέσει κάποιος ψάχνοντας για κάτι τέτοιο οπότε...
Αυτό που με προβλημάτισε περισσότερο είναι που η λέξη «ψαξίματος» με το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν ο εγωκεντρισμός.Από τη μια το εκλογίκευσα , σκέφτηκα " Έχω βάλει τη λέξη αυτή σε έναν τίτλο μιας ανάρτησης ".Παρόλαυτα , δεν το'χαψα.Ακόμα και στις δικαιολογίες μου , προβάλω αντίλογο.Είμαι ανωμαλάρα , το ξέρω.

Έτσι λοιπόν για να μην υπεραναλύω τον εγωκεντρισμό μου , εγκαινιάζω μια καινούρια ενότητα στο ιστολόγιό μου.Θα βρίσκω τα περίεργα και θα απαντάω σε αυτά.
(Προφανώς , όλο και κάποιος θα το'χει κάνει στο δικό του ιστολόγιο , αλλά διαβάζω μόνο κάποια συγκεκριμένα χωρίς να αφήνω σχόλια.Το βρίσκω αγενές από μεριά μου πολλές φορές.Εξάλλου δεν ξέρω και τι να γράψω μερικές φορές...)

Φίλε μου νούμερο 1 , ναι ρεύονται και οι γκόμενες.Τι να κάνουμε?
Φίλτατε νούμερο 2 , οι εταιρείες όταν έβγαζαν τα κινητά προσπαθούσαν να μας κάνουν όσο το δυνατόν γινόταν πιο αναλυτικά τα συμβάντα στα κινητά μας ώστε να ενημερωνόμαστε αν τυχόν δεν μπορούμε να το έχουμε μαζί μας(άσχετο αλλά παίρνουμε κινητά για να τα έχουμε παντού και πάντα μαζί μας).Όταν δεν απαντάς σε μια κλήση , αυτόματα γίνεται αναπάντητη με το αν το στερητικό.Εκτός , αν έχει πρόβλημα η δική σου συσκευή.Σηκώνω τα χέρια ψηλά στην περίπτωσή σου.
Αγαπητέ μου νούμερο 3 , μάλλον όλοι κάτι ξέρουμε αλλά ποιος νοιάζεται εν τέλει?
Φίλενάδα νούμερο 4 , έναν άντρα είναι εύκολο να ηρεμήσεις.Έναν άνθρωπο όμως?Κάτσε σκέψου το...Μπορεί να μην είναι μόνο άντρας αλλά κι άνθρωπος!
Πολυαγαπημένο νούμερο 5 , τα υπουργεία μας , τα κέρατα τράγιο και βερνικωμένο , τι άλλο θες?Εδώ , όλοι μαζί.Ταυτόχρονα!
Εδώ καλέ μου νούμερο 6 έχουμε πρόβλημα γιατί ήσουν ανορθόγραφος.Ένα κομμάτι που έπαιζε από το πρωί μέχρι το βράδυ , ένα χιτάκι που σιχάθηκε και το τελευταίο νιάνιαρο που το άκουγε στην κούνια του καθώς έβλεπε η μάνα του το Γκρικ Αηντολ , πώς γίνεται να το ψάχνεις?Σίγουρα θα το'χε ο διπλανός σου για ήχο κλήσης.Γιατί δεν ζητούσες να στο έστελνε με μπλουτουθ?

Τέρμα το παραλήρημα για σήμερα.

Τραγούδι.Somebody that I used to know από Gotye feat. Kimba έλεγα αρχικά να βάλω.Αλλά το μετάνιωσα.Κόλλησα με τον δίσκο του Gotye ονόματι Making Mirrors αλλά ένιωσα μια ασχετίλα γιατί δεν ήταν το τραγούδι της εβδομάδας που με καθήλωσε.Δεν με λένε Katy και τη σιχαίνομαι την βλαμμένη που έγραψαν τόσο όμορφα λόγια για εκείνη.Red House Painters με το αξεπέραστο Katy song.

Όταν όλα καίγονται ,

2011-10-22T17:37:00.002+03:00

σαν ένας άλλος Νέρων κάθεσαι από θέση με πανοραμική θέα και χαζεύεις τον καπνό που δημιουργεί η οχλοβοή της παράνοιας.

Αισθητά πιο μακριά από τις χειρότερες αντιδράσεις ενός αξιέπαινου έθνους , χαιρόμαστε οι ποντικοί καλά κρυμμένοι στα λαγούμια μας την κενοφανή ανεξαρτησία μας.Τουλάχιστον τρώμε ακόμα...Ναι είναι μια εκδοχή.Αλλά ως πότε θα γεμίζουμε μόνο τις κοιλιές μας?Δεν είναι ο μοναδικός λόγος ύπαρξής μας σε τούτη την πλάση!Έτσι θέλω να πιστεύω...

Και ενώ όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο βρίσκονται δυο μάτια που σε κάνουν να πιστεύεις πως υπάρχει κάτι καλό , κάτι όμορφο για να νιώσεις ξανά πως είσαι ζωντανός και πως μια αγκαλιά ή ένα άγγιγμα θα σε συμφιλιώσει με τη χαρά.Δεν το'χα αισθανθεί ποτέ ξανά αυτό...Να κοιτάς δυο μάτια και να χάνεσαι χωρίς να ζητάς τίποτ'άλλο εκτός από την ύπαρξή τους.

Κι ενώ ο κόσμος καίγεται εσύ να χτενίζεσαι κάτω από τον φεγγαρόλουστο ουρανό και να κοιμάσαι με ανοιχτά τα παντζούρια για να βλέπεις τ'άστρα το βράδυ.Και να μην νοιάζεσαι που η φωτιά θα έρθει να κάψει και το δικό σου σπίτι ίσως κάποια στιγμή.Ακόμα κι ήρθε με ιδιόμορφο τρόπο φυσικά , βρίσκεις τρόπους αντιμετώπισης και φυσικά αναμένεις με το πέρασμα των ημερών και της ώρας και των δευτερολέπτων ακόμα την αναγέννηση.Έτσι δεν είναι η φυσική εξέλιξή μας άλλωστε?

Κάποια στιγμή μέσα σε όλα αυτά , ζητάς την αποπομπή όσων ατυχών γεγονότων συνέβησαν στο σκοτεινό σημείο του ημερολογίου σου για να τα ξεχάσεις και τέλος μένεις μόνος με την διαπόμπευσή τους σε φίλους και γνωστούς για να τα ξεπεράσεις , αν αυτό είναι δυνατόν.

Υ.γ.1: Υπάρχουν στιγμές τόσο άβολες όπως μια καρφίτσα σε ένα δάχτυλο.Έζησα μια τέτοια με σοκ και δέος για την κτηνωδία που μπορεί να προκαλέσει η ζωοποιός φύση.Ο,τι δίνει ζωή , την παίρνει πίσω όσο μικρό και γλυκό κι αν είναι το πλάσμα της.

Υ.γ.2: Κι επειδή όλα συνεχίζονται νιώθεις ακόμα πιο άβολα.

Υ.γ.3: Το τραγούδι παλιό σχετικά (για τη μουσική βιομηχανία φυσικά) αλλά επίκαιρο.(Δεν περίμενα να νιώσω έτσι ποτέ ποτές ποτέ ξανά)

Νέες συνήθειες , νέα ύπαρξη.

2011-10-08T12:58:00.000+03:00

Δεν περίμενα ποτέ να αρχίσω να πίνω καφέ.Δεν μου άρεσε η γεύση του.Προφανώς γιατί ποτέ δεν ήταν καλής ποιότητας.Αυτόν τον καιρό όμως επειδή αφενός λόγω υπότασης νιώθω αδύναμη αναγκάστηκα να πιω καφέ , αφετέρου γιατί φτιάχνοντας όλη μέρα καφέδες τον μυρίζεις φρεσκοκομμένο και σου έρχεται.
Φτιάχνει την σωματική μου δύναμη ρε γαμώτο και μου αρέσει.Βέβαια , προσπαθώ να μην πίνω πάνω από 3 καφέδες την βδομάδα , πράγμα αρκετά εφικτό γιατί τον νιώθω σαν δυναμωτικό άσχετα από τις εθιστικές ουσίες του.

Προσπαθώ λοιπόν , σύμφωνα με τα νέα δεδομένα να κάνω μια σωστή κατανομή του ελεύθερου χρόνου μου ώστε να έχω τον προσωπικό μου χώρο για τις δραστηριότητές μου.Μπορώ να ομολογήσω πως δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να τον κατανέμω σωστά μιας και πρέπει να βάλω πρόγραμμα ουσιαστικά.Και δεν είμαι του προγράμματος όσον αφορά τις δραστηριότητες.Στη δουλειά και τη μόρφωση ναι.Εκεί χρειάζομαι χαλκά και μαστίγιο και το γουστάρω.Αλλά στο να διαβάζω πώς είναι δυνατόν να το προγραμματίζω?Ή στο να ζωγραφίζω?Για άλλη μια φορά ΦΕΥ!
Το τραγούδι το αγαπώ.
Υ.γ.:Σκέψη...Πολλή σκέψη.Γύρω του.

Γαμώ...

2011-09-27T00:35:00.000+03:00

Δεν ξέρω τι να γράψω.
Έχω αρχίσει απίστευτα πολλές φορές να φλυαρώ και στο τέλος να κάνω Δεξί κλικ->Επιλογή όλων και ύστερα να πατάω Διαγραφή.Θέλω να ακούω μουσική , να γελάω , να μιλάω , να αγκαλιάζω , να τρέχω , να πάω για μπάνιο στη θάλασσα.

Καλώς όρισες μικρό κορίτσι πίσω στο σώμα σου κι ας βυζάκωσες.
Είναι ευτυχία που δεν τα νιώθεις να σε βαραίνουν. :)))

Ντα νταμ!

2011-06-21T17:21:00.000+03:00

Ρε γαμώτο μου.ΗΡΕΜΗΣΤΕ!ΗΡΕΜΗΣΤΕ!ΜΗΝ ΠΑΝΤΡΕΥΕΣΤΕ!!τΙ ΣΚΑΤΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ?τΙ ΔΙΑΟΛΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΟΤΑΝ ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΑΜΟΥ?ΠΟΣΟ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΕΣ ΕΙΣΤΕ? ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΘΕΛΕΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ ΝΑ ΣΑΣ "ΑΓΑΠΑΕΙ"?

Πρέπει να ηρεμήσω.Υστεριάζω κάθε φορά που ακούω πως κάποια πρώην συμμαθήτρια μου ή γνωστή κάτω των 25 παντρεύεται.Έκανα σαρδάμ καθώς την έγραφα την λέξη και πήρα χαμπάρι πως έλειπαν και γράμματα!Επίσης κατάλαβα πως μέσα της κρύβεται και η λέξη ΡΕΥΕΤΑΙ.
Ναι κοπελιά , μόλις περάσει η κουλούρα θα ρεύεται μπροστά σου , θα κλάνει δίπλα σου και δεν θα βγάζει τις κάλτσες του για να κοιμηθεί.Και το χειρότερο?Το πρωί θα είναι η σειρά σου μετά από εκείνον στην τουαλέτα γιατί εκείνος θα αργεί.

Είσαι ακόμα σύμφωνη να τον παντρευτείς?Αναγκαστικά κι εσύ θα ρευτείς κάποια στιγμή μπροστά του , ίσως να κλάσεις και δίπλα του και θα φοράς και μάσκα όταν θα κοιμάται και με το που θα ξυπνήσει θα τον πάθει τον ντουβρουτζά.

Ούτε αυτό δεν σε πειράζει?

Εντάξει...Θα το πω!Η μάνα του λες να είναι καμιά αγία?Με τίποτα.Κι εγώ τον γιο μου σε σένα δεν θα τον έδινα.Στάνταρ.Καλύτερα να μου έφερνε μια του πεζοδρομίου , τουλάχιστον χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει.Ας πρόσεχε.

Βασικά ένα επίδομα γάμου δίνει το κράτος.Παντρευτείτε γιατί χάνεστε.Ζώα.

Αχ , πρέπει να ηρεμήσω.Τρελλαίνομαι μόνο στην ιδέα να πάω να δοκιμάζω νυφικά.Το έλεγα από μικρή αλλά δεν με πιστεύανε.Ή νύφη θα με πάρει ο χάρος ή θα παντρευτώ έναν πλούσιο και θα'χω σοφέρ.Ε , ναι.Το δεύτερο έγινε τσόντα και χαλάστηκα.Οπότε αναγκαστικά , διαλέγω το πρώτο.

Φευ.Πάει να μου στρίψει.Μέσα σε 1 μήνα παντρεύονται 3 συνομήλικές μου , δεν μιλάμε για όσες έχουν σχέσεις χρόνιες ή με διάρκεια άνω του ενός χρόνου ή και για εκείνες που έγιναν μάνες.

ΕΓΩ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ?ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΖΩ?ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ΓΚΟΜΕΝΟΥ ΜΕ ΚΑΤΑΠΙΕΖΕΙ?

Ίσως έχω πρόβλημα , το παραδέχομαι.Αλλα δεν μπορώ να φανταστώ την κοιλιά μου να φουσκώνει , τα βυζιά μου να πρήζονται , να έχω συχνοουρία , τάση προς εμετό , να (ξανα)παχύνω , να χαλάω λεφτά σε σκατόπανα , σε μωρουδιακά.Είμαι ρηχός άνθρωπος.Ή καλύτερα εγωίστρια.Η γέννηση ενός παιδιού περιλαμβάνει την κοινοκτημοσύνη κι εγώ θέλω σε ένα σπίτι δικό μου δωμάτιο και δικό μου γραφείο.Πού θα μπει η κούνια?

Τρομάζω στην σκέψη μιας αλλαγής στη ζωή μου λες κι είμαι 10 χρονών.Λέτε τελικά να μην είμαι 23?Να τον ξεγελάσω τον χάρο κάποια στιγμή?

Tο σημερινό κείμενο είναι μια προσπάθεια ανασυγκρότησης της σκέψης μου γύρω από το ατυχές γεγονός του γάμου (γαμώ...) και γενικά της εισβολής ενός ανθρώπου στη ζωή σου.Γιατί και μια σχέση εισβολή είναι.Και κάποιος να σου την πέσει είναι μετωπική σύγκρουση.

Ώρες ώρες είμαι σχεδόν ψυχασθενής.Μόνο που βλέπω μωρά , σιχαίνομαι το σεξ.Τα αντισυλληπτικά τα ξεχνάμε , κάνουν εντονότερη την τριχοφυΐα και προσθέτουν κιλά.Επίσης , δεν θέλω να μπερδευτεί καμιά ώρα στο τηλέφωνο και πει " Έλα Μπάμπη , γιατί παίρνεις από το τηλέφωνο της Λίνας?".

Έχει συγκεκριμένο στόχο πρώτα πρώτα αυτόν της ψυχανάλυσης και δεύτερον (δεύτερον) να το διαβάσει καμιά κοπελιά μπας και συνετιστεί γαμώ ΤΟ!Ζουρλάθηκα σήμερα!Και το χειρότερο είναι πως και οι ομοφυλόφιλοι θέλουν να παντρεύονται?Γιατί αγάπες μου?Θα σας ενώνει ένα δαχτυλίδι?Δυο υπογραφές ενώνουν?Ή χωρίζουν?

Ένα παιδί ενώνει , μια κοινή σκέψη ενώνει , ένα όνειρο που μοιράζονται δυο κεφάλια σε ένα μαξιλάρι ενώνει.Ακόμα κι ένα γατί ενώνει δυο ανθρώπους όχι όμως ένας γάμος.Γιατί όλα τα μηδενίζει.Η προσωπική σου ζωή αρχίζει εκ νέου βασιζόμενη σε νέα γεγονότα , τα χρήματά σου σπαταλώνται σε άλλες ανάγκες όχι μόνο ατομικές και παντρεύεσαι και το σόι του.Γαμώ το σόι του.Τι να το κάνεις?

Σήμερα 2 φωτογραφίες από το εξαιρετικό ββββββββρηκα.

Τραγουδάκι...Butcher the Bar..Blood for the breeze!Κάτι τέτοια φολκοειδή είναι ουσιαστικά χαλαρωτικά.Κάτι σαν μασάζ από Σουηδούς...

Τελείωσε και φέτος η χρονιά μου!

2011-06-10T17:20:00.002+03:00

Πρώτα πρώτα , θα μιλήσω για μια παρατήρηση που έκανα.Το κείμενο με το όνομα "Αναπάντητες κλήσεις , μηνύματα στύσης και άλλα" έκανε θραύση.Προφανώς προϊδέαζε για κάτι πιο πικάντικο αλλά αγαπητοί μου αναγνώστες το βροντοφωνάζω είμαι ΞΕΝΕΡΩΤΗ!Αν ήθελα να γράψω ένα κείμενο ερωτικού περιεχομένου , σιγά μην το έκανα τσάμπα.Δεν είδατε την Κατρίν Μιγιέ , που χέστηκε στο τάλιρο γράφοντας από τον εφηβικό αυνανισμό της έως τις παρτούζες που έκανε ενήλικη?

Φευ.Τι με περάσατε? :ρ

Συνεχίζω , σε 3 μέρες από τώρα έχω την προσωπική μου πρωτοχρονιά!Βασικά , δεν είναι μόνο δική μου.Είναι και του αδερφού μου και στατιστικά άλλων 5.000.000 ανθρώπων μαζί με μας.
Αναλογίζομαι λοιπόν , τι σκατά έχω κάνει στον έναν επιπλέον χρόνο που μου προστέθηκε ώστε να αφαιρεθεί από τον συνολικό χρόνο μου πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.

Δεν ξέρω τι έκανα αλλά πέρασα καλύτερα από άλλες χρονιές.Αποφάσισα να πάω και Θεσσαλονίκη ύστερα από 9 χρόνια!Είμαι εξ ημισείας από κει αλλά είχα αποποιηθεί το άλλο μισό κομμάτι μου.Κόμπλεξ τα οποία ΦΕΤΟΣ έφυγαν!Τελικά έκανα κάτι.Έδιωξα τα κόμπλεξ μου.Όχι όλα αλλά μεγάλο μέρος τους.Όσον αφορά τις οικογένειες , τα χρήματα , τέτοια πράγματα.

Αυτές τις μέρες είδα την αγαπημένη μου σειρά στα εφηβικά μου χρόνια.Freaks and Geeks.Ειλικρινά , έψαχνα όλο τον κόσμο για να την βρω και την βρήκα σε μια μισητή μου χώρα.Δεν λέω ποια.Την θυμήθηκα καθώς έβλεπα το Big Bang Theory.Είπα στον αδερφό μου αν θυμάται μια σειρά που βλέπαμε μικρά στο Star.Εγώ 13 στα 14 κι εκείνος 9 στα 10.Σαν όνειρο κάτι θυμόταν.Εγώ όμως θυμόμουν καλύτερα ατάκες και μου φαινόταν αντιγραφιάρικο το Big Bang Theory γιατί τα σπασικλάκια του '80 έβλεπαν όλες τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας και φυσικά είχαν κόλλημα με τον Σποκ.
Ε , από την στιγμή που αντιλήφθηκα την αντιγραφή το σιχάθηκα όσο κι αν λατρεύω τον Σέλντον.Δεν είναι και πιστή κοπιά αλλά είναι ίδιο το σκεπτικό.Μόνο που στο Freaks and Geeks δείχνει και την χίπικη απορροή και την ροκ επίδραση στους νέους.Είναι πιο ελεύθερη έξω από τα όρια του καθωσπρεπισμού.(Καταλήγω πως έχω κάτι με τον καθωσπρεπισμό...)

Δεν ήθελα να τελειώσει η μια και μοναδική σεζόν με τα 18 επεισόδια των 45 σχεδόν λεπτών.Μου λείπουν ήδη τα σπασικλάκια των 13-14 ετών με τις ανασφάλειες και τις βλακείες τους.Ήταν τόσο απολαυστικοί σε αυτούς τους ρόλους τα παιδιά που όταν η σειρά άλλαζε προς ώρας πρωταγωνιστές ένιωθα μια μικρή λύπη.Οι μουσικές υποκρούσεις ήταν απλά απίστευτες ειδικά όταν έπαιξε το "Maybe" από την Janis Joplin έπαθα μια μικρή σύγχυση.Κοίτα τι άκουγαν στα πάρτυ τους...Φευ...Άντε εσύ σε πάρτυ 16χρονου τώρα να δεις τι θα ακούσουν τα αυτιά σου...

Σαν την προτείνω την σειρά για θέαση.Είναι απίστευτα αληθινή γι'αυτό και κόπηκε βίαια το έτος προβολής της από το αμερικανικό κανάλι.Προσέβαλε αρκετές "αρετές" του αμερικανικού κόσμου και το έστειλαν στα ράφια του καναλιού πριν καν ολοκληρωθεί ο πρώτος κύκλος της σειράς κατά 3 επεισόδια.Τς τς..Λογοκρισία εν έτει 1999.Φευ ξανά.

Είχα ταυτιστεί με τα σπασικλάκια όμως τότε γιατί ήμουν ένα από αυτά στο σχολείο.Βγαίνοντας από το σχολείο έγινα φρικιό.Όχι στο style αλλά στην συμπεριφορά και στην κοινωνική μη αποδοχή.Έπειτα από 5 χρόνια αντιλήφθηκα πόσες μεταπηδήσεις έκανα στα κοινωνικά επίπεδα και έφαγα μια φρίκη για τον παρελθόν μου.Ιουχ.Τι έκανα?

Όλα τούτα όμως είναι παρελθόν.Και πρέπει να αξιοποιήσω όσο το δυνατόν καλύτερα το χρόνο που μου απομένει.

Υ.γ.1: Πώς θα νιώθω στα εξηκοστά γενέθλιά μου , αν τα φτάσω?
Υ.γ.2: Φέτος δεν έχει δώρα , τα πήρα όλα την Πρωτοχρονιά. :/ Κάτι θα μου κάνω όμως!Δεν θα με αφήσω έτσι.
Υ.γ.3: Ner από Fredrik.Έτσι γιατί έχω κέφια.

Αγαπημένε Έλληνα ,

2011-05-25T11:43:00.000+03:00

και στο Σύνταγμα να πας , και στη Θεσσαλονίκη να μαζευτείς έξω από τον Πύργο , και στη Μητροπόλεως στο Αίγιο να βρεθείς , το παιχνίδι το'χεις χάσει χρόνια τώρα.

Πότε οι Έλληνες πρόγονοί σου πάλεψαν ουσιαστικά?Πότε πάλεψες εσύ?Η αδιαφορία και η ημιμάθειά σου σε κατατρόπωσαν.Ακόμα χειρότερα η συμφεροντολογία σου ξεπέρασε τα επιτρεπτά όρια.Τα έκανες πλακάκια με το σύστημα και έβαλες το χέρι σου στο βάζο με το μέλι βρωμίζοντάς το.

Ξεπούλησες τα αρχαία σου και έφτασες την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις αρχαιοκαπηλίας.Έβγαλες τα χρήματά σου και έφυγες στο εξωτερικό.

Σπούδασες με τα λεφτά του μπαμπά και της μαμάς και αποφάσισες πως πρέπει να πιάσεις δουλειά σε μια ανεπτυγμένη χώρα γιατί δεν είναι η δική σου.Ποιος όμως θα την έκανε ανεπτυγμένη αφού δεν υπάρχουν σωστά καταρτισμένοι?Κι εσύ ενώ είσαι τέτοιος , δεν βοηθάς στην ανάπτυξή της.

Ακόμα και τώρα , παρακινήθηκες από το αίσθημα της ντροπής μιας και οι (κωλο)Ισπανοί σου την είπαν.
Βέβαια , κι εκείνοι δεν κοιτούν τα χάλια τους που το μεγαλύτερο ποσοστό των νέων είναι εξαρτημένοι και τους χορηγούν παχυλά επιδόματα ανεργίας και ανικανότητας , αλλά κάθονται και μέσα στην παρακμή τους αντίστοιχα κι εκείνοι κοιτάζουν πώς θα φανούν ανώτεροι και πνευματικότεροι.

(Εδώ αγαπητέ μου Ισπανέ , είμαστε στην Ελλάδα.Μια χωρά που παρόλο την πολύπαθη ύπαρξή της , συνεχίζει να παράγει κάτι ιδιόμορφο : πολιτισμό ο οποίος θα αναγνωρισθεί μετά το θάνατο της υπάρχουσας κατάστασης.Μην μας ταράζεις με τις μποέμικες βλακείες σου.Ζήσε το όνειρό σου και πες μου τι θα κάνεις ύστερα από την φανερή διαμαρτυρία παραπόνων σου αυτών των ημερών.Το σύστημά σου σε πρόδωσε κι εσένα και δυστυχώς οι λόγοι που οδηγήθηκε η οικονομική σας κατάσταση εκεί σηματοδοτείται από τους ίδιους λόγους με τους δικούς μας.)

Αν ήθελες Έλληνα , να ζήσεις αξιοπρεπώς θα ψήφιζες κι ανάλογα.Αν δεν σε εξέφραζε κανένα πολιτικό κόμμα θα μπορούσες να περάσεις στο "Εκλέγεσθαι" και να μην αδιαφορείς για το "Εκλέγειν".

Η κατάσταση θα φτιάξει Έλληνα αλλά εσύ θα'χεις φύγει.Τα εγγόνια σου ή και τα παιδιά σου ακόμα , θα είναι πιο καχύποπτα.Ελπίζω να μην στραβωθούν όπως κι εσύ με τα Swarovski ή τις BMW και το σπίτι στη Γλυφάδα.Ελπίζω να μην είναι ο μοναδικός τρόπος ευτυχίας τους όπως ήταν ο δικός σου.

Αλλά και πάλι διαμαρτύρεσαι για τα λεφτά.Δεν διαμαρτύρεσαι που δεν αγάπησε κανείς το χώμα που πατάει , γιατί για να λέμε την αλήθεια , ποιος είναι Έλληνας από μας?Ψάχνοντας τις ρίζες βλέπουμε την πραγματική καταγωγή μας.Δεν είμαστε Έλληνες.Είμαστε Βαλκάνιοι ή Μεσόγειοι.Όχι όμως Έλληνες.Έχουμε ίσως ελληνικές ρίζες.

Κάτσε και αναλογίσου , πόσα χρόνια τώρα ξέχασες το κοινό καλό.Πόσα χρόνια είχες ένα παράλογο αίσθημα πατριωτισμού.Ελπίζω αυτό το αίσθημα να σε κυνηγάει και στην χώρα στην οποία θα μεταναστεύσεις.

Για να βρεις τη δύναμη να αλλάξεις τα πάντα γύρω σου πρέπει να κοιτάξεις πρώτα μέσα σου.Να διαβάσεις , να ανοίξεις το στενό μυαλουδάκι σου και να πετάξεις.Τότε , θα έχεις μια σταθερή κοινωνία βασιζόμενη στη σωστή μόρφωση και σε ένα είδος ανθρώπου που ξέρει να βάζει όρια και να διακρίνει το καλό και το κακό.

Μέχρι τότε , υπομονή για όσα κατάφερες να δημιουργήσεις.

Αναπάντητες κλήσεις , μηνύματα στύσης κι άλλα.

2011-05-17T00:54:00.001+03:00

Πάντα είχα πρόβλημα με το κινητό μου.Ξεχνούσα τους κωλοκωδικούς , μπλόκαρα τις κάρτες σιμ και ξανά μανά τα ίδια.Αγορά άλλης σύνδεσης και τα τοιαύτα.

Μέχρι τώρα , έχω αλλάξει συνολικά στους 12 με 13 αριθμούς με αποτέλεσμα να έχω τώρα έναν επαγγελματικό κι έναν προσωπικό αριθμό , μόνο που χάλασα την δεύτερη συσκευή μου.Είχε ένα ελατήριο και πεταγόταν στον τοίχο κάθε τρεις και λίγο ειδικά όποτε είχα νεύρα (...) .

Συνήθως είναι στη νεκρά το κινητό με τον προσωπικό μου αριθμό.Αυτές τις μέρες όμως , όλο και κάτι θα χτυπήσει , όλο και κάποιο μήνυμα θα μου αποσταλεί.Έτσι είμαι αναγκασμένη να διαγράψω μερικά προηγούμενα γιατί ποτέ δεν είχα πρόβλημα χώρου στην μνήμη του τηλεφώνου μου.Οπότε , στις ανασκαφές είδα μηνύματα από το καλοκαίρι του 2008 δεν θέλω καν να αναφέρω τι ιδιότητα είχαν οι αποστολείς (! μα τον Τουτατή και μα τον Μπελενό ειλικρινά γιατί τα κρατούσα???) , μηνύματα από τον πρώην κολλητό του 2009 που μου την έπεφτε όσες φορές περισσότερες μπορούσε σε ένα μήνυμα.

Σημείωση:είχα εκφράσει την επιθυμία μου να φάω σοκολάτα γιατί είμαι αλλεργική και εκείνος απάντησε «Τώρα για την σοκολάτα...Το'πες κι απελπίζομαι!»Φίλε μου , όταν θέλω να φάω σοκολάτα σημαίνει πως σιχαίνομαι τον εαυτό μου , είμαι αλλεργική και θέλω να βγάλω φλύκταινες να κάτσω στο σπίτι μου για μια βδομάδα και να γίνω χλωμή σαν άρρωστη κάμπια.Όταν ρώτησα γιατί απελπίστηκε μου λέει «Γιατί η έλλειψη σοκολάτας προδίδει την έλλειψη σεξ». Ντοϊνγκ! Οι γυναίκες έχουμε μια λαιμαργία απίστευτη για γλυκά και φυσικά δεν παίζει ρόλο το σεξ.Κι ειδικότερα όταν νιώθουν άσχημα.

Ε είδαν πολλά τα μάτια μου , που η θύμηση μου τα'χε ξεχάσει.Γέλασα πικρά γιατί με αυτό το άτομο είχα επεισοδιακές καταστάσεις επειδή ήταν στόκος.Μου έκανε τη ζωή δύσκολη δημιουργώντας παρεξηγήσεις.Μου έπρηζε τα εντόσθια εν ολίγοις.
Έπειτα , μηνύματα από φίλη η οποία ήταν καλή "φίλη".
Ύστερα , ένας από τους δυο καλούς φίλους μου και η Cosmote.
Τέλος , ένας που μου αρέσει ο οποίος δεν έχει το χάρισμα του λόγου ή της έκφρασης γενικά.Ειδικά , ναι.Με μεγάλη "ευφράδεια" και επιτυχία.Βασικά , το σημαντικότερο είναι πως είμαι ο εαυτός μου και με αποδέχεται για ο,τι είμαι.Δεν τον νοιάζει αν ξέρω περισσότερα , δεν τον πειράζουν οι παραξενιές μου.Και είναι Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ!Κι ενώ τον ακουμπάω του κόβεται η ανάσα αλλά δεν αφήνεται ποτέ.Αυτό το εκτιμώ.Με παιδεύει.Κι αυτό με εξιτάρει.Κι είναι και ευγενικός.Και δεν μου δείχνει ποιος είναι.

Συγγνώμη στον πρώην βλαμμένο κολλητό που δεν ήξερα πώς να τον ισιώσω.Ήταν ο μόνος που με καταλάβαινε αλλά όταν ερωτεύθηκα ήταν ο πρώτος που με κορόιδεψε.Και με κακία μάλιστα.
Συγγνώμη στην Cosmote που ποτέ δεν έβαλα ένα από τα ελκυστικά προγράμματά της γιατί είμαι τσιγκούνα του κερατά.Συγγνώμη που δεν τον κυνηγάω όπως πρέπει.Του αξίζει αλλά είναι μυστήριος γαμώτο του!
Την "φίλη" την είχα χεσμένη.

Books , the begin of thinking.

2011-04-12T02:00:00.000+03:00

Αν έχω λατρέψει κάτι στη ζωή μου , είναι τα βιβλία , τα ρούχα , τα παπούτσια , τα κοσμήματα και τα καλλυντικά.Τα βιβλία όμως είναι πρώτα πρώτα με μεγάλη διαφορά από τα υπόλοιπα.Είναι μια συνήθεια που είχα από την στιγμή που έμαθα την αλφάβητο.Τα βιβλία με τα υπόλοιπα καμία σχέση αλλά το φωνάζω : είμαι αβαθής...

Έτσι με το που γέμισε λίγο το πορτοφόλι τι έκανα?Αγόρασα βιβλία!Τέσσερα για την ακρίβεια τα οποία κοστολογήθηκαν σχετικά φθηνά.Όλα μαζί 60 ευρώ μαζί με τα έξοδα μεταφοράς.Η χαρά μου είναι απίστευτη γιατί πάντα ήθελα να φτιάξω μια βιβλιοθήκη αν όχι τεράστια τουλάχιστον ικανοποιητική για τα σταθμά μου.Έχω κι εγώ τα φετίχ μου.Κι αν θέλει να με ρίξει αιωνίως κάποιος ας μου πάρει δώρο ένα πλουμιστό σημειωματάριο ή ένα αλλόκοτο βιβλίο.[Τα εναπομείναντα χρήματα δεν θυμάμαι πού τα ξόδεψα.Πήρα μια τσάντα νομίζω και ένα ΜΡ4.Και μπήκα μέσα κατά 10 ευρώ γιατί έστειλα πίσω την τσάντα και πλήρωσα και μεταφορικά.Ουστ.]

Βιβλία κατάποσης των τελευταίων δυο εβδομάδων:
Η πείνα του Κνουτ Χαμσουν
Ποιήματα Πάμπλο Νερούδα
Συλλογή Διηγημάτων Στρατής Τσίρκας
Η διπλή καταπίεση των γυναικών Κλωντ Αλζον (σχεδόν τελειωμένο)

Η αλήθεια είναι πως επεξεργάστηκα πολύ την Πείνα του Νορβηγού.Είναι λίγα τέσσερα βιβλία σε δυο βδομάδες.Το ρεκόρ μου είναι οκτώ με εννιά.Όχι γιατί ήταν δυσνόητο.Απλά μου θύμισε ψυχικές καταστάσεις που τις είχα ξεχάσει.Επίσης , η γλώσσα που χρησιμοποιούσε ο Βάσος Δασκαλάκης (ο μεταφραστής) είχε αρκετούς ιδιωματισμούς και εξαιτίας και της περίεργης ορθογραφίας.Σκεφτόμουν πώς γίνεται να είχαν τόσο διευρυμένη άποψη για την γλώσσα και πώς την χειρίζονταν με τόσο μεγάλη ειλικρίνεια και άνεση.Η γενιά μας τυποποιεί τα πάντα στην γλώσσα γιατί έτσι μάθαμε στο σχολείο.Τέρμα.Δεν είχαμε την ανάγκη να ζητήσουμε παραπάνω από τα προβλεπόμενα γλωσσικά φαινόμενα γιατί πολύ απλά "δεν ήταν στην ύλη".

Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον μου δημιούργησε αυτός ο Νορβηγός.Φασίστας μέχρι το κόκκαλο και νομπελίστας για το έργο του "Η ευλογία της γης".Το βραβείο νόμπελ του το έστειλε παρακαλώ στον Joseph Goebbels ο οποίος εκτός από ψυχάκιας ήταν και αρχηγός του Υπουργείου του κοινού Διαφωτισμού και της Προπαγάνδας του Ράιχ.Σχήμα οξύμωρο (διαφωτισμός-προπαγάνδα) αλλά ποιος νοιάζεται?Νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρική κλινική ως διαταραγμένη προσωπικότητα για κάποια χρονική περίοδο της ζωής του και πέθανε πλήρης ημερών , κουφός και μισότυφλος.
Βέβαια , ο θαυμασμός μου δημιουργήθηκε από την εξής πράξη του.Συνάντησε τον Χίτλερ και του ζήτησε την παύση των εχθροπραξιών αλλά και την απελευθέρωση των Νορβηγών από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης συμπεριλαμβανομένων και των Εβραίων Νορβηγών.Δημιούργησε τόσα νεύρα στον Χίτλερ που η οργή του έκανε να του περάσει τρεις ολόκληρες ημέρες!Θράσος ο Νορβηγός φασίστας!

Έτσι περνούν οι μέρες μου.Αφού δεν υπάρχει κάποιος αξιόλογος να ασχοληθώ μαζί του ανακατεύω το παρελθόν μπας και μάθω τίποτα γιατί τόσο ανιαρούς ανθρώπους από αυτής εδώ της εποχής δεν έχω ξαναγνωρίσει.Δεν υπάρχει πλέον η όρεξη για παρέα.Για γέλια , για χαρές , για σιωπές , για χορούς , για αγκαλιές ανθρώπινες.

Το να κλείνεται κανείς στον εαυτό του βέβαια , δεν είναι καλό.Ε γι'αυτό το έριξα κι έξω.Βρίσκω τη χρυσή τομή για τα πάντα.Από την στιγμή που υπάρχει έλλειψη ανθρώπινης επικοινωνίας αναζητούμε έστω και το πιο ευτελές είδος της.Στάθηκα όμως τυχερή γιατί βρήκα τυχαία τα πιο κατάλληλα άτομα για παρέα και κουβέντα.Είναι σημαντικό να υπάρχουν ειλικρινείς φίλοι που μπορεί να μην είσαι νυχθημερόν μαζί τους αλλά υπάρχει η ελευθερία επιλογής και φυσικά το κατάλληλο υπόβαθρο σχέσης.

Νιώθω μια πληρότητα συναισθημάτων αυτό το διάστημα που με ηρεμεί.Μια επάρκεια που με καθησυχάζει και μου δίνει την πιο στέρεη βάση για μια σημαντική ενέργειά μου.Πλήρης κατανόηση των πάντων και δίκαιη κρίση από αντικειμενικό πρίσμα είναι τα χαρακτηριστικά μιας ιδιόμορφης κατάστασης που μπορεί να έχει θετική έκβαση στον τομέα που χρειάζομαι.Μόνο αυτό χρειάζομαι τώρα που το σκέφτομαι.Όλα τ'άλλα με κυνηγούν από μόνα τους.Άντρες , δουλειές και μπλα μπλα.

Στήριγμα απόφασης χρειάζομαι και είναι αναγκαίο να το βρω μόνη μου και εν ανάγκη να το δημιουργήσω.

Καλή μου τύχη.

Υ.γ.1:Μαλθακό , έλα πάτα το κακέ αναγνώστη.Τουλάχιστον κράξε με και στα σχόλια , κότα.
Υ.γ.2:Είμαι κακιά , κακιά πολύ το τελευταίο καιρό.Οι οχιές φανταστείτε , δεν στάζουν δηλητήριο.
Υ.γ.3:Δεν πάνε καλά τα πράγματα αλλά μαύρα δεν τα βάφω.Η πτώχευση είναι μια πιθανή λύση για τη χώρα αλλά θα κλέψω την κότα του γείτονα και τα μαρούλια του.Δεν θα πεινάσω.Σε δύσκολους καιρούς παντρεύομαι και τσοπάνη.Ξέρω γω τι να πω..Έχω και στόματα να θρέψω.Τόσα γατιά..Στην μοίρα τους θα τα αφήσω?
Υ.γ.4:Κι άλλο τραγουδάκι από το πιο cool site που λατρεύω.Είμαι αρκετά μόνη μου και νιώθω αισιόδοξα και παράλογα δυνατή.It's a piece of art the whole cd not only this track , my friends...

<a href="http://alfheimr.bandcamp.com/track/a-song-for-dreams-hopes">A Song for Dreams & Hopes by Álfheimr</a>

Απέλπιδες προσπάθειες.

2011-04-06T20:00:00.000+03:00

Υπάρχουν φορές , που προσπαθούμε με όλο μας το είναι δοσμένο και τρώμε πόρτα.
Υπάρχουν πάλι φορές , που δεν προσπαθούμε καθόλου και κλωτσάμε τις ευκαιρίες σαν να'ναι δεδομένες.

Πότε θα υπάρξει επιτέλους η μέση λύση να ησυχάσει το κεφάλι μας?

Αυτή την περίοδο νιώθω πολύ άβολα γιατί έχω σχέδια , υλοποιήσιμα μεν , μακρόχρονα δε.

Δηλαδή άρχισα πέρσι , τελειώνω σε 5 χρόνια από του χρόνου...

Υπομονή χρειάζομαι αλλά για να κάνω υπομονή χρειάζομαι και ελάχιστη ευτυχία.Όλα φαντάζουν πιο ανεκτά όταν θα είμαι απειροελάχιστα ευτυχισμένη.Με τον μοναδικά χαζό τρόπο που ονειρεύομαι.

Συνήθως βέβαια , υπάρχει κάποιος που μας μαυρίζει οποιαδήποτε προσπάθεια ανάκαμψης.Τι εννοώ?Όταν είσαι γυναίκα , και μάλιστα νεαρά , όλα δυσκολεύουν περισσότερο από το προβλεπόμενο.Δηλαδή , αν είσαι στην κοσμάρα σου θα εισβάλουν να σου χαλάσουν την ηρεμία σου.

Κάθομαι πάντα στη γωνιά μου (εντάξει μπορεί να είναι μεγαλύτερη των 190° αλλά αυτό είναι καθαρά θέμα πολυτέλειας...) , χωρίς να ενοχλώ κανέναν (μπορεί να του τρώω χώρο αλλά θέλω την άπλα μου και επίσης καλό θα ήταν να μην κολλάμε δίπλα στον άλλο σαν τσιμπούρι) αλλά πάνω απ'όλα χωρίς να απαιτώ τίποτα από κανέναν.
Γνωρίζω χρόνια τώρα , πως το να απαιτείς από τους άλλους να σου δίνουν είναι σα να παρακαλάς για να σε απορρίψουν και να σου κάνουν με την σκληράδα τους τη μούρη κρέας γιατί έτσι ήθελαν.Τους τη βάρεσε ρε αδερφάκι μου...Κι ας είσαι αδερφός.

Σήμερα ευτυχώς γλίτωσα από μια υιοθεσία ενός συμπαθέστατου μικρού γατακίου.Το άφησε η μάνα του κανά τριήμερο , και όσο ήταν μόνο του το τάιζα.Το λυπήθηκε η καρδιά μου , αστείο αυτό αν σκεφτεί κανείς πως δεν λυπάμαι κανέναν και ποτέ.Μόνο τα ορφανά παιδιά και τα ζώα συμπονώ.Όλοι οι άλλοι είναι άξιοι της μοίρας τους.Βασικά , των πράξεών τους.

Ξεφεύγω από το θέμα υποψιάζομαι...

Με ενοχλεί η επιτηδευμένη και ντυμένη με αγνές προθέσεις βοήθεια από ξενέρωτους παρτάκηδες.
Με ενοχλεί που επειδή είναι δυστυχισμένοι προσπαθούν να μιζεριάσουν και τη δική μου συναισθηματική ζωή.
Με ενοχλεί που υποκρίνονται ακόμα και στην τουαλέτα τους.
Με ενοχλεί που για ακόμη μια φορά , θα κάνω κάτι που δεν θέλω.Να δουλέψω χωρίς όμως αυτό να προϋποθέτει κάποια πρόσληψη.
Με ενοχλεί που όσοι με αγαπούν πραγματικά είναι από την κούνια του ασύμφορο να είμαστε κοντά αν όχι μαζί.

Τέλος , με ενοχλούσε ο ηλίθιος που πατούσε το κουμπάκι αισχρό και άλλαξα ονομασία.

Εκεί βρήκα λύση.Στα παραπάνω τι κάνω?

Υ.γ.:Ακούστε το τραγούδι είναι όμορφο και παραδόξως ελληνικό.

<a href="http://citykidshavenoheart.bandcamp.com/track/cailn-an-tsagairt">Cailn an Tsagairt by City kids have no heart</a>

Έλλειψη συμπαράστασης.

2011-03-10T01:10:00.000+02:00

Αυτές τις μέρες , οι ορμόνες ήταν ανεξέλεγκτες.Από τη μια η έλευση της έμμηνου ρήσεως και από την άλλη η ακαταμάχητη έλξη που ένιωσα για κάποιον πριν ελάχιστες μέρες.Και να του την έδειχνα δεν θα το καταλάβαινε.Θα προτιμούσε μια παγωμένη μπύρα.

Πολλές φορές , μονάχα η απουσία του , είναι πιο ηχηρή απ’ότι όταν ήταν εδώ.Τώρα προσπαθώ να κόψω κάθε είδους επικοινωνία μαζί του και με βοηθά η απόσταση μεταξύ μας.Γιατί θέλω να κόψω επικοινωνία?Βλέπε προηγούμενη δημοσίευση…

Νιώθω μόνη μου αυτές τις μέρες.

Πρόσφατα , μια γυναίκα έκανε πλάκα στο ευαίσθητο θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Για να ακριβολογώ , πέρυσι τέτοιο καιρό δούλευα κάπου και στις δυο εβδομάδες γνωριμίας ένας προϊστάμενος χυδαιολογούσε ασύστολα και στόχευε στην ερωτική διάθεση.Αν σιχαίνομαι ένα πράγμα σε έναν άντρα είναι η χυδαιότητα , ο χαμερπής τρόπος συμπεριφοράς ενός που θέλει να κινητοποιήσει ερωτικά την φαντασία μιας γυναίκας.Είχε αρχίσει να γίνεται ενοχλητικό αφού για μια ώρα σχολίαζε το κόκκινο κραγιόν μου , την συμπεριφορά μου , την στάση του σώματός μου εν ώρα εργασίας και τα χυδαία υπονοούμενα ήταν ανεξέλεγκτα.

Την επόμενη ημέρα , συζητήθηκε στην συνάντηση με τον διευθυντή ο οποίος με την σειρά του ήταν κάπως ελαστικός στο θέμα γιατί είπε χαρακτηριστικά “Είσαι τόσο αθώα , που γίνεσαι προκλητική”.Έκανε βέβαια την παρατήρηση στον υφιστάμενο αλλά δεν με πήρε ιδιαίτερα στα σοβαρά γιατί εκ φύσεως είμαι κάπως ελεύθερη αν και έθεσα ξεκάθαρα το θέμα περί σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.

Δεν ντρέπομαι και πάνω απ’όλα η σεξουαλικότητά μου δεν είναι ποτέ προσποιητή.Καταρχήν , δεν την καταλαβαίνω ποτέ.Δεν βάζω τον εαυτό μου στην θέση να είμαι μαζεμένη γιατί η ελευθερία των κινήσεων είναι αυτή που θέλγει όποιον έχει την ίδια συμπεριφορά με σένα.

Για δυο μήνες και μια εβδομάδα που δούλεψα εκεί , τα σχόλια για τον τρόπο ένδυσης , τις προσωπικές επιλογές κι εμπειρίες μου , τα είδη μουσικής που ακούω και γενικά ο,τι συνθέτει την προσωπικότητά μου ήταν αμέτρητα και όχι πάντα καλοπροαίρετα.

Πρόσφατα λοιπόν , στον ίδιο εργασιακό χώρο , πήγα για ένα τριήμερο.Μια καλή τσόντα θα την χαρακτήριζα γιατί έβγαλα κανά φράγκο και αγόρασα κάτι βιβλιαράκια και κάτι ψιλά που ήθελα.Αλλά μια “συνάδελφος” αστειευόταν το περιστατικό.

Η ηλίθια που δυστυχώς την ξέρω , μια κακομαθημένη κοπέλα που δεν έχει κάνει τίποτ’άλλο στη ζωή της εκτός από το να σχολιάζει με κακεντρέχεια ο,τι δεν είναι στα δικά της σταθμά , άρχισε να γελάει και να λέει πως ήταν τρομερά αστείο το συμβάν μπροστά σε άντρες οι οποίοι μάλιστα δεν ήταν γνώστες της κατάστασης.Ενώ αυτή που ήταν?Έκανε κάτι καλύτερο?

Αρχικά , σκέφτηκα : «Γιατί οι γυναίκες δεν έχουν το αίσθημα αλληλεγγύης μεταξύ τους?Δεν ξέρουν πως αν κάποιος δεν σου αρέσει μόνο που θα χυδαιολογήσει θα νιώσεις επάνω σου τη βρώμικη ανάσα του και θα νιώσεις αδύναμη γιατί ως γνωστόν οι άντρες έχουν μυϊκή δύναμη?»

Ύστερα σκέφτηκα : «Πόσο αγενής πρέπει να είναι μια κοπέλα για να θίξει αυτό το θέμα ενώ στην κουβέντα εμπλέκονται και άντρες?»

Η αλήθεια είναι πως δυστυχώς όλες μας έχουμε δεχθεί είδη σεξουαλικής παρενόχλησης όχι μόνο στο χώρο εργασίας μας αλλά και στις φιλίες μας με τους άντρες , στον δρόμο , στο οικογενειακό φιλικό περιβάλλον μας.Αυτό όμως που περιμένει η καθεμία μας είναι η σιωπηλή συμπαράσταση από τις υπόλοιπες γυναίκες άσχετα από το αν εκείνες είχαν τις ίδιες εμπειρίες με μας.

Μια πρόστυχη ματιά ενός άντρα που δεν είναι του γούστου σου , όχι εμφανισιακά αλλά σαν προσωπικότητα , μπορεί να σε κάνει να μισήσεις ακόμα και σημεία του σώματός σου.Εγώ πέρυσι είχα μισήσει τον λατρεμένο κώλο μου.Σκυμμένη η κακομοίρα να σηκώσω κάτι κούτες ακούω την φωνή του να λέει : “Πασχαλίνα , έτσι όπως είσαι σκυμμένη μου έρχεται να στον μπήξω”.

Αυτό τώρα ήταν ή δεν ήταν σεξουαλική παρενόχληση?

Ήταν αστειάκι για να περάσει η ώρα?

Τι σκατά ήταν?Και μακάρι να ήταν μόνο ένα ακόμη σχόλιο από αυτόν τον άνθρωπο.Θα πρεπε να τον είχα μηνύσει και να’χα βρει το δίκιο μου όσο κόστιζε η μήνυση μόνο 40 € γιατί τώρα είναι στα 400 €.Εξάλλου τώρα πέρασε και χρόνος και γιατί να ασχοληθώ?

Αλλά πόση γαΐδουριά γαμώτο οι γυναίκες μεταξύ μας?

Η πιο άσχημη εμπειρία που είχα ήταν με κάποιον που θεωρούσα καλό φίλο μου.Δεν γίνεται να τον νιώθεις πάνω σου και να αισθάνεσαι αυτό που δεν θέλεις.Να είναι αυτός έτοιμος για όλα κι εσύ να είσαι σαστισμένη γιατί η φύση σε έκανε αδύναμη και παθητική.Ενώ σου αρέσει το σεξ , όταν βλέπεις κάποιον για τον οποίο δεν τρέφεις συναισθήματα σε παροξυσμό αισθήσεων , φοβάσαι.Δεν μπορείς να καταλάβεις τον λόγο που ο άλλος δείχνει αυτή την πλευρά του εαυτού του ενώ εσύ δεν θες να την δεις κι είναι φανερή η διάθεσή σου.

Και δεν την έπαθα μια φορά αλλά δυο.

Και θα πρέπει δηλαδή να εξηγώ στον καθένα πως δεν θέλω την αθυρόστομη ελευθερία λόγου επειδή δεν θέλω να ξεπεράσει κανείς τα όρια της συναισθηματικής ασφάλειάς μου.Μα γιατί όμως να φτάνει κανείς στο σημείο να επεξηγεί ώστε να μην τον παρεξηγούν?

Επίσης , οι ανθρώπινες σχέσεις που δεν βασίζονται κι από τις δυο πλευρές στο σεβασμό συνήθως καταλήγουν σε τσακωμούς.Υπάρχουν φορές που με κουράζει η οικειότητα του στυλ λέω-ο,τι-μαλακία-μου-κατέβει-στο-κεφάλι.Μου αρέσει η οικειότητα της σωματικής επαφής γιατί τα σώματα επικοινωνούν με τον δικό τους τρόπο , μου αρέσει η οικειότητα του να μοιράζεσαι σκέψεις , εμπειρίες και περασμένα.Θέλω όταν νιώθει μοναξιά να με παίρνει τηλέφωνο και να αποφασίζουμε από κοινού τι θα κάνουμε.Αυτή η οικειότητα μου αρέσει.Όλες οι άλλες ενέργειες είναι απέλπιδες προσπάθειες λανθάνουσας κοινωνικότητας.

Υ.γ.1 : Η φωτογραφία είναι ενδεικτική της κατάστασης.

Υ.γ.2 : Μόλις σήμερα κατάλαβα πως η αγάπη δεν πονάει καθόλου.Ακόμα κι αν δεν έχει την απαιτούμενη ανταπόκριση.

Υ.γ.3 : Είδα κάτι τρομερά ενδιαφέρον πριν ένα μήνα.Την γκόμενα του πατέρα μου που είναι μικρότερή μου κατά ένα χρόνο.Μοντελάκι η Βενεζουελιάνα…Του τα τρώει χοντρά.Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει πως αυτού του είδους η απόρριψη είναι χειρότερη από τον θάνατο του γονιού που απουσιάζει?

Περί αλκοόλης…

2011-03-05T11:34:00.001+02:00

Το ποτό είναι ο,τι χειρότερο μου είχε συμβεί.Πώς?Αλκοολική δεν ήμουν ποτέ αλλά δεν μπορούσα να περάσω καλά όταν ήμουν έξω με φίλους.Άδειαζα πηγάδια αλκοόλης.Και δεν μου άρεσε ύστερα η διήμερη ναυτία και η τριήμερη αδιαθεσία του στομαχιού.Δεν μου ταίριαζε γαμώτο.Ύστερα , μια δερματοπάθεια από αλλεργία κατέστησε αδύνατη την πρόσβαση σε οποιαδήποτε μορφή αλκοόλης και αρχικά ένιωθα κάποια δυσφορία.

Ε ναι λοιπόν.Αυτή η δυσφορία με έκανε να συνειδητοποιήσω το πόσο είχα εθιστεί ψυχολογικά στο ποτό.Είμαι μια φύση , ήμουν βασικά , αρκετά ντροπαλή.Ε και με το ποτό πίστευα πως θα βγω από το καβούκι μου.Εξάλλου πολλές φορές μου έλεγαν “Πιες λίγο ρε χαζό να χαλαρώσεις…” και σαν χάνος έπινα.Μπορεί να έπινα μια φορά την βδομάδα αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα απολύτως.

Αποστασιοποιημένη πια από αυτήν την ψυχολογική συνήθεια εδώ και πάρα πολύ καιρό , από τον Σεπτέμβριο συγκεκριμένα , είδα πιο καθαρά κάποια πράγματα.Θυμάστε μια εποχή που είχαμε όλοι αποθρασυνθεί και παίζαμε Ξυστό λες και δεν ήταν τζόγος?Αργότερα , έγινε το ίδιο και με το “Πάμε Στοίχημα” και όλο τον υπόλοιπο ευγενή τζόγο.Έτσι αποφάσισα πως είναι και το ποτό ύστερα από αρκετές εντάσεις και νεύρα που δεν έπινα.Στην αρχή το Perrier μου ήταν ξένο στο τραπέζι των φίλων έξω.Η φετούλα λαημ το έκανε να φαίνεται σαν μισοτελειωμένο μοχίτο πρόχειρα φτιαγμένο και η έλλειψη παγακίων ήταν το πιο ξενέρωτο κομμάτι.Πόσο νερό να πιω όμως πια??Να το νέρωνα κι άλλο?Δεν λέει…

Το πρόβλημα όμως το βλέπεις ξεκάθαρα όταν κάποιος που αγαπάς πίνει.Κι όταν λέμε πίνει εννοούμε πρώην αλκοολικός με συνήθεια μια μπύρα τη μέρα.Αυτό σε πειράζει.Ουσιαστικά.Βασικά σε ισοπεδώνει.Αλλά δεν βλέπεις πόσο κακό είναι όταν κι εσύ πίνεις μια φορά τη βδομάδα.Γιατί είναι κάτι που αρέσει σε όλους μας να το κάνουμε πού και πού.

Όταν όμως αγαπάς , το μπουκάλι μπαίνει ανάμεσά σε σένα και σε κείνον.Όχι γιατί είναι πρώην αλκοολικός αλλά γιατί δεν το θεωρεί κακό όπως εσύ.Κι αυτό είναι το χειρότερο.Να μην υπάρχει η ίδια αντιμετώπιση σε ένα πρόβλημα γιατί ο ένας εκ των δυο δεν έχει καταλάβει την σημαντικότητά του.

Προσπαθώντας να τον απενοχοποιήσω , μπήκα σε πειρασμό να βρω όλων των ειδών τους εθισμούς.Καφές , τσιγάρο , ναρκωτικά , φαγητό , shopping , internet socializing , πόσοι άλλοι ψυχολογικοί εθισμοί από τρόπους συμπεριφοράς μέχρι και βιντεοπαιχνίδια.Και πόσα άλλα…Το ποτό όμως κυριαρχούσε στο μυαλό μου σαν πολύ χειρότερο των άλλων.Γιατί με χωρίζει από αυτόν.

Προσπάθησα να μην δω την μια μπύρα σαν πρόβλημα.Αλλά όταν αγαπάς τον άλλον ο,τι σε χωρίζει είναι πρόβλημα.Και εμένα με κρατάει μακρύτερά του.

Το ουσιαστικό πρόβλημα όμως είναι άλλο.Ότι δεν παραδέχεται ποτέ ο άλλος την συναισθηματική και ψυχολογική εξάρτηση με το αλκοόλ.Τότε το πρόβλημα θα παραμείνει πρόβλημα και δεν θα επιλυθεί.

Υ.γ.1:Για το τριήμερο έχω δουλίτσα.Κάτι είναι κι αυτό.Αλλά ρε γαμώτο δεν θα’μαι πάλι με τους δικούς μου.

Υ.γ.2:Προτιμώ να εξαρτώμαι από ανθρώπους (γιατί τα βράδια δεν μπορώ να κοιμηθώ μόνη μου στο κρεβάτι) παρά από ο,τι κάνει κακό στην υγεία μου είτε την σωματική είτε την ψυχική.

Υ.γ.3:Τα κέφια που έχω είναι περίεργα γιατί νιώθω απελευθερωμένη από μια δέσμευση.Κι ως γνωστόν , δεν μπορώ τις δεσμεύσεις.Είναι μια από τις αλλεργίες μου.

Ματς ρε.

Όλα της ζωής τα δύσκολα.

2011-02-18T01:44:00.002+02:00

Εντάξει , σαν μικρό κορίτσι κι εγώ , έχω όνειρα.Θα μου πείτε στην εποχή μας?Και γιατί όχι?Τι έχω να χάσω?Δεν έχω βέβαια και κάτι να κερδίσω.Οπότε είμαι σε μια σχετική ηρεμία έχοντας βέβαια μια τάση αποκοπής από το κοινωνικό σύνολο , πράγμα αρκετά παράξενο για μένα.(Λέμε τώρα).
Προσφάτως λοιπόν (άσχετη η εισαγωγική παράγραφος) , εξαιτίας της αργόσχολης καθημερινότητάς μου , είχα χρόνο να κάτσω μπροστά από τον υπολογιστή μου και να περιπλανηθώ στον ιντερνετικό κόσμο μιας κι ο δικός μας ο αληθινός ήταν μουντός και βροχερός , καθόλου ευχάριστος για βόλτα , θα φρίζαρε το μαλλί.Ε λοιπόν , άλλαξε κι ο κόσμος του διαδικτύου!Δεν το περίμενα μα τα χίλια καρότα να έχουν και παιδιά κάτω των 18 ετών ιστολόγια.Κι εκτός αυτού να είναι πιο σοβαρά απ’ότι εγώ μια 23χρονη μπακούρω που καραγουστάρει τη βουκολική ζωή της.Έχασα τα αυγά και τα πασχάλια η Πασχαλίνα.Και τρόμαξα γιατί βλέπουν αρκετοί αλλιώς τον κόσμο απ’ότι εγώ.Καλά σιγά το νέο δηλαδή.Όλοι μας έχουμε διαφορετική θεώρηση της καθημερινότητας και της πραγματικότητας αλλά τόσο μεγάλη απόσταση βρε παιδιά μεταξύ ιδεών?Πού βαδίζουμε Τουτατή μου?
Μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση ήταν τα πολλά σχόλια στα κείμενά τους και ένιωσα άσχημα που δεν έχω ξεπεράσει ποτέ μα ποτέ τα 20.Μα γιατί?Πόσες μαλακίες γράφω?Βέβαια , δεν αφήνω κι εγώ σχόλια παντού σαν να’μαι ο ξερόλας και να λέω την χαζή άποψή μου επί παντός επιστητού.Δεν είναι λογικό να λέμε πάντα ο,τι σκεπτόμαστε ειδικά σε αγνώστους που γράφουν κι εκείνοι με τη σειρά τους ο,τι θέλουν είτε είναι χιουμοριστικό είτε σοβαρό είτε καλλιτεχνικό.
Στο τελευταίο , μπορώ να πω με κακεντρέχεια , πως γελάω πολύ τελευταία.Έχω βρει κάποια ιστολόγια που τραβώντας από τα μαλλιά τις λέξεις συνθέτουν καλλιτεχνικά πηγαδάκια που πέφτουν μέσα τους και πνίγονται.
Τέλος η σοβαρότητα.Αποφάσισα πριν κάμποσο καιρό να έχω πλάκα.Γιατί?Γιατί μου αρέσουν οι άνθρωποι με χιούμορ , ποιος ο λόγος να μην γίνω κι εγώ ένας από αυτούς?Κακό να μου αρέσω?Στην αρχή ήμουν πιο κλαψιάρα με τάσεις κατάθλιψης.Για πόσο καιρό να είμαι στην μαλάκυνση και να κλαίγομαι ακόμα και στο διαδίκτυο?Αυτά κι άλλα τέτοια σκεπτόμουν όσον καιρό απουσίαζα από δω.Κυρίως βέβαια , άλλαξα στην ζωή μου , που όπως όλων χαρακτηρίζεται δικαίως μικροαστική.Αν είναι να βγαίνουμε όλοι κουλάτοι και καλλιτέχνες εδώ μέσα , εκεί έξω τι σκατά κάνουμε?Πόσο κομπλεξικοί είμαστε πια?
Η καινούρια λοιπόν ψυχοθεραπεία είναι τάχα της το blogging?Αν ναι , τότε γιατί αποξενωνόμαστε?Γιατί αντί να πάμε παραπέρα καθόμαστε και διαβάζουμε τις ζωές των άλλων , τις σκέψεις των άλλων και τις σχολιάζουμε?Πρέπει εδώ να ομολογήσω πως μου αρέσει φοβερά αυτή η κατάσταση γι’αυτό και κρατάω ακόμα ιστολόγιο.Αλλά προσπαθώ να μην κλέβω ιδέες άλλων , τραγούδια από άλλους , θέματα άλλων.
Δηλαδή , διέκρινα μια τάση μιμητισμού και το λέω αυτό.Οι παλαιότεροι αποχωρούν από το ιδιόμορφο προσκήνιο του διαδικτύου και οι νεότεροι ακολουθούν στα αχνάρια τους , άβουλοι και χωρίς φαντασία.
Τώρα όμως κολλάει η εισαγωγική παράγραφος!Αν έχεις όνειρα όσο χαζά κι αν είναι έχεις την φαντασία σου να σου υπαγορεύει τον δρόμο ψιθυριστά στο αυτί κι εσύ να’χεις τα μάτια σου δεμένα με μαύρο βελούδινο μαντήλι θα ακολουθήσεις σωστά τις οδηγίες της και δεν θα πέσεις σε καμιά λακκούβα.Και θα κλέβεις πού και πού στη διαδρομή να κοιτάς και το τοπίο ολόγυρά σου.Όλα όμως θα λειτουργούν όπως ένα καλοκουρδισμένο ελβετικό ρολόι.Βήμα δεν θα χαθεί , ούτε πέσιμο θα σημειωθεί.Απλά θα παίζεις μια ατέρμονη τυφλόμυγα με τον στόχο σου.Και στο τέλος θα τον πιάσεις.Είναι όλα τόσο απλά κι ουτοπικά.Δύσκολοι καιροί λέτε?Εδώ κατοχή περάσαμε και επιβιώσαμε.Το πρόβλημά μας είναι άλλο : μεγαλομανία ονομάζεται και είναι αποτέλεσμα κορεσμού.Όταν δεν έχεις κάτι να κάνεις και προσπαθείς να αποδείξεις τι αξίζεις συνήθως κάνεις κάτι που δεν είναι ούτε εξαιρετικά καλό , ούτε ξεχωρίζει.Με τις κατάλληλες κινήσεις μπορείς να γίνεις το επίκεντρο της προσοχής.
Στο facebook στη σελίδα ενός ελληνικού συγκροτήματος ο αδερφός μου έκανε το εξής.Έκραξε τους Rosebleed.Ο λόγος?Αυτός...

Ακούστε την εισαγωγή του κομματιού Still Crazy των The Exploding Hearts και τη φράση που αρχίζει στο 1:00 του διασκευασμένου από τους Rosebleed Blue Velvet.
Ερώτηση : δεν είναι καθαρή κόπια ρε παιδιά?
Στη σελίδα τους πολλοί πέσανε επάνω στον αδερφούλη μου να τον φάνε.Δεν ξέρω τι σκατά τους έπιασε.Ακόμα και το ίδιο το συγκρότημα είπε μόνο “εμμμ σε ποιο τραγούδι αναφέρεσαι?” .Στου Κίτσου η μάνα κάθονταν ρε πιτσιρίκο.Σε αυτό.Μα το Θεό , έχουμε φάει αρκετό χρόνο στην παλιομουσική με τον αδερφό μου.Από τα 7 μας ασχολούμαστε και τώρα εγώ είμαι 23 κι ο αδερφός μου 19.Τι διάβολο?Δεν ξέρω να αναγνωρίζω τι στον κόρακα παίζουν 5 πιτσιρίκια από την Ηλιούπολη?Και άσχετος να είσαι όλο και κάτι καταλαβαίνεις...
Το άσχημο είναι πως δεν ξέρουν το εξής.Πως ανακυκλώνεται η μουσική βιομηχανία.Και δυστυχώς , αυτό το έχω ζήσει στο πετσί μου σαν εκκολαπτόμενη χαζοβιόλα μουσικός.Είχα όνειρο να γίνω μουσικός όταν κατάλαβα πως το να κυνηγάς πουλιά δίχως τουφέκι είναι αδύνατον να τα πιάσεις αν πρώτα δεν τα χτυπήσεις.Τι είναι το τουφέκι?Φυσικά η συμπαράσταση των χρημάτων.Να μην χρειάζεται να δουλεύεις για την επιβίωσή σου , να κάνεις τα απαραίτητα κονέ και στην τελική να τα φτιάξεις για ένα χρονικό διάστημα με τον άνθρωπο που γράφει τραγούδια πάνω στη φωνή σου ή κάτι τέτοιο.Κάθε φορά έτσι θα γίνεται.Και οι καλλιτέχνες οι ουσιαστικοί μένουν στην αφάνεια γιατί έχουν χεσμένο το κατεστημένο.
Η συζήτηση λοιπόν έγινε ως εξής.Αναρτεί λοιπόν το βίντεο των Exploding Hearts και ένα βλαμμένο λέει πως το αμερικανικό συγκρότημα αντέγραψε το ελληνικό συγκρότημα.Υπάρχουν τόσο βλάκες άνθρωποι που δεν μπαίνουν καν στον κόπο να δουν πως αν αυτό που λένε στέκει μιας και τα 3 παλικάρια του συγκροτήματος από την Αμερική απεβίωσαν το 2003.Πότε έβγαλαν το τραγούδι οι άλλοι?Το 2007.Πρώτη μπαρούφα.Δεύτερη μπαρούφα.Οι Rosebleed είναι ροκ.Κι εγώ είμαι δίμετρη αν κι έχω ύψος 163ων εκατοστών.Με τακούνια γίνομαι 1,75.Και ναι οι Rosebleed συγκρίνονται με τις Τρύπες οι οποίες με τη σειρά τους σύμφωνα με έναν άλλον έχουν αντιγράψει τους Sex Pistols.Οκ... Ρε σεις , ο,τι και να’ναι οι Τρύπες , είτε κάποιος τους πάει είτε όχι , κάναν κάτι διαφορετικό εδώ.Τέρμα.Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχει εμπάθεια από την στιγμή που είναι επιλογή σου ποιον θα ακούσεις και ποιον όχι.Νταξ , αυτό που κάναμε με τους Rosebleed , δεν ήταν αποτέλεσμα εμπάθειας αλλά από ξενέρα.Ξενέρα της αντιγραφής που όλα τα παιδάκια λένε “αααα τζαμάτοι”.Η μουσική παιδεία στην Ελλάδα είναι ακριβώς όπως η οδήγησή μας.Στραβή και με θανατηφόρα ατυχήματα.Γιατί?Υπάρχουν απλά πολλοί ΔΗΘΕΝ.
Το ίδιο άτομο έκανε το λάθος να πει πως ένα τραγούδι των Rosebleed του θυμίζει λίγο το Paranoid Anroid από τους Radiohead.2 στα 2 δηλαδή οι ομοιότητες μέχρι τώρα.Αν ακούσουμε κι άλλα τραγούδια πόσες ακόμα ομοιότητες θα βρούμε?Μήπως θα κερδίσουμε και αρκουδάκι όταν τις βρούμε?
Αφού συνεχίζει ο διαπληκτισμός και ο ίδιος χαζός λέει πως δεν υπάρχει λόγος να τους κράζει μιας και τους έβαλε το BBC Radio 1 τους Rosebleed στην 14η θέση για προτεινόμενο τραγούδι , υπενθυμίζουμε πως ο παραγωγός του album τους , ω τι τύχη(!) είναι Άγγλος!Α!Σωστή διαφήμιση λέγεται αυτό.
Έχουν όμως καλό μάνατζερ.Όταν έγραψε το τελευταίο μήνυμα ο αδερφός μου και λέει πως δεν ασχολείται άλλο με ένα θέμα του οποίου η συζήτηση δεν γίνεται όπως θα πρεπε ο μάνατζερ γράφει απλώς “γειαααα” ... Ε?Δεν πήρε άλλη θέση το συγκρότημα όταν είπαμε πως στην τελική το να έχεις φανερές επιρροές είναι μαγκιά ειδικά όταν τις παραδέχεσαι δημόσια.Όταν όμως αντιγράφεις μουσική από ένα άγνωστο συγκρότημα και δεν το λες είσαι ένας βλάκας που κάνει καριέρα εξαιτίας της έμπνευσης κάποιων καλών μουσικών.
Τότε έρχεται η ερώτηση καταπέλτης : “Τώρα μιλάτε ε?Τόση ώρα δεν λέγατε τίποτα..Καλά ... ”
Και η ηλίθια απάντηση από την μεριά του συγκροτήματος ( ο θεός να το κάνει) : “Φίλε μου , δεν πρέπει να είσαι επιθετικός” και μπλα μπλα μαλακίες.“Είμαι ο μάνατζερ του συγκροτήματος και τα παιδιά δεν θέλανε να πάρουν θέση.Όλα όσα λες είναι πολύ ενδιαφέροντα και μου κάνει εντύπωση που αφιέρωσες τόσο χρόνο” και μπλα μπλα μπλα κι άλλες μαλακίες.
Εδώ όμως σαν σωστοί άνθρωποι ευχαριστούμε επιτέλους για την απάντηση από την πλευρά του συγκροτήματος μιας και ήταν περίεργο να απουσιάζουν.Η αλήθεια είναι πως όταν κάποιος βάλλεται από παντού όταν βέβαια έχει και δίκιο τον κάνει επιθετικό.
Ειλικρινά σε ο,τι άλλο είπαν ούτε που δώσαμε σημασία.Άρχισαν οι αδερφίστικες συγγνώμες από τους μπουρζουαζήδες και δεν θυμάμαι τι άλλο από την πλευρά του μάνατζερ.Εμείς δείξαμε αυτό που θέλαμε και τέρμα.Ξέρεις τι είναι να σε παίρνουν χαμπάρι κάποιοι που ούτε καν τους γνωρίζεις?Άτομα που θα μπορούσαν να ήταν συναδέλφοι σου και να σε έκραζαν και σε περιοδικά?Λογικό είναι να μην ξέρουν την ενασχόληση με τη μουσική.Ίσως να το ψιλιάστηκαν επειδή έγραψε κάτι σχετικό σε μια απάντηση.Γιατί όμως κάποιος δεν τους νουθετεί?Καταρχήν , πώς νιώθεις καλά όταν γίνεσαι γνωστός με μια μελωδία που δεν είναι δική σου?Είναι περίεργο από μόνο του.Και ταπεινωτικό.
Πολλά είπα σήμερα.Είχα καιρό να τα πω.Και είχα πολλά να πω.Ελπίζω να μην με βαρεθήκατε και να το διαβάσατε ολόκληρο το κείμενο.

Just finished...

2011-01-21T21:42:00.001+02:00

Ναι , ναι..Το βιβλίο εδώ και μέρες το τελείωσα.Οπότε άρχισα κι άλλο.
"Το μεροκάματο του τρόμου" του Georges-Jean Arnaud.Ειλικρινά ο τίτλος του μου θύμησε το αξέχαστο νυχτοκάματο του τρόμου του Χάρρυ (Κλυν).Σκέφτηκα να το διαβάσω ως φανερά πιο φυσιολογικό βιβλίο από του Μισίμα...Η μουρλή η Γιαπωνέζα τον δολοφόνησε τον πιτσιρίκο από τη ζήλια της...Τς τς..Τη βρώμα...Κι όχι τίποτ'άλλο αλλά ο κωλόγερος τη βοήθησε να κρύψουν το πτώμα.Ε ρε τι κάνουν δυο βυζάκια...

Αυτό το καινούριο βιβλίο είναι τρομερά επίκαιρο αν και γράφτηκε το 1950 και έγινε ταινία το 1953.Δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα αυτό γιατί είχα εξ'αρχής ονειρευτεί αλλιώς τους πρωταγωνιστές.Οπότε δεν με ενδιαφέρει πώς παρουσιάζονται στην ταινία.

Έχω ήδη λατρέψει χαρακτήρα.Τον Ζακ , έναν ναρκομανή μεσήλικα.Τον αγαπώ απλά.Εντός σαββατοκύριακου θα το'χω τελειώσει και θα σας πω και γι'αυτό.

Παρατήρηση : πρόσφατα σε μια ηλίθια διαφήμιση άκουσα να παίζει το Ederlezi από τον πολυαγαπημένο "Καιρό των τσιγγάνων"...Ατάκα Βουλακίου(το μανουλάκι μου , η μαμά μου δηλαδή) : «Ο πολιτισμός μας έμεινε , αν τον βεβηλώσουμε κι εκείνον χαθήκαμε»
Κάτι ώρες αυτή η γυναίκα με κάνει τόσο υπερήφανη...Ξέρει να αναγνωρίζει το καλό , το ειδεχθές και το αναίτιο κι είναι μια εγγενής ιδιότητά της.Την αγαπώ.Άλλο αν δεν το δείχνω πάντα.

Έχω να στείλω τουλάχιστον 5 με 6 μούτζες στον ηλίθιο που σκέφτηκε την διαφήμιση.Είσαι μπουρζουαζής με περικεφαλαία.

Σήμερα μετά από καιρό έχω τραγουδάκι...

Everything is complicated....

2011-01-17T22:28:00.002+02:00

Ρε ουστ...

Κάποτε δούλευα κάπου και η γυναίκα του αφεντικού ήταν γεια σου.Την ημέρα που παραιτήθηκα πήγε να χειροδικήσει εις βάρος μου.Έφυγα από τον χώρο εργασίας μου και έκτοτε το μόνο που έκανε ήταν να λασπολογεί και να βάζει στο στόμα μου λόγια που δεν είπα.

Έτσι λοιπόν , έλαβα ένα προσωπικό μήνυμα από μια κοπέλα ελαφρώς μικρότερη σε ηλικία από μένα και μου την έλεγε πως έχω σεξουαλικά απωθημένα γιατί λέει την είπα λεσβία.Ντοϊνγκκκκκ..Είμαι τρομερά υπερήφανη γιατί έχω μια ξαδέρφη λεσβία , κούκλα κι έξυπνη και παντρεύτηκε μια κούκλα και τρομερά συμπαθή γυναίκα και είναι ευτυχισμένες.Είναι δικαίωμα του καθένα μας αν κυνηγάει την ευτυχία του.Πλάκα μου κάνει?Θεωρώ την ομοφυλοφιλία ως κάτι κακό?Εγώ?Φευ....
Η αλήθεια είναι πως η συμπεριφορά του καθένα μας είναι το μοναδικό πταίσμα μας στην κοινωνία και ουσιαστικά εμείς κατευθύνουμε τι θα πουν για μας.Όταν ένα κορίτσι σε ηλικία 17 ετών στα μπαρ φιλούσε την κολλητή της στο στόμα όντας νηφάλια και ανεβάζει στο facebook φωτογραφίες γυμνών γυναικών εξαιτίας της μανιώδους ενασχόλησής της με τη μόδα φταίνε οι άλλοι που το λένε αυτό?Εγώ άνοιξα το στόμα μου παρόλαυτα.Δεν είναι τελείως χαζό?

Μεταξύ ευγενικών μπινελικίων μου την είπε και για την προσωπικότητά μου και καλά και μπλα μπλα και με έκανε παρέα γιατί δεν με έκανε κανείς άλλος.Οκ...Ασχολίαστο...Εμένα όλοι οι φίλοι μου είναι διάσπαρτοι στην Ευρώπη και στην Αθήνα...

Δεν έδωσα παραπάνω σημασία απ'όσο θα πρεπε γιατί η ψυχοπαθής πρώην αφεντικίνα θα πει κι άλλα και τότε θα απαντήσω με μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και τότε να δω κι εκείνη και τον άντρα της που δεν της δίνει καμιά φάπα να βουλώσει το βρωμόστομά της γιατί κι εκείνος 3 μήνες ανασφάλιστη με είχε.Εγώ προειδοποίησα την κοπέλα πως είναι επικίνδυνη κι αφού δεν ακούει το πρόβλημα δικό της.Νομίζω κι ο Μαγκάηβερ αυτό θα έκανε...

Είμαι μπερδεμένη.Είμαι κάπως περίεργα αυτόν τον καιρό εξαιτίας της συναισθηματικής μου κατάστασης.Ενώ είμαι χαρούμενη , ευδιάθετη , χαριτωμένη και πάντα μες την τρελή χαρά όταν μένω μόνη μου αναπολώ όσα πρέπει να ξεχάσω.Αλήθεια , πώς ξεχνάς έναν άνθρωπο?Όταν γνωρίζεις άλλους?Όχι.Δοκιμασμένο και αναποτελεσματικό.Όταν κλείνεσαι στον εαυτό σου?Όχι.Μια από τα ίδια.Όταν κάνεις shopping therapy?Ούτεεεεε...Από τον Ιούνιο χάλασα περίπου 2000 ευρώ σε ψώνια και τίποτα.Όταν κάνεις φίλους?Όχι ειδικά αν δεν μπορείς μαζί τους να συζητήσεις το θέμα.Μια φίλη που απέκτησα είναι αδύνατον να το μάθει γιατί τον ξέρει.Και μάλλον έχει καταλάβει τα πάντα αλλά άσ'το.Τι να της πω?Όσα ήδη γνωρίζει?Τι άλλο έκανα τόσο καιρό...Πήγαινα διήμερα από δω κι από κει.Όσοι και να έβλεπα δεν με έλκυαν καθόλου.Η αλήθεια είναι πως δεν με ελκύει κάποιος μόνο βιολογικά.Συνήθως , θέλω κάποιον αφού δω πως ταιριάζουμε και είμαστε αυτό που λέμε το μαχαίρι στη θήκη του.Δεν μπορώ να υποκριθώ συναισθήματα αν δεν τα νιώθω και πάνω απ'όλα δεν μπορώ να θελήσω κάποιον που δεν σέβομαι και θαυμάζω.Προσπάθησα πολλές φορές να κάνω υποχωρήσεις και να ενδώσω και σε άτομα που δεν θέλω.Δεν μπορούσα.Καταπιεζόμουν.Μόνο που με ακουμπούσαν ένιωθα αηδία για μένα.Όχι για εκείνους.Αυτοί έπρατταν έτσι όπως ένιωθαν.Το πρόβλημα ήταν δικό μου.Να δούμε πώς θα το ξεπεράσω.Πιθανές λύσεις από μεριά σας παρακαλώ να ειπωθούν.Ευχαριστώ.

Κουτσομπολιό ...

2011-01-11T15:31:00.000+02:00

Παιδιά , έχω σκάσει αυτές τις μέρες.

Θέλω να συζητήσω για κάποια θέματα αλλά δεν βρίσκω άνθρωπο με τη διάθεσή μου.

Καταρχήν , χαίρομαι που κλείνει το ρημάδι το Δίφωνο.Δεν με κάλυπτε τα τελευταία 6 χρόνια.Για τι να μιλήσω πρώτα?Για τα θέματα?Για τις συνεντεύξεις?Για τα cds?Ήταν σχεδόν όλα πανωλεθρία!Μόνο μια συνέντευξη του Ζορζ Πιλαλί ήταν διασκεδαστική πριν 5 χρόνια νομίζω.Το περίεργο όμως δεν είναι που κλείνει , αλλά που έκανε στροφή στην καριέρα του πριν από ένα χρόνο με δυο χρόνια και το αποτέλεσμα ήταν απλά οδυνηρό.Το photoshop που δέχονταν το εξώφυλλο σε προέτρεπε στην καλαισθησία περιοδικών life style που ουδεμία σχέση έχουν με ένα περιοδικό που αποτελούσε "μια όαση ποιότητας στην έρημο του ευτελούς «πολιτισμού»" σύμφωνα με τα λεγόμενα των εργαζόμενων στο εν λόγω περιοδικό.Τώρα , αν η "ποιότητα" συνεχώς ανακυκλωνόταν , δεν είχε αυτό καμία σχέση.Ήταν όαση.Ναι , όαση σε μια ηλίθια ελληνική νοοτροπία που ακολουθεί όσα παίζει η παλιοτηλεόραση.Που ας μην το ξεχνάμε , το Δίφωνο , είχε μπει στα κολπάκια της τηλεοπτικής διαφήμισης.Κάθε φορά που ένα πρόγραμμα του Αλτερ σταματούσε για καταναλωτικές διαφημίσεις , κάθε τρεις και λίγο τσουπ , το Διφωνάκι.Γίνομαι κακιά ίσως αλλά οι τελευταίες κυκλοφορίες του ήταν από αδιάφορες έως και κακές.Κι επειδή δεν έκλεισε μόνο το Δίφωνο αλλά έκλεισαν επίσης το αηδιαστικό Ποπ & Ροκ και το Όασις (το τελευταίο το θεωρώ κλάσης ανώτερο από τα προηγούμενα δυο εξαιτίας της λαϊκής χροιάς του γιατί θυμόμουν το ανεξήγητο Πίστα - έλεοοοοοοος - και ειλικρινά είχε τουλάχιστον κάποια ωραία cds - αφήστε το ασχολίαστο ναι δεν είχα αγοράσει κανένα τεύχος του αλλά οι διαφημίσεις ήταν διαφωτιστικές - ) , καταλαβαίνουμε πως οι πωλήσεις δεν ήταν αξιόλογες σε κανένα από τα τρία.
Η μητέρα μου στα ταραγμένα νιάτα της μαζί με τον αδερφό της , ήταν από τους τακτικότερους αναγνώστες του Ποπ & Ροκ.Όταν επανακυκλοφόρησε ήταν η πρώτη που το αγόρασε και δεν με άφησε καν να το διαβάσω εγώ για πρώτη φορά.Η απογοήτευσή της ήταν φανερή γιατί είδε ουσιαστική αναδιατύπωση ενός θέματος με λίγα στοιχεία παραπάνω : το θέμα ήταν Sid Vicious."Λες και δεν τα ήξερα αυτά" μουρμούρισε και συνέχισε την ανάγνωση των υπόλοιπων θεμάτων.Οι δισκοκριτικές πεζές και ακόμα πιο βαρετές οι συνεντεύξεις.Βασικά ερώτηση : υπάρχει κόσμος που ασχολείται με συνεντεύξεις καλλιτεχνών?Για μένα προσωπικά , είναι ένα μελανό σημείο στα περιοδικά.Αν συμπαθείς έναν καλλιτέχνη ή συγκρότημα γιατί να διαβάσεις τις μπαρούφες που λέει και να τον αντιπαθήσεις?Μέχρι τώρα ελάχιστοι είναι οι "μετά-τη-συνέντευξη" συμπαθητικοί...Λες και ότι με το που κάποιος δίνει σημασία στα λεγόμενά τους ανοίγουν το κουτάκι με τις μαλακίες που λέγαμε κάποτε στο γυμνάσιο.

Αυτά με τα περιοδικά.Τώρα πιάνουμε τα βιβλία!!!

Ο μπαμπάς μου , έπασχε από κατοχικό σύνδρομο όπως η μητέρα του , και έκλεβε ο,τι βρισκόταν εκτεθειμένο σε ακτίνα 500 μέτρων από αυτόν.Κατά πάσα πιθανότητα , είχα πατέρα κλεπτομανή με τάσεις παραεμπορίου αλλά ειλικρινά δεν θα θίξω ψυχολογικά θέματα σήμερις...Δεν είμαι σε φάση γιατί θα γίνω κυνική και κακιά και δεν θέλω.
Εχθές το βράδυ λοιπόν , πήγα και κοίταξα με μεγάλη προσήλωση τα κεκτημένα με κόπο και δόλο βιβλία που έκλεβε από βιβλιοθήκες καραβιών ή ακόμα και δημοσίων βιβλιοθηκών.Ήθελε η μαμά να της διαλέξω σαν πιο έμπειρη κάποιο βιβλίο να διαβάσει στη δουλειά της (ναι στη δουλειά της).Έτσι λοιπόν , πήγα στην αποθήκη και βρήκα κάποια ενδιαφέροντα και κλασσικά.Η νέα γενιά λογοτεχνίας με κάνει να διαπιστώνω τελικά πως τα ναρκωτικά και το αλκοόλ επηρεάζουν τον τρόπο γραφής όσο έξυπνος και εύγλωττος να'ναι κάποιος.Σιχαίνομαι την ισπανόφωνη λογοτεχνία εκτός από δυο τρεις συγγραφείς.Είναι φοβερά διαστροφική.Μπλιαχ.Δεν γράφουν καν θρίλερ!Στη θεματολογία τους είναι μόνιμοι πρωταγωνιστές άτομα με ψυχολογικές διαταραχές που πίνουν ο,τι βρουν ναρκωτικά είναι , αλκοόλ είναι ο,τι να'ναι, βάζουν στον κώλο τους ο,τι προεξέχει και δεν κάνουν διακρίσεις στο ποιος κατέχει το εργαλείο.Άσε που συνήθως όλα αυτά τα ψυχολογικά προβλήματα πώς γίνεται να τα έχουν μόνο οι πλούσιοι ή οι μεσοαστοί , δεν μπορώ να το καταλάβω...Και όταν λέω ισπανόφωνης εννοώ και της Λατινικής Αμερικής φυσικά , ανάθεμα τον Κολόμβο!!Έλεος με αυτόν τον παρωχημένο σεξισμό της υποκουλτούρας!Με τις αυτοκτονικές τάσεις και την εξιστόρηση του τίποτα με ψυχολογικές διακλαδώσεις στο είναι ημιτελών προσωπικοτήτων για ήρωες.Μακάρι ο Πάολο Κοέλιο να ψοφήσει και να καίγεται στα Τάρταρα με τα ηλίθια εγχειρίδια του που είτε φωτίζουν για το 2002 είτε είναι σοφά για το 2011!Η Βερόνικα αποφασίζει να αυτοκτονήσει μόνο που δεν το κάνει!Χεστήκαμε πια!

Συνεχίζω...

Ευτυχώς , τέτοια βιβλία δεν έχω...Πού τα διάβασα?Στις δημόσιες βιβλιοθήκες στην Αθήνα , όσο ζούσα εκεί.Από την ηλικία των πεντέμισι ετών , ήμουν μια διψασμένη αναγνώστρια όποιου βιβλίου μου άρεσε ο τίτλος.Ποτέ μα ποτέ , δεν έκρινα ένα βιβλίο από την ιστορία που γραφόταν συνοπτικά στο οπισθόφυλλο.Εξέταζα προσεκτικά τον τίτλο και ανέτρεχα σε μια σελίδα εντελώς τυχαία και διάβαζα μια παράγραφο.Αν μου άρεσε ο τρόπος γραφής , το διάβαζα μονορούφι.Αν πάλι όχι , το άφηνα στη θέση του.Θα μου πείτε γιατί διάβαζες βιβλία συγγραφέων που δυσφημείς?Γιατί πολύ απλά θέλω πάντα να έχω άποψη βάσει αντικειμενικών κριτηρίων ή τουλάχιστον να είμαι εμπαθής όχι αναίτια.

Ψάχνοντας λοιπόν , βρήκα τον παίκτη του Ντοστογιέφσκι που το είχα διαβάσει στα 17 μου έτη.Αγαπημένο βιβλίο , τόσο αγαπημένο που το ξαναδιάβασα πριν από 1 χρόνο όντας άρρωστη με πυρετό.Χρόνος κατάποσης : 3 ώρες και 40 λεπτά.Δεν το διάβασα , το κατάπια.

Της το δίνω λέγοντάς της πόσο καλό είναι και πόσο με συγκίνησε το τέλος του.
(Σημείωση : ο όρος συγκίνηση στη ζωή μου είναι τρομερά διαφορετικός απ'οτι στους φυσιολογικούς ανθρώπους.Συγκινούμαι , ειδικά σε μια ιστορία , όταν ο ήρωας είναι δέσμιος των παθών του ή ακόμα και της μοίρας ή των επιλογών του είτε είναι καταναγκαστικές είτε όχι.Συγκινούμαι όταν το τέλος του βιβλίου είναι η ανεξέλεγκτη και μη αναστρέψιμη πορεία και συνέχεια της ζωής.Συγκινούμαι όταν ο θάνατος του ήρωα είναι η μοιραία απόφαση της Τύχης όταν εκείνος έχει ανακαλύψει ποιος πραγματικά είναι.Κι όλα αυτά , ίσως και κάποια παραπάνω που μου διαφεύγουν , γιατί απλά η Τέχνη αντιγράφει ή τουλάχιστον εμπνέεται από τη ζωή.Συγκινούμαι επίσης με βιβλία ιδεολογικού περιεχομένου ή με ήρωες ιδεαλιστές στην πράξη).

Συνεχίζω...

Βρήκα για μένα ευτυχώς αρκετά μιας και η οικονομική μου δυνατότητα έχει ελαχιστοποιηθεί και δυστυχώς για μένα , αγόρασα ένα πανέμορφο και γλυκύτατο κοντό σιθρού φορεματάκι με δυο γούνινες μπάλες να κρέμονται στο στέρνο μου εξ Γαλλίας παρακαλώ , και πάνω που έλεγα να αγοράσω κανά βιβλίο ο Κερατάς δεν με άφησε!

Γιούκο Μισίμα και "Δίψα για Έρωτα" ήταν το βιβλίο που ανακάλυψα στην αποθήκη
.Ο λόγος που το διαβάζω είναι το έκφυλο εξώφυλλό του.Μια Γιαπωνέζα παραδοσιακότροπα ντυμένη κρατά στο δεξί χέρι της ένα μπολ πορσελάνινο (προφανώς) με ιαπωνικά σχέδια σε ένα μπλε θολό χρώμα και με το αριστερό να τρώει λαίμαργα με τα τσοπ στικς.Η στάση του σώματός της δείχνει μια περίεργη υποδούλωση στα πάθη της και αυτή ήταν ο κύριος λόγος που με οδήγησε στο να το διαβάσω.Γρήγορα γρήγορα ανοίγω τυχαία μια σελίδα και πέφτω πάνω σε μια παράγραφο τρομερά περίεργη.
"Αν το έκρινε κανείς με βάση τον αντικειμενικό σκοπό του , το πάθος της ήταν ένα ακλόνητα αυθεντικό πειστήριο της φοβερής μανίας που έχει ο άνθρωπος να αυτοβασανίζεται.Ένα πάθος που ξοδευόταν σπάταλα μόνο και μόνο για την καταστροφή των ελπίδων της αποτελούσε πρότυπο στην κλίμακα της ανθρώπινης ύπαρξης - με ομαλή ή ανώμαλη επιφάνεια.Τα πάθη έχουν σχήμα και μέσα από το σχήμα τους γίνονται βιολογικές καλλιέργειες , μέσα στις οποίες μπορεί να δει κανείς την ανθρώπινη ζωή σε όλες της τις λεπτομέρειες".
Εδώ είμαστε λέω και χασκογελάω μιας και μου φάνηκε αστεία η τελευταία περίοδος.Γιουχουουουου...Κυνική εδώ...Με συναισθηματισμούς μόνο για τους απροστάτευτους και τους διωκόμενους.Όλοι οι υπόλοιποι είναι ζώα.Α!Με συναισθηματισμούς και για τα ζώα...Τα τετράποδα!Η βιολογική καλλιέργεια έχει μια ευρεία επιστημονική έννοια και τα συναισθήματα έχουν ένα αχαλίνωτο φάσμα βάθους.Πώς γίνεται να παρατηρήσεις τη ζωή με βάση τα συναισθήματα κι όχι με βάση τα γεγονότα ή τις πράξεις του άλλου?Θα μου πείτε πως οι πράξεις παρακινούνται από συναισθήματα!Ποιος είναι όμως τόσο αφελής ώστε να μου το πει?Δηλαδή , αν εγώ την πέσω στο αφεντικό μου σημαίνει πως τον γουστάρω ή το κάνω γιατί θα έχω ιδιαίτερη μεταχείριση?Κι αν ισχύει το πρώτο , πώς ξέρετε και πώς ξέρω και γω η ίδια ξέρω ότι τον γουστάρω γι'αυτό που είναι κι όχι γιατί έχει εξουσία και χρήματα?Δεν είναι όλα όσο εύκολα νομίζουμε.Ή μάλλον , δεν είναι λογικό να μιλάμε με σιγουριά για τα συναισθήματα.

Διαβάζω τα ολίγα που γράφονται στις διπλανές εσοχές του εξώφυλλου και μένω ενεός από το τέλος του Ιάπωνα και μάλιστα εξαιτίας της πολυτάραχης προσωπικής ζωής του.

Αμέσως αρχίζω την ανάγνωση και το πρώτο κεφάλαιο με αφήνει εμβρόντητη.Ένας ηλικιωμένος συνάπτει σχέσεις με την γυναίκα που άφησε χήρα ο γιός του.Εκείνη με τη σειρά της είναι ερωτευμένη με ένα χωριατόπαιδο.Και όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα σπίτι που μοιράζονται με τις οικογένειες των δυο ακόμα υιών του.

Ερωτικό τρίγωνο.Τι πιο συνηθισμένο?

Όσο βαρετή και να μου φαίνεται η ιστορία είναι τόσο ωραίος ο τρόπος γραφής του Ιάπωνα που ειλικρινά δεν χορταίνω να τον διαβάζω.Τόσο ενδιαφέρουσες είναι οι μεταφορές , οι παρομοιώσεις και οι παραλληλισμοί που μου αρέσει.Το στόρι είναι χάλια.Τετριμμένο και με την εκπνοή του εικοστού αιώνα που συγγραφικά δεν ανέδειξε και τα λαμπρότερα μυαλά.Όχι όσον αφορά το δέμα δομής και γλώσσας αλλά το θέμα των ιδεών , της έμπνευσης.

Για να δω πού θα καταλήξει και πώς θα τελειώσει.Ελπίζω να μην απογοητευτώ.Βασικά , αν ξενερώσω...Πάει....Πόσα θα ακούσει κι ο Μισίμα δεν λέγεται!

Χμμμ...Άλλα....

Α!Οι Ελληναράδες δω κάτω χαλάσανε λεφτά σε μια μπουζουκλερί στην οποία ευτυχώς δεν έτυχε να πάω.10,000 € σε λουλούδια μόνο την ημέρα των Χριστουγέννων.Η οικονομική κρίση δεν χτυπάει τα μπουρδέλα κύριοι και κυρίες...

Η φωτό γιατί τα γαμήσια είναι πάντα επίκαιρα.Επίσης , είναι σίγουρα η ενδόμυχη σκέψη της Ετσούκο (της χήρας) για τον πιτσιρίκο.

Αυτά για σήμερα.Σας φίλω

Καλή χρονιά και μπλα μπλα μπλα

2011-01-06T13:13:00.000+02:00

Ναι οκ , μας μπήκε.

και;

Πώς πρέπει να νιώθουμε κάθε φορά?
Χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι?

Η αλήθεια είναι πως η οικονομική κατάσταση της χώρας μας επηρεάζει πολύ την ψυχολογία μας καθώς και περιορίζει τις κινήσεις μας που στον παρελθόν ήταν τρομερά -πώς να το πω...- κοστοβόρες?

Φέτος ο Αϊ-Βασίλης ήταν αξιολάτρευτος μαζί μου!Μου έκανε δώρο παπούτσια , καλλυντικά , ρούχα , αρώματα , φίλους με ειλικρινείς ευχές και καλοπροαίρετους ανθρώπους να με θυμούνται για ευχές.Συγγενείς όχι από την άλλη εκτός από μια γλυκύτατη θεία που ευχήθηκε κι έναν καλό γαμπρό (φτου κακά).
Το ωροσκόπιο του ζωδίου μου είναι ευοίωνο για το 2011...Ποιος νοιάζεται θα μου πείτε...Σάμπως μου βγαίνουν?Ενώ στους άλλους βγαίνουν σε μένα ποτέ!

Δεν πήρα αποφάσεις για την καινούρια χρονιά.Μόνο να παραμείνω ζωντανή.Χα , ξεχνάμε όλοι την ύπαρξη του αιφνίδιου θανάτου!Οπότε ας προσπαθήσουμε όλοι μας να μην υποπέσουμε σε παραπτώματα όπως οι επικίνδυνες κούρσες , σε κακοτοπιές , αν έχουμε σχιζοφρενή συγγενή να τον προσέχουμε και να του δίνουμε τα φάρμακά του και να τον στείλουμε κάπου που θα τον προσέχουν , να μην κρατάμε πολλά λεφτά πάνω μας γιατί υπάρχουν και ληστές στον δρόμο με πιστόλια και πεταλούδες , να μην μπλέξουμε με εμπόρους παρανόμων ουσιών ή παρανόμων δραστηριοτήτων και δεν την βγάλουμε καθαρή και άλλα τέτοια φυσιολογικά!

Τέρμα όμως οι κινδυνολογίες...

Έθεσα όμως στόχους!!!
Να απελευθερωθώ καλλιτεχνικά , γιατί είμαι πολύ ντροπαλή σε αυτό το θέμα , να κυνηγάω τους ανθρώπους που αγαπώ και να πάρω αυτοκίνητο!

Έρχομαι στην ευχή της θείας όμως τώρα!
Ένας καλός γαμπρός μπορεί να μεταφραστεί σε έναν αξιόλογο άνθρωπο που θα αγαπήσει ή θα ερωτευθεί την πάρτη μου.Και ναι αυτός είναι καλοδεχούμενος αρκεί να μην φοράει γαμπριάτικα!Μου είναι αδιάφορη η κοινωνική τάξη του , η οικονομική κατάστασή του και όλο του το κοινωνικό γίγνεσθαι.Με ενδιαφέρει παρόλαυτα να'χει υπηρετήσει στο στρατό γιατί αυτό το διάστημα έχω ακούσει πολλές ιστορίες παλικαριών που δεν θέλουν να πάνε στρατό!Δίμετροι με μυική δύναμη και τα λοιπά αλλά χειρότεροι κι από γυναικούλες.Σημαντική λεπτομέρεια : να έχει περισσότερες τρίχες από μένα , να είναι περισσότερα κιλά από μένα (είμαι 54) , να είναι ψηλότερος από μένα (είμαι 1,63) και φυσικά να έχει λιγότερα καλλυντικά και κρέμες από μένα.Είναι φυσιολογικές οι απαιτήσεις μου έτσι?

Η εικόνα είναι ενδεικτική της ψυχής μου αυτό το διάστημα.Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν έχω υπάρξει ξανά τόσο κεφάτη κι ας μου πάνε όλα ολίγον τι σκατά(?) , χάλια(?) , αδιάφορα(?).Κάτι τέτοιο...Ή μάλλον κάτι από όλα.Ή κι όλα μαζί.

Έχω γίνει όμως απόλυτη σε κάποιες θέσεις μου και μου κάνει εντύπωση η ήρεμη αντιμετώπιση κάποιων καταστάσεων από τη μεριά μου.Με θαύμασα κάποιες στιγμές.Δεν μπόρεσα καν να σκεφτώ πως εγώ είμαι αυτή που πράττει έτσι.Το 2010 , αν και Πρωτοχρονιά πέρυσι αρρώστησα με την γρίπη των χοίρων , ερωτεύθηκα τον Φλεβάρη , σταμάτησα μια δουλειά που μου άρεσε τον Απρίλη , πέρασα πολλά για να τον ξεχάσω (πράγμα το οποίο τελικά δεν ολοκληρώθηκε όπως θα πρεπε) , έκανα φίλους , δεν έκανα ευτυχώς εχθρούς και μεταμορφώθηκα από κάμπια σε πεταλούδα.Ε , δεν έκανα και λίγα...

Άντε να δούμε τι θα κάνουμε 2011...

Υ.γ.1:Το συγκεκριμένο ιστολόγιο πάντα σχεδόν σε κάθε ανάρτησή του αναφέρει τον θάνατο , άμεσα ή έμμεσα , αν αυτό σαν ενοχλεί μην το διαβάζετε.
Υ.γ.2:Μια εναλλακτική χριστουγεννιάτικη ιστορία για ενήλικες συνετελέσθη τις προηγούμενες ημέρες αλλά πρέπει να κατοχυρώσω πρώτα τα πνευματικά μου δικαιώματα για πιθανή ανάρτησή της εδώ.
Υ.γ.3:Είναι κάτι σαν ημερολόγιο εδώ αλλά ειλικρινά είναι τρομερά συγκεχυμένο και προφανώς γίνεται αυτό σκόπιμα.Εκθέτω και σκέψεις ταυτόχρονα αλλά επιφανειακά.

Σας εύχομαι καλά μυαλά , υπομονή για όσα οικονομικά δεινά μας τύχουν , ευτυχία , καλοσύνη και γράψτε τα όλα εκεί που θέλει ο καθένας σας.Αν γεμίσανε , πάρτε ένα τεφτέρι και αρχίστε και γράψτε εκεί όσα σας πειράζουν κι όσους σας ζαλίζουν τον έρωτα.

Μια φορά ζούμε ρεεεεεηηηη...

Καλή τύχη να'χουμε!Μακάρι να είμαστε ευτυχισμένοι όπως ο καθένας μας ορίζει την ψυχική αυτή κατάσταση.

Trying to overcome...

2010-12-14T16:25:00.000+02:00

Εντάξει...Η κανονικότητα δεν είναι μια από τις ιδιότητές μου...
Δεν είμαι από τα άτομα που διακρίνονται για την χωρίς όρια εξωστρέφειά τους.Μπορεί να είμαι ανοιχτή ως άνθρωπος αλλά όπως είπε κάποτε κάποιος "Είσαι μια κοπέλα που έχει δημιουργήσει ένα γυάλινο τείχος ανάμεσα μας και δεν μπορώ να σε πλησιάσω"...(Αν θέλετε την άποψή μου μπούρδες έλεγε.Ήταν η πρώτη μέρα που τον συναντούσα...)

Συνεχίζω...

Σταμάτησα την μεγαλύτερη αγάπη της ζωής μου.Την μουσική σαν οργανοπαίχτης.Ήταν , είναι και θα είναι ο μόνος τρόπος να γίνομαι άνθρωπος.Να δείχνω ποια είμαι και τι κρύβει η ψυχή μου.Οι λέξεις μου φαίνονται φτωχές.Δεν μπορείς να εξηγήσεις συναισθήματα με τις λέξεις στον βαθμό με τον οποίο κάνεις τον ακροατή να τα νιώθει μέσα από τις νότες.

Μικρή οι νότες μου φαίνονταν σαν σπερματοζωάρια(Ναι , είχα τεράστια φαντασία...)!Αλλά ποτέ δεν τα έβλεπα χυδαία.Ήταν ένα μέσο γονιμοποίησης μέσα μου που έδινε μορφή σε ο,τι κι αν ένιωθα ή ακόμα σε ο,τι κι αν σκεφτόμουν.Δεν υπήρχε άλλος τρόπος να εξηγήσω γιατί ήμουν τόσο ενθουσιασμένη με τις νότες , το πεντάγραμμο και τις θεωρίες που μου φαίνονταν τόσο εύκολες σαν να ενυπήρχαν με την ύπαρξή μου ως ιδέες όλα αυτά τα χρόνια που ζούσα.Ακόμα και όταν τραγουδούσα η μουσική ήταν αυτή που με συγκινούσε κι όχι οι στίχοι.

Παλαιότερα , έτρεμα στην ιδέα του να σταματήσω να παίζω μουσική.Όταν στα 16 αποφάσισα να παίξω κιθάρα(ξύπνησα ένα πρωί και το'πα"Μαμά.Θέλω να μάθω κιθάρα" και την άρπαξα από τα χέρια του αδερφού μου) - έως τότε από τα 7 μάθαινα αρμόνιο/πιάνο - τελείωσα δυο βιβλία το ένα με παιδικά και παραδοσιακά τραγούδια και το άλλο με ευρωπαϊκές σπουδές μέσα σε ένα μήνα και κάτι μέρες , κατάλαβα πως αυτή είναι η ψυχή μου.Αν και τα δάχτυλά μου είναι μικρά και λεπτά , τότε πρέπει να σημειώσω ήταν κοντόχοντρα , είχα αναπτύξει κάποια ταχύτητα και κάποιες κινήσεις είχαν δημιουργηθεί ώστε να μπορώ να φτάνω τα τάστα και να χτυπάω καλά τις χορδές.Ήθελα τόσο πολύ να μάθω που πάνω σε ξεκούρδιστη κιθάρα έβγαλα άρτια και σωστά στη μελωδία το "Κεμάλ" του Χατζιδάκι.Ο δάσκαλος όταν του άκουσε μου είπε πως ειλικρινά μου άρεσε πολύ αυτό το όργανο και πως πρέπει να ασχοληθώ με αυτό.Στο χρόνο απάνω χρειάζεται να παρατήσω την κιθάρα γιατί ο πατέρας μου σταμάτησε την πενιχρή χρηματοδότηση και νιώθω μόνη μου.Πρέπει να συνεχίσω να παίζω χωρίς την καθοδήγηση κανενός δασκάλου και πάνω απ'όλα πρέπει να νιώσω σίγουρη για τον εαυτό μου.

Γιουχουουουου , Πασχαλίνα εδώώώώώ...Ανασφάλειες αμέτρητες από την ώρα που κατάλαβα τον εαυτό μουουουου...

Την σταμάτησα για 8 μήνες που μου φάνηκαν σαν Γολγοθάς.Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των μηνών έμαθα πώς να την κουρδίζω σωστά , τελειοποίησα κάποιες κινήσεις στο δεξί χέρι και έμαθα απέξω κομμάτια.Όταν μετακόμισα Μονεμβασιά και γνώρισα έναν εξαιρετικό δάσκαλο αποφάσισα να συνεχίσω.Για δυο χρόνια προσπάθησα να βγάλω ψυχή.Οι μοναδικές λέξεις του ήταν από τον έκτο μήνα φοίτησης και έπειτα οι εξής : "Λινάκι , βγάλε ο,τι έχεις μέσα σου.Παίζεις σωστά τώρα που έδωσες βάση στο αριστερό χέρι και τελειοποίησες την κίνηση του.Βάλε ψυχή.Δεν θέλω να σε βλέπω να βουρκώνεις , θέλω να βουρκώνω εγώ."

Επί δυο μήνες προσπαθούσα να βγάλω ο,τι μου έλεγε.Έκανα σωστά τις φράσεις που έλεγε στο πεντάγραμμο αλλά δεν τις ένιωθα.Ήταν ένα μεσαιωνικό κομμάτι με γοργό ρυθμό αλλά κλαψιάρικο σε μινοράκια.

"Δεν ξέρω πού θες να πας ή τι θες να βλέπεις ή να σκέφτεσαι όταν παίζεις , αλλά βρες το!"

Τι να έκανα κι εγώ?Βγήκα ένα απόγευμα στο μπαλκόνι μου που βλέπει θάλασσα , ουρανό και Κάστρο και αποφάσισα να παίξω.Μιας και το'χα μάθει απ'έξω κοίταζα το αχανές κενό του ουρανού που είχε ενσωματωθεί με το χρώμα της θάλασσας και εξαιτίας του χειμερινού απογεύματος είχαν χάσει το χρώμα τους.Όλα ήταν ένα κι εγώ δεν μπορούσα να βρω κάτι να με γεμίζει...

Σπάνιο φαινόμενο , αλλά το σπίτι μας ήταν ήσυχο εκείνο το απόγευμα.

Άρχισε να βρέχει και γω γκρίνιαζα γιατί να'χω τέτοια τύχη.Ο Κώστας (ο αδερφός μου) ποτέ δεν τύχαινε να βρέχει όταν έπαιρνε την κιθάρα έξω να παίξει. Παρόλο τούτου , αποφάσισα να κάτσω έξω κι ας ξυλιάσω!Ας αρρωστήσω αρκεί να μου βγει το πούστικο!Δεν μπορούσα να κάτσω άλλο έτσι.Δεν γινόταν να μην μπορώ να εκφραστώ και να νιώθω τα μάτια μου να πνίγονται.

Άρχισε να μπουμπουνίζει και λέω να παίξω με τη φύση.Θα πάω σύμφωνα με το ρυθμό της γιατί άρχισε να γίνεται χαλασμός.Και έτσι όπως κοιτούσα τη θάλασσα ένας κεραυνός φωτίζει τα πάντα γύρω μου , σκίζει τα σύννεφα και ξεχωρίζουν επιτέλους το πάνω και το κάτω.Παύω να αιωρούμαι στην σκοτεινιά και νιώθω ανατριχίλα γιατί έπεσε κοντά σχετικά ο κεραυνός.Μπήκα μέσα στο σπίτι και ήμουν χαρούμενη.Είπα στον Κώστα πόσο μαγευτικά ήταν και έπαιξα το κομμάτι για τελευταία φορά στο δωμάτιό μου.Την αυριανή είχα μάθημα.

Όση ώρα έπαιζα , είχα το συναίσθημα που είχα νιώσει την προηγούμενη μέρα.Ήμουν ενθουσιασμένη που παράτησα την Αθήνα , που είδα τον κεραυνό και που τον ένιωσα.Που ξανάρχισα μαθήματα κιθάρας κι ας μην έστελνε μια ο παπάρας.Που οι συμμαθητές μου δεν με συμπαθούσαν επειδή ήμουν Αθηναία και οι περισσότεροι από αυτούς δεν μου έλεγαν καν καλημέρα.Που είμαι αυτή που είμαι , είτε αλλάξω είτε όχι.Δεν ξέρουμε αν παραμένουμε ίδιοι όσο μεγαλώνουμε έτσι?Κι όλη την ώρα είχα κλειστά τα μάτια μου και ένιωθα μια αγκαλιά που μου'χε λείψει , αυτή του μπαμπά , να είναι ζεστή ολόγυρά μου.Βρήκα γιατί ήθελα να παίζω μουσική.Για να καλύπτω τα κενά μου , να γεμίσω των ακροατών τα κενά και να επικοινωνούμε με τη σιωπή.Όταν άνοιξα τα μάτια μου , ο δάσκαλός μου χαμογελούσε και τελικά μου είπα αυτό για το οποίο πάσχιζα κάνοντας τρίωρες ή ακόμα και τετράωρες ασκήσεις και πρόβες."Το βρήκες έτσι?"

Συνέχιζα να παίζω κιθάρα για 2 χρόνια ακόμα σχεδόν.Προσπάθησα να πάω σε κάποιον άλλο δάσκαλο που μου ερχόταν οικονομικότερος αλλά ήταν άχρηστος.Καμία σχέση με τον άλλον.Οπότε , λέω σχεδόν γιατί δεν μου έφτανα πάντα τα χρήματα για τα δίδακτρα και αναγκαζόμουν να σταματήσω για κάποιους μήνες.Μου'χε πει να πάω άσχετα από το αν πληρώνω ή όχι.Αλλά δεν ήθελα.

Ένα πρωί , ξύπνησα και έτσι όπως την άρχισα , έτσι ακριβώς την σταμάτησα."Μαμά...Θέλω να την σταματήσω.Φθείρομαι.Ακούτε την ψυχή μου.Και δεν έχω και μέλλον σαν μουσικός ή σαν τι άλλο δεν ξέρω...".Όλοι προσπάθησαν να με αποτρέψουν αλλά γίνεται κάτι με μένα περίεργο.Όταν θα πάρω μια απόφαση , άσχετα με το αν είναι σωστή ή όχι , την εκτελώ πιστά.Τότε , μόνο στο άκουσμά της , έκλαιγα από τα νεύρα μου και τα έβαζα με τον αδερφό μου που έκανε τις ασκήσεις του.

Για να ξεχαστώ , η μαμά στα γενέθλιά μας με τον Κώστα , έκανε οικονομίες και μου έκανε δώρο ένα βιολί.Βρήκα έναν δασκαλάκο , μου έδειξε δυο πράγματα και έπειτα αποφάσισα να τον κόψω γιατί ήταν άχρηστος και ψυχάκιας.Ήταν περίεργος (με την άσχημη την έννοια και τον αντιπαθούσα τρομερά) και δεν μπορώ περίεργους ανθρώπους στη ζωή μου.Ύστερα έβγαζα μόνη μου κομμάτια όποτε δεν ήταν κανείς σπίτι.Πριν κάποιους μήνες και λόγω έλλειψης χρόνου αποφάσισα να το κόψω κι αυτό γιατί δεν ήταν κιθάρα...Όπως και να'χε μισή ήμουν...Τι θα κάλυπτε το κενό μου?

Μου λείπει τρομερά ο ήχος της...Να τον δημιουργώ εγώ όμως!Ο Κώστας επειδή θέλει να με πείσει να την ξαναπιάσω έστω και λίγο στα χέρια μου , μου κάνει ψυχολογικό πόλεμο γιατί ξέρει πως την αγαπώ , άσχετα αν του έχω σπάσει 2 κιθάρες.Κάθε φορά της κακομοίρας γίνεται , αλλά μετά πάντα με παίρνει αγκαλιά γιατί με καταλαβαίνει.Νιώθω μισή και μόνο όταν ερωτεύθηκα είχα την διάθεση να παίξω κιθάρα.Αλλά δεν έπαιξα γιατί ο έρωτάς μου ήταν κι αυτός κρυφός.

Οι λέξεις , το βιολί , το πιάνο , πενία.

Η κιθάρα , ο έρωτας , εγώ.

Τελικά , δεν μου αρέσει να δείχνω ποια είμαι;Ή μάλλον , ξέρω.Σιχαίνομαι τα ατομάκια που πιάνουν μια ηλεκτρική κιθάρα στα 18 και λένε μαθαίνω κιθάρα χωρίς καν να πάνε σε έναν δάσκαλο για τα βασικά.Δεν θέλω να είμαι από αυτούς που αυτοαποκαλούνται αυτοδίδακτοι.

Νιώθω μόνη μου όμως ρε γαμώτο , μόνη!Δεν έχω φίλη να τα λέω!!!Δεν έχω άνθρωπο να με νιώθει.Έτσι την έβλεπα.Σαν φίλη.Σαν αναπόσπαστη μεριά μου.Αλλά , δεν υπάρχει πλέον λόγος να την ξαναπιάσω στα χέρια μου.Δεν γίνεται να προδίδω τις αποφάσεις μου.Όταν λέω πως ο άλλος πέθανε , και να τον δω θα είναι φάντασμα.Δεν υπάρχει.Απλά.

Mood blue or purple?

2010-10-29T14:49:00.000+03:00

Η αρχική ιδέα της ανάρτησης ήταν άλλη.Είχα φάει σαν αγελάδα καλτσούνια Λακωνίας , 280 θερμίδες έκαστο!!!!ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Τέσπα , σήμερα έχω αποτοξίνωση με φρουτάκια και γιαούρτι.

Λοιπόν , έχω να γράψω 25 ημέρες εδώ πέρα στο κόκκινο σπιτάκι μου.Δεν έχει ακόμα κόκκινο φωτάκι ευτυχώς!!!Και για την ώρα ούτε μαύρες πλερέζες του έχω φορέσει.Μια χαρά τα πάμε...

Έχω πρησμένες αμυγδαλές και νιώθω λίγο περίεργα.

Ας ξηγηθώ λοιπόν.

Αυτές τις μέρες γνώρισα ένα παλιό τραγούδι που ονομάζεται "Beautiful Maria of my Soul" από τον John Pizzarelli.Είναι η διασκευή ουσιαστικά ενός ισπανικού τραγουδιού "Bella Maria de mi alma" των Los Lobos που ακούστηκε το 1992 στην ταινία "The mambo Kings" δια στόματος Μπαντέρα.Εγώ το βρήκα τυχαία σε ένα cd που βρέθηκε γυμνό χωρίς τη θήκη του μέσα σε κάτι κούτες στην αποθήκη μου.
Μου άρεσε πολύ , αλλά δεν μπορώ να σας κρύψω ότι ζήλεψα που μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν τραγούδια για το όνομα Πασχαλίνα.Δικαίως , σκέφτομαι πως υπάρχουν με το υποκοριστικό μου Λίνα.Νικόλας Άσιμος και "Λίνα" και Βασίλης Παπ "Παράπονα στη Λίνα".Στο πρώτο τραγούδι είμαι μια ημίτρελη κοπέλα που παίζει με τους άντρες και στο δεύτερο είμαι τέζα.Ασ'το διάτανο από δω!!!!Το χειρότερο απ'όλα είναι πως πρώην μου έχουν πει πως μου ταιριάζουν...Φευ...

Θα ήθελα λοιπόν να με έλεγαν Μαρία , ή Ελένη ή ακόμα και Παναγιώτα ή και Κωνσταντίνα!Ή θα ήθελα να με έλεγαν Ιωσηφίνα (αγγλιστί Josephine γιατί υπάρχουν φανταστικά ξένα τραγούδια) ή να με έλεγαν Joline.Δεν αξίζω ένα τραγούδι που να λέει πόσο με αγαπάει??Πόσο αναγκαία είμαι???Ή να με δείχνει μια φυσιολογική και ΖΩΝΤΑΝΗ ύπαρξη?
Ο Στέλιος Ρόκκος της στέλνει λουλούδια , της γράφει τραγούδια , με σπρέι στους τοίχους καρδιές ζωγραφίζει , για εκείνη υπάρχει και ζει γιατί την λένε Μαρία...Σιγά το όνομα..Ακόμα κι ο Οδυσσέας Ελύτης έγραψε ποίημα τιτλοφορώντας το "Το τραγούδι της Μαρίας Νεφέλης" το οποίο και μελοποιήθηκε από το συγκρότημα Ωχρά Σπειροχαίτη.Παραδοσιακά τραγούδια λένε πω πω πω Μαρία σ'αγαπώ για επευφημούν τα κάλη της αλλά "Μαρία λεν την Παναγιά , Μαρία λεν κι εκείνη"!!!
Χώρια τα τραγούδια που έχουν γραφτεί για τις Ελένες αλλά και την τραγωδία του Ευριπίδη αφιερωμένη στην Ελένη , σε ένα πουκάμισο αδειανό....
Ο Γιώργος Μητσάκης λέει πως η Παναγιώτα κίνησε να πάει στα γονικά της γιατί τη μαλώνει η πεθερά της.Λογικό μου φαίνεται.
Για την Κωνσταντίνα θυμάμαι ένα τραγούδι που μου έλεγε ο παππούς μου γιατί η ξεμυαλισμένη πήγε στη θάλασσα ενώ είχε φουρτούνα και θα την έπαιρνε το κύμα.

Βέβαια , κάθε όνομα έχει και αρνητικά τραγούδια..Αχ , πόσο το χάρηκα δεν λέγεται!Η Μαρία με τα κίτρινα ήταν εξώλης και προώλης , η Ελένη γίνεται σύννεφο και η Άννα Βίσση της εύχεται να είναι ευτυχισμένη εκεί που πάει , η Αλεξίου ανακοινώνει πως η ΚΑΘΕ Ελένη πεθαίνει εξαιτίας της Ελλάδας και η Γιώτα σε ένα αποκριάτικο τραγούδι είναι το αιδοίο και η Παναγιώτα είναι το αντρικό μόριο αναπαραγωγής.

Για την Κωνσταντίνα κακό δεν βρήκα..Κρίμα...Θα έπαιρνα το αίμα μου πίσω!

Αλλά αυτή η ξεφτιλισμένη η Μαρία έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο σαν λαίλαπα!Το τραγούδι "Beautiful Maria of my Soul" με έκανε να σκάσω ιδιαίτερα κιόλας αφού ήταν ισπανικό...για συναισθηματικούς λόγους!Αλλά και ο Carlos Santana έγραψε τραγούδια για μια Μαρία....

Πφφφφ....

Για μια Πασχαλίνα γιατί κανείς δεν λέει?

Μου λένε όλοι "τι όμορφο όνομα!" ... Ναι , στην ώρα του σεξ μέχρι να πεις Πασχαλίνα , τέρμα...Πέρασε μισή ώρα...Τσιγάρο κάνεις...Αλλά κι εκεί ξενέρα..Εγώ δεν καπνίζω και μάλιστα είμαι αλλεργική και στο τσιγάρο.Ποιός άντρας θέλει μια φιλάσθενη , ασπρουλιάρα , αλλεργική σε φαγητά και περίεργη κοπέλα που για να την πάρει ο ύπνος ακούει μουσική?Που η ώρα χαλάρωσής της δεν συμπεριλαμβάνει τηλεόραση και αναψυκτικά αλλά προτιμά ταινίες τρόμου ή δραματικές με συνοδεία από πατατάκια , χυμό και φρουτόκρεμα?Που για να νιώσει γεμάτη προτιμά να σε πάρει από το χέρι και να τρέξετε στα βουνά ή στη θάλασσα και να έχετε μαζί τσάι σε θέρμο κι όχι καφέ??

Το μοναδικό τραγούδι που ξέρω πως μου ταιριάζει είναι το "Παράξενη κοπέλα" του Μανώλη Χιώτη τραγουδισμένο από τη Μαρίκα Νίνου (θεά απλά η γυναίκα...).Αλλά τι να πεις...Όνομα δεν έχει...Αλήθεια , γιατί να έχουμε ονόματα?Για να μας ξεχωρίζουν?Δεν φτάνει να είμαστε απλά ο εαυτός μας για να μας ξεχωρίζουν?Ελπίζω , όταν ακούσει αυτό το τραγούδι κάποιος να με σκεφτεί...Τότε σίγουρα θα'ναι δικό μου κι ας περνώ κλεφτά και γρήγορα από δίπλα του σαν σκιά.Δυστυχώς για μένα , παραμένω κοπέλα κι ας είμαι 22...Δεν είμαι γυναίκα ακόμα όπως κάποιες άλλες και πλέον δεν είμαι κοριτσάκι.Είμαι κοπέλα και μάλιστα παράξενη.

Απαντήστε στο ερώτημα του τίτλου: Τελικά κυανό ή ερυθροκυανό?Κακόκεφη ή πένθιμη?

Δεν ξέρω ακόμα τι προτιμώ περισσότερο.

Τραγούδια με το όνομά μου

εσένα?

Προσωπικός χώρος ή χρόνος;

2010-09-22T18:55:00.001+03:00

Τι μακάβρια θέαση η μοναξιά...Η ουσιαστική μοναξιά.
Και η αστόχαστη ύπαρξη εγκλωβίζεται σε αβαθή συναισθήματα και περιορίζεται στην υλιστική καιροσκοπία.

Όπως καταλάβατε αγαπητοί μου , είμαι για κλάματα.Οι λόγοι , πιστέψτε με , πρέπει να παραμείνουν κρυφοί για ένα εξάμηνο τουλάχιστον μήπως κι εγώ η ίδια τους ξεχάσω.δεν γνωρίζω ακόμα αν με πειράζει η καινοφανής αντίδρασή μου , αλλά σίγουρα ο,τι κι αν συνέβη με έκανε δεκαπέντε φορές καλύτερη από την προγενέστερη κατάστασή μου.Καθώς αλλάζουμε εξαιτίας κάποιων ανθρώπων που αγαπάμε και σεβόμαστε και θαυμάζουμε ,πρέπει να γνωρίζουμε πως θα ενυπάρχουν στη ζωή μας, θέλοντας και μη , έπειτα κι από την απομάκρυνσή τους από αυτή.

Σε κάποια στιγμή παραδοχής όλων όσων με μεταμόρφωσαν , ένιωσα την καρδιά μου να βαραίνει και την αναπνοή μου ολοένα να λιγοστεύει έως ότου πνίγηκα.Αναγκάστηκα να φωνάξω τον αδερφό μου για να με σώσει αγκαλιάζοντάς με.

Είναι περίεργο πως θες να νιώθεις κάποιον δίπλα σου όταν σε κατακλύζει αυτό το ακατανόμαστο συναίσθημα που δεν μπορείς να το κατηγοριοποιήσεις και να το ξεχωρίσεις από την ψυχολογία ενός θανατοποινίτη.Παράταση.Μόνο αυτό σκέφτεσαι όταν κάποιος άλλος σου κάνει παρέα σιωπηλός.

Σήμερα , μολονότι περίμενα μια καλύτερη τουλάχιστον κατάσταση , αρρώστησα.Και φυσικά , εκτός από την περιστασιακή μου σχέση με την γρίπη , έχω και μια μόνιμη.Η σταθερή μου σχέση είναι με κάποια αλλεργία , προφανώς διατροφική , που με κάνει να βγάζω διαφόρων μεγεθών κόκκινα σπυριά στο σώμα μου -ευτυχώς όχι στο πρόσωπό μου-.Δεν είναι φυσικά κολλητικό και ευτυχώς καθόλου ανησυχητικό από την στιγμή που κάνω άκρως υγιεινή ζωή και διατροφικά είμαι παράδειγμα λιτότητας και ποιότητας.Δεν καπνίζω , δεν πίνω (πολύ) , δεν παίρνω αντισυλληπτικά , δεν έχω εθισμούς και δεν έχω κάποια μακροχρόνια φαρμακευτική αγωγή.
Αυτό που με κάνει να νιώθω άβολα με τον εαυτό μου , είναι το θέαμα των σπυρακίων μου από τρίτους.Θα πρέπει να εξηγώ και πάνω απ'όλα όποιος με ενδιαφέρει να τον κάνω να τα αγαπήσει.Όταν τα βλέπει στα μπουτάκια μου να μην σιχαίνεται να με πιάσει αλλά να το κάνει και να παρατηρεί πόσο σφιχτά είναι και την έλλειψη κυτταρίτιδας.Το τρέξιμο είχε θετική επίδραση πάνω τους.Η αλλεργία μου με το κάπνισμα επιδεινώνεται , επίσης.Φευ...

Υ.γ.1:Το τραγούδι μου έχει κολλήσει μια εβδομάδα τουλάχιστον...Ο στίχος που με κάνει να ονειροπολώ είναι "My reflection shows only youw face" ...
Υ.γ.2:Θα υπάρξουν καλύτερες μέρες ναι.Το αποδέχομαι.Απλά ίσως να μην τις παρατηρήσω.
Υ.γ.3:Να πάνε όλα στον αγύριστο.

Περνούν τα χρόνια...και αλλάζουν τα τραγούδια που ακούει κανείς?

2010-09-08T13:51:00.000+03:00

Καλό φθινόπωρο αγαπημένοι αναγνώστες μου!!Μπορείτε να καταλάβετε τη χαρά μου για το ευλογημένο φθινόπωρο μιας και το φετινό καλοκαίρι ήταν κόλαση.Όχι μόνο λόγω ζέστης αλλά κι εξαιτίας των μαθημάτων αγγλικών που έκανα αλλά και για άλλους λόγους που θα τους αποκαλύψω εν μέσω του διασκεδαστικού θέλω να πιστεύω χειμώνα που κοντοζυγώνει...Δεν θέλω να έχει σχέση με τον περσινό που με βρήκε απροετοίμαστη και πρώτη του Γενάρη ξαπλώθηκα με την γρίπη των τόσο κοντινών σε μας τους ανθρώπους γουρουνιών καθώς και τόσα άλλα.!!!

Βέβαια , το θέμα της σημερινής ανάρτησης είναι άλλο.Όταν πρωτοήρθα στην Μονεμβασία τα παιδιά εδώ άκουγαν στην καλύτερη περίπτωση μέχρι και Αλκίνοο Ιωαννίδη.Εκτός από μια κοπέλα με πιο ροκ γούστο δεν ύπηρχε. Έως τότε οι περισσότεροι άκουγαν Evanescence και πορώνονταν μέχρι αηδίας και οι Scorpions ήταν αυτό που λέμε hard rock και τα μυαλά στα κάγκελα.Τα κινητά χτυπούσαν με Πλούταρχο , Κιάμο , Hoobastank και γενικά ο,τι άλλο ήταν μοδάτο.

Όταν ρώτησα αν ακούν Νατάσα Μποφίλιου , Γιάννη Αγγελάκα , Θανάση Παπακωνσταντίνου με κοίταξαν με ένα βλέμμα όλο απορία και με ρώτησαν : "Ποιοί είναι αυτοί?" και όπως ήταν λογικό η σιωπή μου ήταν η απάντηση που περίμεναν.Τους ρωτώ αν ακούν Cure , Rory Gallagher, Sisters of Mercy , Thin Lizzy , Jetrho Tull και με κοίταξαν πάλι με απορία.Έκτοτε , όσο κατάλαβα πως ήμουν μόνη όσον αφορά τις μουσικές επιλογές ένιωσα σαν τη μύγα μες το γάλα , σαν την τρίχα στο τυρί , σαν ηλίθια εν ολίγοις.Από μικρή , είτε διάβαζα είτε έγραφα είχα ανοιχτή την τηλεόραση σε διάφορα μουσικά κανάλια και όταν άκουγα Muse το 1998 και Muscle Museum ανέβαζα την ένταση της τηλεόρασης τόσο δυνατά που ακούγονταν αυτός ο συρτός και σπαστικός ήχος των ελάχιστα χαλασμένων ηχείων στις τηλεοράσεις με λυχνίες (ελπίζω να τις θυμάστε!!!).
Το 2006 , πόσα χρόνια αργότερα μετά την κυκλοφορία χιλιάδων δίσκων , παιδιά από δω πηγαίνουν στην Αθήνα και ακούνε τους Muse και όλους τους προαναφερόμενους και χαίρονται.Εξελίχθηκαν.Έτσι το βλέπουν.Μια αντικειμενική θεώρηση μπορεί να δει πτυχές τις οποίες οι ίδιοι δεν γνωρίζουν ή δεν θέλουν να δουν και να καταλήξουμε σε διαφορετικά συμπεράσματα.

Όταν ανεβάσεις σε έναν διαδικτυακό χώρο ένα τραγούδι με βαρύ νόημα είναι τραγικό να γράφεις θέλοντας να το κρίνεις ή να πεις την προσωπική σου άποψη "Τραγουδάρα" .Δείχνει αν τελικά καταλαβαίνεις αυτό που ακούς.Όταν παλιά σαν θέμα συζήτησης έχεις την ανάλυση των στίχων της Άννας Βίσση "Αγάπη από νάυλον" όταν ακούς στα 22 σου Cure και δεν πας πλέον στα μπαρ στον τόπο σου γιατί δεν βάζουν τη μουσική που ακούς είσαι ένας-μια τεράστια ηλίθιος-ηλίθια γιατί είσαι ΔΗΘΕΝ.

Η πλάκα και το να περνάς καλά με τους φίλους σου δεν μπορεί να εξαρτηθεί αποκλειστικά και μόνο από την μουσική που ακούς.Εγώ φέτος βγήκα 15 φορές και περισσότερο γέλιο έριξα στα πανηγύρια που αναγκαστικά πήγαινα για το σόι.Κι όμως.Καλύτερα πέρασα στο πανηγύρι του χωριού μου που μας κερνούσαν ο παππούς ο Τάσης που μας έφερε εφτά εξάδες μπύρες και ουίσκι τα ξαδέρφια μου κι εμένα.

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα.Αγαπάμε ο,τι μας κάνει να δείχνουμε ανώτεροι από τους υπόλοιπους χωρίς να σκεφτόμαστε πως η ζωή έχει διαφορετικά πρόσωπα , πως η χαρά της ζωής βρίσκεται παντού ακόμα κι αν εμάς δεν μας αρέσει , πως περνάμε καλά μόνο όταν εμείς το θέλουμε ανεξάρτητα πού σκατά θα πάμε και τι μουσική θα ακούσουμε.Το να χορεύεις disco το 2010 είναι αστείο δεν σας το κρύβω.Αλλά είναι τόσο διασκεδαστικό!Το να ακούς τον παππού που έχει μεράκι να τραγουδήσει να πιάνει το μικρόφωνο στα πανηγύρια είναι συγκινητικό και ιδιαίτερα όταν ακούς πως ο παππούς έχει φοβερό λαρύγγι.

Μπορεί να αλλάζουν τα ακούσματά μας.Κι εμένα αλλάξανε.Το 2006 άκουσα για πρώτη φορά death metal αλλά όταν είσαι με τον θείο Νεκτάριο στο μαύρο Seat Ibiza , το 1996 αν θυμάμαι καλά , και ακούς το Clairvoyant των Iron Maiden (ακόμα το ακούω αυτό πού και πού) και χτυπιέσαι μαζί του στα φανάρια , νομίζω μια προδιάθεση για death metal την έχεις , δεν την έχεις?Ο άνθρωπος όμως και οι συνήθειές του δεν αλλάζουν.Άμα είσαι σνομπαρία , συνεχίζεις να'σαι σνομπαρία.Αν νιώθεις μειονεκτικά για αυτό που είσαι όσα χρόνια και αν περάσουν θα προσπαθείς να δείχνεις πως είσαι κάτι ξεχωριστό.

Ας χορέψουμε κι ας χαρούμε τη μουσική γιατί είναι τρόπος ψυχαγωγίας αλλά και ενδοσκόπησης.Δεν γίνεται να ακούς Madrugada και να χορέψεις...Το βρίσκω αδύνατον!!!

Υ.γ.1:Αν αφεθούμε ελεύθεροι θα γίνουν όλα όπως θέλουμε και θα βλέπουν όλοι ποιοι πραγματικά είμαστε.Υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να είσαι αληθινός?
Υ.γ.2:Το τραγούδι είναι ένα συνονθύλευμα από βαλκανικούς ήχους και reggae αλλά το αποτέλεσμα είναι άκρως ενδιαφέρον και πολύ ευχάριστο.Σε κάνει να χαμογελάς.Σας προτείνω να ασχοληθείτε με τους συγκεκριμένους αλλά και με τους Gogol Bordello.Είναι τόσο ξεχωριστοί που δεν θα μπορέσουν να ταιριάξουν σε ένα μουσικό πρόγραμμα με άλλα συγκροτήματα.
Υ.γ.3:Κάθησα και ασχολήθηκα με το θέμα γιατί όταν πρωτοήρθα ήμουν παραγκωνισμένη γι'αυτό που ήμουν. ένιωθα περίεργα για ο,τι συνιστούσε την προσωπικότητά μου.Πλέον διασκεδάζω με τον εαυτό μου όποτε με βλέπω ανάμεσα σε δήθεν ατομάκια.
Υ.γ.4:Η φωτογραφία να'ναι συντροφιά μας τα κρύα βράδια του χειμώνα ή του φθινοπώρου...Αχ καλό μου ...

Σας φιλώ όλους!Περιμένω την άποψή σας επί του θέματος!!!Ανυπομονώ!

Πρόγραμμα χρονιάς....

2010-08-28T15:29:00.000+03:00

Περίμενα με τρομερή αγωνία να τελειώσει το παλιοκαλόκαιρο!!
Περίμενα τα σύννεφα να κάνουν δειλά τις πρώτες εμφανίσεις τους και τον αέρα να σιγοτραγουδά στο αυτί μου και να ανακατεύει τα μαλλιά μου...
Να πίνω το τσάι μου καυτό κι όχι να το αφήνω να κρυώνει όπως έκανα εν μέσω παραθεριστικής περιόδου με απίστευτη ζέστη.
Να φοράω τα καλσόν μου και τις μπότες μου και τις φούστες μου , κοντές ή μακριές...
Θέλω να πάω να αγοράσω ένα παλτό ή δύο...Δεν ξέρω...Θέλω να έχω ένα μπλε σκούρο κι ένα καφέ ή πράσινο (Όπως καταλαβαίνετε θα αρχίσω τον έρανο σε λίγο για την φθινοπωρινή και χειμερινή μου γκαρνταρόμπα...).
Και κανά ζευγάρι μπότες.
Αλλά πάνω απ'όλα θέλω αγκαλίτσες φθινοπωριάτικα!!!
Χρειάζομαι κάποιον να με σκεπάζει στο κρεβάτι μου κι όταν θα ανοίγω τα μάτια μου να έχει ήδη ανοίξει τις κουρτίνες και να βλέπω το γκρίζο του ουρανού να τελειώνουν εκεί που αρχίζει το μπλε σκούρο της θάλασσας.
Δηλαδή , η μόνη εποχή που με κάνει ρομαντική είναι το φθινόπωρο...Δεν καταλαβαίνω γιατί.Αλλά από μικρή περίμενα να τελειώσει το καλοκαίρι και να πάω στο σχολείο και να μυρίσει βροχή.
Από τώρα , κάνω το πρόγραμμά μου και πιστέψτε με: Σε ένα χρόνο από τώρα....αχ...Θα πάρω το δρόμο μου!

Θα γυρίσει ο κόσμος ανάποδα και θα περπατώ όπου με πάει η βαρύτητα όσων θέλω εγώ...

Άντε με το καλό να χειμωνιάσουμε!!!

Υ.γ.1:Πίνω Earl Grey με λίγο γάλα και έχω κλείσει τα παντζούρια για να μην μπαίνει ήλιος.
Υ.γ.2:Είμαι εκτυφλωτικά άσπρη σε σύγκριση με όλους αυτούς που κακοποιούν το δέρμα τους αφήνοντάς το εκτεθειμένο στις ηλιακές ακτίνες.Είχα και το αντηλιακό μου με 50 δείκτη προστασίας γιατί είμαι ασπρουλιάρα εκ φύσεως...
Υ.γ.3:The Time is now...Moloko...Είναι από τα λίγα τραγούδια που τα έχω συνδυάσει με ανθρώπους.
Υ.γ.4:Η φωτό γιατί πολύ απλά θα έρθουν τα πάνω κάτω κυριολεκτικά...

Σςςςς...Κάντε ησυχία να ακούσουμε τι λένε!

2010-08-10T23:16:00.000+03:00

Αχ...Έλληνα με τα παρωχημένα χούγια σου και τις αναχρονιστικές σου ιδέες...

Αυτές τις μέρες , όπως σε κάθε σπίτι με έφηβο , γίνεται ένας πανζουρλισμός.Προσωπικά , ο πανζουρλισμός θεωρώ πως είναι μια έκρυθμη κατάσταση παρόμοια με την έξαψη των νάνων όταν γιγαντώνουν το πραγματικό μέγεθος των καταστάσεων.Κι όταν υπάρχει πανζουρλισμός , λογικό είναι να πλαισιώνεται «μουσικά» από φωνές , μπινελίκια και τσιρίδες.Απόλυτα φυσιολογικά όλα μέχρι τώρα έτσι?

Σε αντίθεση όμως με την αντίδραση των υπόλοιπων νάνων της κοινότητας που νηφάλιοι συνεχίζουν τις δουλειές τους και το σφυρηλάτημα των εξαιρετικών σπαθιών και μεταλλικών αντικειμένων τους , ο πραγματικός κόσμος δεν έχει καμία σχέση με τους νάνους...
Μέσα στις φωνές μας , ακούστηκε ένα εκκωφαντικά ήσυχο "Σςςςς...Κάντε ησυχία να ακούσουμε τι λένε!"
Ωχ , θεέ μου...Τότε , βγήκε στο μπαλκόνι ο δικός μας νάνος , η μαμά που δεν διακρίνεται για την σωματική της διάπλαση μιας και το ύψος της φτάνει στο ένα μόλις μέτρο και 55 εκατοστά , και παραληρεί όπως ακριβώς μια μαινόμενη ακόλουθη του Διόνυσου.

Το αστείο όμως δεν είναι η αντίδραση της μητέρας μου , αλλά η κίνηση των γειτόνων...Έκλεισαν τα φώτα της αυλής ώστε να μην φαίνεται ποίοι κάθονται!

Αρχικά , έμεινα με το στόμα ανοιχτό γιατί είναι η πρώτη τέτοια κίνηση που βλέπουμε στην επαρχία.Στην Αθήνα ήταν πιο συχνά τα κρούσματα κουτσομπολίστικης συμπεριφοράς.Εδώ , δεν έχεις το φόβο μην σε ακούσουν γιατί πολύ απλά τα σπίτια είναι σχετικά κοντά μεταξύ τους και χωρίς να το θες ακούς κι εσύ τι λένε οι άλλοι.Γνωρίζεις πολύ καλά ό,τι κι αν συμβαίνει γιατί όλοι μας αποτελούμε ας πούμε , ένα σίριαλ στην τηλεόραση.Χωρίς να το θες , πολλές φορές , γίνεσαι θεατής κι εσύ του "τοπικού καναλιού".Πας στην υπερ-αγορά (που αισχροκερδεί) και ακούς την κυρά-τάδε στο ταμείο εν ώρα εργασίας να λέει στην διπλανή της με στόμφο ολόιδιο με της Τατιάνας στις καλές μέρες του Γυάλινου Τοίχου ενώ εσύ πληρώνεις:«Η τάδε , αυτό εκείνο το άλλο , και ... ».Να κλείσεις τα αυτιά σου?Δεν μπορείς.Είχα την αγένεια μια φορά να τους πω να το βουλώσουν αλλά , γνωρίζετε πολύ καλά πως κάποιες συνήθειες δύσκολα κόβονται.Είναι τόσο δύσκολο όσο για κάποιον καπνιστή να κόψει το τσιγάρο...

Υ.γ.1:Το τραγουδάκι είναι τρομερά δημιουργικό.Το συνάντησα σε έναν δίσκο του 2001 με το όνομα Our latest Catalogue από τους Circus Contraption.Η όλη κατάσταση μια φάση τσίρκου μου θύμισε.
Υ.γ.2:Η εικόνα γιατί οι συνήθειες δεν κόβονται...

Τελικά , ήταν θέμα προτεραιοτήτων...

2010-07-23T17:50:00.000+03:00

Ναι , νομίζω πως το πήρα απόφαση.Είχα διαφορετικές προτεραιότητες για να κάνω αυτήν την επιλογή.Επιτέλους , άλλαξα φόντο.Είναι διασκεδαστικά ερωτιάρικο μου φαίνεται με δόσεις ... χμ... μάλλον μουντίλας θα έλεγα.Είναι κάπως μουντό.Και περίεργο , αλλά τουλάχιστον είναι σύμφωνο με την διάθεσή μου.Έχει και μια υποψία βελούδινης υφής.Την χαϊδεύει το μάτι κάπου στο βάθος.

Η σημερινή μέρα με βρίσκει
α)στεναχωρημένη
β)περίεργη
γ)νευριασμένη (από την πρώτη στιγμή που γεννήθηκα είχα τόσα νεύρα που μούτζωσα τον γυναικολόγο!)
δ)πεινασμένη με τις γαμωαλλεργίες μου που με τυραννούν λες κι είμαι ιερομάρτυρας!!!
ε)με πολλά και διάφορα κυρίως με τις ορμόνες μου
στ) αλλά και με τις προτεραιότητές μου που είναι τελείως διαφορετικές πλέον.

Περιμένω τις εντυπώσεις για την καινούρια μου εμφάνιση.Εγώ την βρίσκω ενδιαφέρουσα αλλά δυστυχώς δεν έχω χρόνο να παρατηρήσω τις ατέλειες.Τις αφήνω σε εσάς.

Ήταν θέμα προτεραιοτήτων να ξεχαστώ (δηλαδή να τον ξεχάσω) , ήταν θέμα προτεραιοτήτων να αποφασίσω πως δεν ενδιαφέρομαι για εκείνον και τον άλλον και φυσικά ήταν απόφαση της στιγμής.Αλλά για μένα οι αποφάσεις της στιγμής είναι αποφάσεις μιας ζωής.

Καλό καλοκαίρι σε όσους κάνουν διακοπές.Σε μένα που ένατη συνεχόμενη χρονιά δεν έχω πάει διακοπές λέω:"Στείλε τους όλους κοριτσάρα μου.Κάποια στιγμή θα πεθάνεις.Τουλάχιστον πέθανε ήσυχα και χωρίς θλίψη.αν κάτι αλλάξει τη ζωή σου σίγουρα αυτό και μόνο θα'σαι εσύ.όλοι οι άλλοι διακοσμητικοί είναι.Τους αγαπάς και σ'αγαπούν γιατί σας ενώνει ο φόβος της έλλειψης της αγάπης".

Φευ...

Μην ξανακούσω μαλακία!!!ΤΗΝ ΕΒΑΨΑΝ!!!

2010-05-29T00:45:00.007+03:00

Μια ζωή από μικρή κιόλας ηλικία , μας ποτίζουν οι μαμάδες , οι γιαγιάδες και οι θειάδες με το εξής ύπουλο ψυχικό δηλητήριο: Κορίτσι μου , ο άντρας που διαλέξεις να'χει αισθήματα , να μην το ερωτευθείς για την ομορφιά του αλλά για την ψυχή του!!!

Μέγιστη μαλακία!!!!!!

Ποια ψυχή?Αυτή που δεν βλέπουμε???Από η συμπεριφορά του άλλου μπορείς να τον"κόψεις" τι άνθρωπος είναι!Υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια γι'αυτό.Ψυχολογικά κριτήρια.Την ψυχή όμως που δεν την βλέπεις , πώς την αντιλαμβάνεσαι?Πολλοί λένε πως είναι αυτό που μας κάνει να νιώθουμε ωραία με τον άλλον...Κι αν όμως είναι απλά η ιδέα μας?Αν είναι αυτό που θέλουμε εμείς να δούμε?

Τις προάλλες , τσακώθηκα με έναν φίλο μου γιατί είπα την κοπέλα του ασχημούλα.Μα δεν είναι κι όμορφη...Έχω διαπιστώσει κάποια πράγματα σχετικά με τις επιλογές μας όσον αφορά πάντα τον ερωτικό μας σύντροφο.Και δυστυχώς , μακάρι να είχα άδικο...

Επειδή όμως είναι ανέντιμο να κατηγορώ τους άλλους μόνο, ας κάνω και τη αυτοκριτική μου!!!Απεφάνθη πως είμαι επιδερμική στα συναισθήματά μου.Θέλω ο άλλος να είναι ευπαρουσίαστος , σύμφωνα πάντα με το δικό μου γούστο βέβαια γιατί δεν θέλω να μου τον γλυκοκοιτάζουν και πολλές...!Θέλω η προσωπικότητά του να έχει κοινά χαρακτηριστικά με τη δική μου μιας και αν είμαστε εντελώς αντίθετοι χαρακτήρες θα βαρεθώ γρήγορα και θα αναρωτιέμαι τι κάνω μαζί του.

Αυτές τις μέρες κοιτάζω κάτι που μου απέμεινε έπειτα από μια περίοδο της ζωής μου.Ήταν η πρώτη φορά που δεν ξεχώρισα έναν που διακρινόταν κραυγαλέα πως ήταν , είναι και θα παραμείνει αρχιμαλάκας.Το πόσο χαζή μπορεί να γίνει μια γυναίκα εξαιτίας των συναισθημάτων της το αντιλήφθηκα τώρα και ειλικρινά ξενέρωσα με τον εαυτό μου.Δεν είχα κάνει ποτέ αυτό το λάθος...Μου φάνηκε παράξενο πώς αφέθηκα ελεύθερη μέσα μου.

Το δις εξαμαρτείν ουκ γυναικός σοφού!

Ελπίζω να μην το ξαναπάθω.Μόνο θα ήθελα να ξέρω δυό τρία πραγματάκια και τέρμα.Μετά στα τσακίδια.Τελικά , δεν μου πάνε οι συναισθηματισμοί.Με χαλάνε.

Πώς σκατά όμως είναι η ευτυχία?Νόμιζα πως υπήρχαν ώρες που την κοιτούσα.Όλα αυτά όμως μου φαίνονται τώρα παρακμιακά.Μου φαίνεται πως ήταν βεβιασμένες απόπειρες προσέγγισής της μιας και είμαι ουσιαστικά μόνη μου.

Το χειρότερο όμως είναι πως 2 μέρες πριν είχα τα γενέθλια μου.Πολλές ευχές εξ'αποστάσεως μέσω φατσοβιβλίου και ένιωσα περίεργα.Τις προάλλες το σκεφτόμουν σαν παρακμή και δυό λεπτά αργότερα μου πέρασε απ'το μυαλό πως μπορεί να εκδηλώνει συμπάθεια προς ένα άτομο (μιας και όσοι μου έγραψαν ευχές είναι πρόσωπα που τα συναντώ τυχαία στις εξόδους μου ή στο δρόμο και παλιοί συμμαθητές).Όπως και να'χει μακάρι να έχω ο,τι επιθυμώ καθώς και χρόνια πολλά.Χρόνια καλά ???Δεν θυμάμαι αν έγραψαν.Προφανώς χορταίνουμε όλοι με την ποσότητα και όχι με την ποιότητα.

Υ.γ.1:Τα τραγούδια έτσι για να κόψουμε τις φλέβες μας...Ή να μας δημιουργήσουν μια αίσθηση αγκαλιάς.

Υ.γ.2:Αυτή η ανάρτηση άρχισε στις 29/5 του 2010 και τελείωσε 15/6...Δενείχα καθόλου χρόνο αγάπες μουουουου..Έκλαιγα τη μοίρα μου , είχα σημαντική δουλειά να κάνω :Ρ

Φιλούρεεεςςς

Αλλαγή παραστάσεων ;

2010-05-01T12:50:00.003+03:00

Είναι μερικές φορές που θες να αλλάξουν τα πάντα γύρω σου.Να γίνεις για λίγο ο Μέρλιν και με το ροζιασμένο ραβδί σου να μετακινήσεις τα έπιπλα , να αρχίσουν οι ξύλινες κουτάλες να στριφογυρίζουν μανιασμένα μέσα σε βαθιές κατσαρόλες από μαύρο μαντέμι και να εσύ να κάθεσαι στην πολυαγαπημένη σου κουνιστή καρέκλα...Κι όταν βαρεθείς την θαλπωρή του σπιτιού σου και θες να αλλάξεις παραστάσεις να μπορέσεις να μετατρέψεις ένα απλό χαλί σε ένα μαγικό χαλί με ταχύτητες μιας Ferrari και να ταξιδέψεις στο κρησφύγετο του Αλή Μπαμπά, έτσι για να δεις τι έχει εκεί μέσα -γι'αυτή τη σπηλιά έχουμε ακούσει τα τρισμέγιστα!!- και μετά να πεταχτείς ως τις Μαλδίβες αφού πρώτα όμως κάνεις τα ψώνια σου στο Λονδίνο...

Αχ...

Τι καλά...

Ωραία δεν θα'ταν έτσι η ζωή?

Τουλάχιστον δεν θα μας κούραζε πολύ.Ίσως τη βαριόμασταν λιγάκι μετά από λίγο.Αλλά σίγουρα θα απαλλάσσαμε τούτο το στέρεο κομμάτι του σύμπαντος πιο χορτασμένοι.

Αλλά χωρίς τα συναισθήματα μια τρύπα στο νερό θα κάναμε...

If noone thinks of noone

Noone believes in noone

Noone fucks with noone

And noone is afraid of noone...

Υ.γ.1:Σήμερα είναι μια από εκείνες τις μέρες του μήνα που με κάνει να αναθεματίζω την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκα γυναίκα..

Υ.γ.2:Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πρηστεί το πάνω χείλος μου και τα χείλη μου να είναι σκασμένα , εκτός από μένα που είμαι σκασμένη.

Υ.γ.3:Και δεν μου φτάνουν όλα αυτά...Είμαι και ερωτευμένη...Φευ...

Τελικά , ο μόνος σταθερός γκόμενος στο κρεββάτι μου είναι ο Μορφέας...!Παρουσιάζω βελτίωση στη μονιμότητα και τη διάρκεια!Ουαου!

2010-04-24T22:58:00.003+03:00

Μεγάλος τίτλος θα μου πείτε!

Εντάξει!Συμφωνώ.

Αλλά έκανα κάτι που έκανε κι ένας άλλος συνάδελφος μου ο Καβάφης.Τα ποιήματά του ήταν μικρότερα από τον τίτλο τους.Στη συγκεκριμένη περίπτωση το κείμενό μου θα είναι σχετικά πιο συνοπτικό απ'ο,τι ο τίτλος.

Τέλος πάντων...

Το πιο καλό πράγμα που μου συνέβη αυτή την εβδομάδα ήταν η κρίση αυτογνωσίας που με έπιασε καθώς και η βαθιά κατανόηση και συμπόνοια που ένιωσα για κάποια άτομα.Το ότι μπήκα στη θέση τους , με αυτόν τον τρόπο έγινα ευαίσθητη , έκανε καλό.Βασικά , έπαψα να τους κατηγορώ.Το πιο «καλό» απ'όλα ήταν η απώλεια της δουλειάς μου για διαφόρους λόγους.Συνειδητοποίησα πως είμαι μάλλον εργασιομανής.Θέλω να είμαι στην τσίτα.Θέλω να παρακαλάω για να κοιμηθώ και να ικετεύω για ελεύθερο χρόνο!Θέλω ο μοναδικός άντρας στο κρεββάτι μου με σταθερή κι ακλόνητη θέση να είναι ο Μορφέας.Θα μου πείτε , τον παίρνουν όλες!Ναι αλλά έχει τρία προτερήματα που καθεμιά μας θα πλήρωνε όσο όσο(!!!): τον παίρνω ό,τι ώρα θέλω , όπου και όταν θέλω!!!

Δεν με ζορίζει ποτέ ο γλυκός μου...Κι είναι πάντα ευγενικός μαζί μου!Με ικανοποιεί απόλυτα και χωρίς να του κάνω επεξηγήσεις του τύπου "πιο δεξιά" , "πιο αριστερά" κλ.π.Είναι ένας κύριος...Πάντα όλα τα κάνει όπως θέλω!

Αλλά ας είχα κι εγώ καταλάβει όπως κατάλαβε ο Elvis τι κουμάσι ήσουν και θα σου έλεγα εγώ...Αλλά βλέπεις τα λόγια σου με άφηναν κάθε φορά να πλανιέμαι σε όνειρα και να πιστεύω πως είσαι ο ένας και μοναδικός...

Ποια τα έπαθα???ΕΓΩΩΩ????

Ο δολοφόνος γύρισε στον τόπο του εγκλήματος...

2010-03-21T22:05:00.003+02:00

Ναι , ναι...

Να'μαι..

Μην ρωτήσετε πού χάθηκα!Πρέπει λογικά να το μαντέψετε...Όλον αυτόν τον καιρό κρυβόμουν σε κάποιες υπόγειες καταπακτές με μοναδική συντροφιά μου το νερό που έσταζε από το ταβάνι μέσα σε μια αυτοσχέδια στέρνα.Κινστέρνα..Έτσι ονομάζεται η στέρνα που βρίσκεται μέσα σε ένα οίκημα.

Ανακατωσούρες μπόλικες ασφαλώς με έντονο αέρα αλλαγής και ηρεμία.Και κούραση.Και μοναξιά.Και πάλι ηρεμία.Και έμπνευση αλλά καθόλου χρόνος για υλοποίηση των σκέψεών μου.

Χμμμμ.....

Αυτά.

Από βδομάδα θα γράψω ο,τι μου κατεβαίνει στο κεφάλι ως συνήθως.

Αναθεώρησα πολύ σημαντικά πράγματα για την μικρή ζωή μου.Μουσικά όμως δεν αναθεώρησα τίποτα.Μόνο αισθηματικά.Μόνο εκεί έχω πρόβλημα.Αλλά για αυτό φταίω αποκλειστικά και μόνο εγώ.

Η φωτογραφία γιατί πολύ απλά είναι τέλεια.

Συγγνώμη που χάθηκα.Είχε χαλάσει ο υπολογιστής μου.

χαχα...

2009-12-31T17:33:00.003+02:00

Λοιπόν , με το καλό να μας μπει ο καινούριος χρόνος!!Μεγαλώνουμε όλοι μας και φτάνουμε όλο και πιο κοντά στον ουσιαστικό μας προορισμό..

Μην με ρωτήσετε ποιόν..(!)Θα σας μαλώσω και θα'χω και δίκιο! Όσοι έχετε διαβάσει όλα τα κειμενά μου θα δείτε πως πάντα αναφέρω μια λέξη.Δεν σας λέω ποια..Να την ψάξετε!

Αφήνω πίσω μου έναν επεισοδιακό χρόνο , που με έκανε πιο υπεύθυνη , πιο αρρωστιάρα , πιο αδύνατη (χα αυτό είναι καλό!) , με έκανε πιο δυνατή , πιο κυνική (ναι , ναι ο κυνισμός είναι ευλογία για εμάς τους αισθηματίες , μας κάνει ανθρώπους) , μου έδωσε την δυνατότητα να δω τις ικανότητές μου , να δω ποια επιτέλους είμαι κι άλλα χίλια δυό..

Τι άλλα...

Α!Μου έφερε όμως ελαφρότητα (την είχα ανάγκη ειλικρινά...) , φίλους , άλλους τους πήρε πίσω κι άλλους μου του άφησε για να τους έχω και του .. χρόνου(!).

Ήταν ίσως γενναιόδωρος μαζί μου , αλλά δεν παίρνω κι όρκο!

Πρέπει να σκεφτώ όμως το τραγούδι της χρονιάς και θα το κρίνω αυτό με βάση τις φορές που το έχω ακούσει.Και την πρώτη θέση καταλαμβάνουν οι Sisters of Mercy και η Siouxsie.Τώρα συγκεκριμένα κομμάτια δεν έχω..Δυστυχώς.Ίσως από τους Sisters of Mercy το αγαπημένο μου τραγούδι να είναι το "No time to cry" και από την Siouxsie το "Staircase"..Τι χαρούμενα κομμάτια..Αλλά doomιασα και με Funeral και άλλα πολλά..Οπότε καπούτ το τραγούδι της χρονιάς!Θα ήταν λογικότερο να έλεγα: "Τα 100 καλύτερα τραγούδια αυτής της χρονιάς" αλλά και πάλι θα μου ήταν λίγα!

Φιλιά σε όλους!Καλή Πρωτοχρονιά να έχετε..Καλό πέρασμα δηλαδή!

Εύχομαι ο καινούριος χρόνος να σας φέρει τα κοινότυπα αλλά σημαντικά πράγματα όπως: η υγεία , η ψυχική ηρεμία και φυσικά τα χρήματα!!!Χωρίς αυτά δεν γίνετια τίποτα...

Σε μένα να φέρει ηρεμία , να πάψω να φοβάμαι κάτι συγκεκριμένο , φυσικά καινούριε χρόνε θέλω κι ένα γκόμενο (μην ξεχνιόμαστεεεε) , έμπνευση αστήρευτη θέλω(!!!) και φυσικά θέλω αληθινούς ανθρώπους στη ζωή μου.

Κι όπου μας βγάλει...

Όπως δείχνει κι η εικόνα..Στα σκοτεινά..

Η τελευταία των αγρίων..

2009-10-24T11:35:00.005+03:00

Τελικά , όσο πιο περισσότερα ξέρεις τόσο περισσότερα ερωτήματα δημιουργούνται.

Κι όσον αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις γίνεσαι με μαθηματική ακρίβεια ζώο όρθιο.

Δε γαμιέται , θα πεις.Πόσο θα υπάρχω ακόμα?

Και τι είναι εκείνο που θα με ρίξει κάτω να σέρνομαι στα πατώματα??

Εχτές συνέβη κάτι και έκλαιγα για ένα τρίωρο.Κοιμήθηκα σαν πουλάκι και φυσικά δεν είχα όνειρα γλυκά αλλά πονηρά.Με το που σηκώθηκα , κατάλαβα πως όσα και να λένε οι όποιοι καθ΄όλη τη διάρκεια τη ζωής μας συνοδοιπόροι είναι απλά είναι ανάξια προσοχής.Ποιός αξίζει να'χει άλλωστε την προσοχή μας στα λεγόμενά του αν εκείνος δεν προσέχει τι λέει?

Προτιμώ λοιπόν , σαν αγρίμι να δείχνω την οργή μου και στα μάτια μου να διαγράφεται η αγωνία για την συναισθηματική μου επιβίωση παρά να είμαι τελευταία των ηλιθίων.

Το κακό που έχουμε οι άνθρωποι είναι πως στις σχέσεις μας δεν χρησιμοποιούμε ποτέ την κριτική μας σκέψη.Τις περισσότερες φορές διατηρούμε κάποιες σχέσεις είτε γιατί μας βολεύει είτε γιατί δεν είμαστε έτοιμη για να δεσμευθούμε ως άτομα , όχι ως γυναίκες και ως άντρες.Ως φίλοι.Γκόμενους αλλάζουμε με μεγαλύτερη ευκολία απ'ότι φίλους , σωστά?

Μεγαλώνοντας θα βρω κάτι σταθερό να υπολογίζω έτσι?Και να το αγαπώ..Και όλο αυτό που δίνω να το παίρνω.

Πόσο χαρούμενη είμαι σήμερα που είμαι ζωντανή και υγιής και έχω να ζήσω μια ολόκληρη ζωή μπροστά μου!

Σας φιλώ!
Και να προσέχετε ακόμα και με ποιούς μοιράζεστε τον καφέ σας!

Δρόμοι ατελείωτοι..

2009-10-16T00:04:00.003+03:00

Αυτό το διάστημα συνεχώς αναπολώ διαδρομές σε δρόμους , πλατείες είτε με τα πόδια είτε με το αυτοκίνητο.

Κάτι με έχει πιάσει με όλα τούτα.Μπορεί να φταίει η εποχή...Νιώθω πως πρέπει να δώσω σε κάποιον κάτι , αλλά δεν βρίσκω ούτε παραλήπτη ούτε αυτό το κάτι που θα του δώσω!Είναι ένας γρίφος που έχω την εντύπωση πως θα καταλήξει σε σπαζοκεφαλιά απλά...Θα με κάνει να νιώσω πως έχασα τον χρόνο μου μόλις καταλάβω τι είναι όλο αυτό.

Πιθανότατα να μιλάμε για συναισθηματική κενότητα αλλά ... ποιός νοιάζεται?Έχω να κάνω πιο σημαντικά πράγματα όπως το να σκεφτώ...Που κι εκεί δεν είναι ΤΙΠΟΤΑ συγκεκριμένο.

Είναι από τις ελάχιστες φορές ίσως και η πρώτη που αντιλαμβάνομαι την σημαντική προσφορά της ανθρώπινης επαφής.Αλλά τα αμυντικά τείχη που έχω για πολλά χρόνια υψώσει είναι πλέον απόρθητα και φυσικά δυσκολεύουν εμένα πάνω απ'όλα να τα ξεπεράσω και να φύγω από το εφιαλτικά παραμυθένιο κάστρο μου.

Τελικά , δεν ξέρω αν με πειράζει περισσότερο το ερχόμενο , μη προβλεπόμενο και μη αναστρέψιμο τέλος της ζωής ή ο φόβος της επαφής και της δειλίας φοβούμενη πως όσα ονειρεύομαι δεν θα πραγματοποιηθούν;

Αν και ξύπνησα με απεριόριστη όρεξη για πλάκα και γέλια το πρωί τα σύννεφα ώρες τώρα κάθονται πάνω απ'την πόλη μου και με μουσκεύουν με τα δάκρυά τους.Πόσο να αντέξω κι εγώ;Άνθρωπος είμαι και μάλιστα αρκετά κυκλοθυμικός..

Πρέπει να πάρω ομπρέλα και αδιάβροχο για να μην με βρέχουν!Είναι δική μου απόφαση πότε θα στεναχωριέμαι!

Ακόμα κι αν θέλω να περπατάω κάτω απ'τη βροχή και μάλιστα μόνη μου!

Διαδρομές στην Αθήνα και στον Πειραιά και εκτός πολής.

2009-09-17T11:45:00.004+03:00

Αυτό το τραγούδι το άκουγα σε κάτι κασέτες στο αυτοκίνητο του θείου μου του Νεκτάριου.Συνήθως , όταν λοιπόν πηγαίναμε στην ξαδέρφη μου στην Ελένη στον Πειραιά ή ακόμα κι όταν πηγαίναμε δυτικότερα ακόμα απ'το Αιγάλεω προς Περιστέρι όλα τα τραγούδια της δεκαετίας του '80 ήταν σε αρκετά δυνατή ένταση και εγώ κι ο αδερφός μου από πίσω χοροπηδούσαμε και τραγουδούσαμε με αγγλικά που θύμιζαν ελληνικές λέξεις γιατί μας βόλευε.Στα αδέρφια της μαμάς πηγαίναμε συχνά πυκνά χωρίς πρόγραμμα αλλά το κυριακάτικο τραπέζι μας έβρισκε όλους στο σπίτι κάποιου μαζεμένους και κεφάτους.Ήμασταν συνολικά 6 ξαδέρφια που μέναμε στην Αθήνα και είχαμε συχνές επαφές.Τα περνούσαμε καλά αν και πάντα εγώ και ο αδερφός μου ήμασταν τα πιο ριγμένα ας πούμε.Είχαμε την ατυχία της μονογονεϊκής οικογένειας καθώς και της όχι τόσο μεγάλης "αγάπης" που έτρεφαν για τη μητέρα μου.

Όμορφα κυριακάτικα πρωινά και ακόμα ωραιότερα απογεύματα.Τελείωνα τα μαθήματά μου από την Παρασκευή και η δικιά μου Παρασκευή (η μαμά) χαιρόταν αρκετά που φαινομενικά γινόμουν συνεπής κι είχα αναλάβει τις λατρεμένες ευθύνες του σχολείου.

Στο πήγαινε και στο έλα , στα αυτιά μου βούιζαν μελωδίες παλιές και φαγωμένες γιατί όλες οι κασέτες γράφονταν από δίσκους.Άλλοι ήταν σε καλύτερη κατάσταση και ο ήχος απλά ακουγόταν με γρατζουνιές , μια ιδιότητα που έκανε ακόμα πιο ενδιαφέρον το ηλεκτρικό άκουσμα.

Τουλάχιστον , πρόλαβα τους δίσκους αν και έτυχε να είναι ξεχασμένοι ακόμα και στη δεκαετία του '90.Άκουσα τη διαφορετικότητα του ήχου όταν ακόμα δεν μπορούσα να την καταλάβω πλήρως.

Χαρούμενη παιδική ηλικία;Δεν ξέρω.Μάλλον όχι.Ξέγνοιαστη;Ούτε.Μονάχα γεμάτη γνώσεις και αλήθειες που δημιουργούσαν συναισθήματα σε όλα τα μήκη κύματος μέσα μου.

Δεν μπορώ να πω..Παράπονο δεν έχω!Ο,τι συναίσθημα υπάρχει το'χω ζήσει...
αν και δεν ήταν αναγκαίο..

Σας φιλώ..

Η αρχή και το τέλος..

2009-08-16T13:49:00.006+03:00

Συνήθως , όταν περνάει ένα διάστημα με έντονη συμπεριφορά και αισθήματα , επικρατεί ύστερα μια περίοδος συναισθηματικής νηνεμίας.Είμαι τόσο ήρεμη τώρα

Ειλικρινά λοιπόν...

Πιέστηκα πολύ , πάρα πολύ για κάτι: να μην είμαι ο εαυτός μου.Δεν άντεξα!

Δεν άντεξα να είναι ο άλλος πάνω από το κεφάλι μου και να ψάχνει για το κεφαλομάντηλό μου!Να πιάνει το αντικείμενο που μόλις άφησα!Να μετράει τις κουβέντες μου σαν είναι χρυσά νομίσματα!

Ένιωσα την καταπίεση του ερωτικού πόθου του άλλου και ένιωσα το ποταπό συναίσθημα της ερωτικής απέχθειας συναισθηματικά ενώ το σώμα άλλα ζητούσε.Πάλεψε η ψυχή μου να κατευνάσει το σώμα μου.

Βασανίστηκα εώς ότου να επανέλθω στην ευγενική φύση μου γιατί σαν από αντίδραση θέλοντας ο άλλος να με μισήσει αισχρολογούσα.Έγινα μια άλλη!Κι αντί να κατηγορήσει τον εαυτό του , έριξε μερίδιο ευθύνης και σε μένα.Πράγμα αδιανόητο για μια κοπέλα που λέει ξεκάθαρα στον άλλον ότι δεν την ελκύει.Ότι καλύτερα για εκείνη θα ήταν να έκανε

Και όλα ετούτα συνέπεσαν με την μετακόμιση..Δεν αρέσουν βλέπετε τα 4 γατάκια μου..Δεν άρεσαν στον σπιτονοικοκύρη που σκότωναν τα φίδια , τα ποντίκια και όλα τα ζουζούνια..Δεν θα κάτσω να ασχοληθώ άλλο με την ιδιότητα του ανθρώπου να μην αγαπάει και να προσπαθεί να ζημιώσει τη φύση..Είναι πρόβλημα δικό τους...Όχι δικό μου.

Είχα καιρό να δω έναν άνθρωπο που θα έκανε τα πάντα για μένα.Αυτός , δεν ήθελε κάτι άλλο εκτός από το να είναι κοντά μου.Δεν με έχει πιέσει ποτέ για τίποτα.Ακόμα και να του μιλάω , που αν δεν έχω κέφια τον αποφεύγω και το ξέρει , δεν με πιέζει.Με καταλαβαίνει.Και δεν ζητάει κάτι άλλο εκτός απο τη ζωντάνια μου.

Αυτό το διάστημα μου'χει κολλήσει ο θάνατος σαν κατάσταση.Και του είπα οτι δεν ξέρουμε πότε θα φύγουμε.Γέμισε με τρόμο.«Είσαι 21 ακόμα!!»μου λέει έντρομος.«Τι σκέφτεσαι αγάπη μου;»

«Το αναπόφευκτο» απάντησα κυνικά.

Ένιωσα οτι έτσι μου αρέσουν τα αισθήματα του άλλου.Αγχωτικά , με τρόμο και πόνο.Τότε τα βρίσκω ενδιαφέροντα και άξια για πολλαπλασιασμό.

Αλλά , δεν είναι ο κατάλληλος για μένα.Και πάλι..Είναι υπερβολικά καλός μαζί μου ενώ με άλλες ποτέ δεν υπήρξε τόσο καλός.Μόνο με μένα γίνεται τόσο καλός.Κι αυτό με τρομάζει.

Κανείς ως τώρα δεν έχει πει ή δεν έχει νιώσει αυτό που νιώθω εγώ: θέλω να βρίσκομαι μαζί σου μέχρι τέλους.Δεν θα έρθει το τέλος?Γιατί φοβάσαι να το πεις?Σε μια σχέση υπάρχει αρχή και τέλος.Σε μια ζωή αρχή και τέλος.Όλα αρχίζουν κι όλα τελειώνουν σε αυτόν τον πλανήτη και σε αυτή τη διάσταση.

Μόνο τότε δινόμαστε ολοκληρωτικά στον άλλον: όταν θα αντικρίσουμε το τέλος σαν μια κατάσταση τόσο δίπλα μας..Αν κατανοήσουμε πως κάθε δευτερόλεπτο μας φέρνει πιο κοντά σε αυτό.

Ένα κουνούπι , ένα ποτήρι με ρούμι και η αναμονή.

2009-08-02T00:57:00.002+03:00

ένα κουνούπι μου έσπασε τα νεύρα γιατί τριγυρνάει μπροστά μου και το φτερούγισμα των μικρούτσικων φτερών του μου γαργαλάει τη μύτη.
Πίνω ρούμι με παγάκια.
Αναμένω ένα πολύ καλό φίλο αύριο και νιώθω ενθουσιασμένη γιατί πάνω απ'όλα θα τον δω και ύστερα θα μου φέρει και διαφόρων ειδών τσάι.

Για μένα το τσάι είναι τρόπος ζωής και τρόπος συμπεριφοράς.Με κάνει να νιώθω σαν ξεπεσμένη ευγενής..Σαν χήρα ενός λόρδου..

Τι όμορφα αρώματα που απλώνει στον χώρο..

Τέλος πάντων..

Τον περιμένω με τεράστια αγωνία.Και χαρά.

Έχω μεγάλη ανάγκη απο αγάπη και τρυφερότητα.Και για πρώτη φορά δεν ντρέπομαι να το ζητήσω αυτό.Ίσως γιατί ο χρόνος κυλάει.Τώρα το ένιωσα.Κρίμα..Μεγάλο κρίμα να ρίχνω τώρα τον εγωισμό μου.Πληγώθηκα κάποιες φορές γιατί δεν ζητούσα ο,τι ήθελα ενώ ο άλλος είχε την διάθεση να μου το προσφέρειχωρίς να ζητήσει αντάλλαγμα κιόλας.

Θέλω τόσο πολύ να πω σε όλους όσους είχα φίλους τι λάθη έκανα.Γιατί έκανα τόσα λάθη όσα κι εκείνοι.
Να πω σε άτομα που πόθησα πόσο πολύ τα θέλω ακόμα.Γιατί όταν θες κάποιον ξέροντας τον λόγο δεν παύεις να τα θες ακόμα και αφού έχει περάσει κάποιο χρονικό διάστημα..Και να μην ντραπώ γι'αυτό.Ακόμα κι αν δεν πρέπει να ανταλλάξουμε ανάσες.

Μετάνιωσα για την εσωστρέφεια μου και για την υπερβολική αποστασιοποίηση.Αν και δίνω την εντύπωση ατόμου που δίνεται.

Το ποτήρι με το ρούμι θέλει άλλη μια γουλιά να ρουφήξω για να αδειάσει.Η καρδιά μου για να αδειάσει απο τα αισθήματα ενοχής και καταπίεσης χρειάζεται μπουκάλι με ρούμι να ρουφήξει και να τα ξεχάσει.

Και όλα αρχίζουν και φαντάζουν ξανά μικρά και χειμωνιάτικα..Τι καλός που είναι ο χειμώνας..Σε φέρνει πιο κοντά με τους ανθρώπους..

Φιλώ σας..

Υ.γ.:Σκέφτομαι να πέφτω σε καλοκαιρινή νάρκη...

Off season..Εκτός εποχής δηλαδή ή μήπως καλύτερα εκτός πραγματικότητας;

2009-07-27T12:27:00.003+03:00

Ήξερα οτι δεν ήμουν πλασμένη για τούτη την εποχή.Το'χα καταλάβει απο μικρή ακόμα..

Ήμουν όμως αισιόδοξη γιατί πίστευα οτι όλοι μας έχουν μια καλή πλευρά.Δεν πίστεψα λοιπόν ποτέ στους ανθρώπους αλλά στην καλή πλευρά τους!Για μένα το καλό πάντα νικάει το κακό..

Αχ αυτά τα παραμύθια , τελικά δεν έχουν σωστή επιρροή στην αντίληψη της πραγματικότητας..

Για να μην τα πολυλογώ , κάποια σχέδια που είχα και ήταν άμεσα συνδεόμενα με τον ανθρώπινο παράγοντα ναυαγήσανε ωσάν τρύπιες βαρκούλες και με όμορφες κυκλικές κινήσεις βρεθήκανε στον βυθό της θάλασσάς μου.

Δεν ξέρω ειλικρινά τι με κάνει να νιώθω τόσο δυνατή και να πιστεύω πως όλοι μας έχουμε τη δύναμη να αποπερατώσουμε ακόμα και τους πιο δύσκολους άθλους όπως ο Ηρακλής.Έχουμε ταυτόχρονα την δυνατότητα όμως με τις πράξεις να τιμωρηθούμε όπως κι ο Σίσυφος!Τι κρίμα όμως να μην είμαστε αποφασισμένοι για ο,τι διαλέγουμε.Είναι τραγικό.Να πράττουμε και ο,τι διαλέγουμε πλέον να μην μας εκφράζει.Έτσι σκεφτόμαστε στην πρώτη δυσκολία ή στην πρώτη αποτυχία.

Τελικά είμαι τρομερά αισιόδοξη.

Κι αυτό δεν κάνει καλό.Όση μαυρίλα κι αν κουβαλάω μέσα μου η άποψή μου για το ανθρώπινο είδος είναι ακόμα επιεικής!Πρέπει να αρχίσω να βλέπω τα παιδιά άνω των 10 ετών και να τα βλέπω ως μικρά ανθρωπάκια!Ως εν δυνάμει αδίσκακτους ανθρώπους που θα μοιάσουν στους κακομαθημένους γονείς τους.Γιατί όλα απο εκεί πηγάζουν: την οικογένεια!

Απογοητεύτηκα που έφηβα παιδιά(απο 12 εως 17) σκέφτονται μόνο την καλοπέραση , το με ποιόν θα τα φτιάξουνε , τι θα φορέσουνε και πότε θα βγούνε!!

Εγώ δεν σκεφτόμουνα έτσι..Είχα όνειρα να κάνω πράγματα.Δεν είχα ρούχα να βάλω και σκεφτόμουν πως θα πιάσω δουλειά και θα κάνω κάποια πράγματα που θέλω χωρίς να αφήσω τα άτομα που αγαπώ.Και βλέπω τώρα αδερφές κι αδέρφια γενικά , να μην ενδιαφέρονται για τα άτομα που έχουν το ίδιο αίμα.

Το ίδιο αίμα..

Αυτό που μας κρατάει ζωντανούς...Το αίμα μας..Που κυλάει απο άκρη σ'άκρη του σώματός μας...Και που έχει το κόκκινο χρώμα της επανάστασης..

Κι εμείς είμαστε παραδομένοι στο τίποτα.

Κάνει ζέστη , αλλά κρυώνω.Δεν είμαι ερωτευμένη αλλά απογοητευμένη.

Κι η αγάπη στο καθετί έχει πάψει να υπάρχει γιατί όλοι μας πλέον αγαπάμε το ΕΓΩ μας.

Ας δούμε πίσω απο τις λέξεις...

Ας δούμε μέσα απο τα μάτια του άλλου..

Τι απλά λόγια..Ώρες ώρες κοινότυπα αλλά αληθινά.

Σας φιλώ μετά λύπης.

Τελείωσε το καλοκαίρι...

2009-07-09T15:26:00.002+03:00

Αυτό είναι το τελευταίο post του Ιουλίου.Μην με ρωτήσετε γιατί δεν έγραφα.

Οι λόγοι που με κράτησαν ήταν ένα φράγμα δυνατό κι αδιαπέραστο στο ορμητικό ποτάμι των σκέψεων μου.

Η μοναξιά μου , ευεργετική ησυχία στην βαβούρα των πολλών «φίλων» , με έκανε να σκεφτώ διαφορετικά όλα όσα μπόρεσα να ανασυντάξω μέσα μου.

Τέλος , οι αποφάσεις που πάρθηκαν με έκαναν να δω την οπτική γωνία του θύτη!

Συγχωρείστε με όσοι σχολιάζατε τα κείμενά μου και δεν βλέπατε αν παρακολουθούσα τα δικά σας!Ειλικρινά τα επισκεπτόμουν και τα διάβαζα αλλά δεν είχα λόγια να εκφραστώ!Έπεσα σε τόσο βαθύ τέλμα…Να μην μπορώ να εκφραστώ!

Ο πόνος μου για τα καθημερινά γεγονότα που άκουγα ή έβλεπα ακόμα να λαμβάνουν χώρα μπροστά στα μάτια μου με έκαναν να λυγίζω ενώ ταυτόχρονα γινόμουν σκληρή σε όσους με αγαπάνε.

Το ασυνάρτητο πλήθος ανθρώπων που κατακλύζει την κοινωνία μας , δεν μπορεί να ξεχωρίζει το καλό και το κακό.Το πρέπον και το μη πρέπον.Αυτό που θα πληγώσει τον άλλον κι εκείνο που θα τον κάνει να νιώσει χαρούμενος κι ευτυχισμένος που τον έχει δίπλα του.

Δεν ξέρω τι απ’όλα με έκανε να αλλάξω..

Πάλι..

Η διάθεσή μου που αλλάζει κάθε φορά με το φύσημα του ανέμου ή η θέληση για διαφορετικές εμπειρίες που θα με κάνουν να έχω την ανάγκη για συγγραφή.Το διάβασμα αποτελεί μια απόδραση και μια … πώς να το πω… έναν τρόπο θα το αποκαλέσω για να γνωρίσω όλα όσα εκείνα άλλοι βλέπουν αλλά δεν καταλαβαίνουν.

Η εξυπνάδα λοιπόν , ενώ είναι το καλύτερο εγγενές προσόν που μπορεί να έχει κάποιος –αν βέβαια χρησιμοποιηθεί σωστά και χωρίς δόλο ενάντια στον συνάνθρωπο- αν δεν συνοδεύεται από οικονομική άνεση έχει μηδαμινή αξία.

Ορίστε λοιπόν , τι ΔΕΝ θα κάνω αυτό το καλοκαίρι:

Δεν θα πάω στη συναυλία που θέλω
Για έβδομο συναπτό έτος δεν θα πάω διακοπές (διακοπές για μένα = καλή παρέα όπου να’ναι)
Δεν θα βγαίνω έξω γιατί πολύ απλά δεν έχω φίλους...

Ο ενθουσιασμός μου δεν μπορεί νομίζω να κρυφτεί..

Όσοι λοιπόν , διαβάσετε αυτό το post εύχομαι να έχετε ένα καταπληκτικό καλοκαίρι!Ο,τι δηλαδή δεν γίνεται να έχω εγώ.

Επίσης , εύχομαι να μην με παρατήσει η έμπνευση και φυσικά να έχω τη δυνατότητα και το πείσμα να αποπερατώσω ο,τι έχω αρχίσει.Αυτή λοιπόν , είναι η ΕΡΓΑΣΙΑ μου για το φετινό καλοκαίρι!

Να τελειώσω ο,τι άρχισα!

Τώρα ενθουσιάστηκα είναι η αλήθεια!Έχω να αποτελειώσω….μμμμ….περίπου στα 10 διηγήματα , 1 νουβέλα και 4 ποιήματα.Χρειάζονται απλά ελάχιστες διορθώσεις..

Καλό σας καλοκαίρι!Θα σας επισκέπτομαι , και ίσως να μην είμαι σιωπηλή!

Τζονάκο , έκανα αυτό που είπες με τον Γούγλη αλλά δεν βρήκα τίποτα..Μπορείς να με βοηθήσεις παρακαλώ?

Το τραγούδι αφιερωμένο σε όλους όσους αγαπούν την μελαγχολία της ζέστης..Φέτος όμως αυτό το καλοκαίρι είναι δροσερό.Μέχρι τώρα δεν ζεστάθηκα πολύ..Έχω την εντύπωση ότι σας το’χω ξαναβάλει..Αλλά δεν είμαι σίγουρη..

Πόσο μου έλειψε να παίζω μουσική..Είναι τρομακτικό να καταλαβαίνεις την ανάγκη που έχουν τα δάχτυλά σου για να παράγουν έργο..Και τι έργο..Με ψυχή..

Σας φιλώ..Από’δω και στο εξής θα με βλέπετε στα δικά σας ιστολόγια.

Κι ο χειμώνας , σαν παλιός αγαπητικός στέκει στην καγκελένια πόρτα που είναι τυλιγμένη ολόγυρα με κισσό , και περιμένει κοιτώντας υπομονετικά το ρολόι του..Πόσο ελκυστικός μοιάζει..Κι ας έκρυψαν τα στριφογυριστά απο τον αέρα φύλλα το κάτασπρο πρόσωπό του..

Υ.γ.:Η φωτογραφία τραβηγμένη απο το πολυαγαπημένο μου τέρας..Τον αδερφό μου..Μήνα Γενάρη...Δεν μπορώ το γαλάζιο αλλά το σκούρο μπλε..

αναζήτηση τραγουδιού.ΕΠΕΙΓΟΝ!!!

2009-06-27T01:52:00.002+03:00

Πρόσφατα , πήγα σε ένα ιστολόγιο μου άρεσε ένα τραγούδι , το είπα κι έφυγα.Ψάχνω εναγωνίως να μπω στο ιστολόγιο πάλι αλλά δεν το βρίσκω πουθενά!Δεν θυμάμαι ποιο είναι!Ήταν και βράδυ και δεν θυμάμαι τι έκανα..Εαν άρχισα να το παρακολουθώ ή όχι..

το τραγούδι είναι ορχηστρικό..

Πλιζ πείτε μου πότε έγραψα και σε ποιόν σχόλιοοοο

Υποσυτισμός..

2009-06-20T23:03:00.002+03:00

Σήμερα , ο αδερφός μου είδε ένα γατάκι , θα'ναι δεν θα'ναι ενός μήνα , να είναι τόσο μικρό και λεπτό σαν ακτινογραφία.

Το παίρνουμε απο μια άλλη νομίζοντας οτι είναι η μητέρα του και του δίνουμε γάλα , του βάζουμε φάρμακο για του ψύλλους που ήταν γεμάτο και το ξαναπάμε στη "βάση" του.Αυτό το συμβάν έλαβε χώρα το απόγευμα.

Τώρα γυρίζοντας απο την έξοδο πήγαμε να δούμε τι γίνεται.Βάλαμε γαλατάκι σε μια κούπα και ξηρά τροφή για γάτες σε ένα πήλινο πιατάκι και πήγαμε εκεί.Έχω 5 γάτες κι 1 σκύλο οπότε έχω μπόλικα και δεν λυπάμαι να ταΐσω 1 ή ακόμα και 10 γατιά παραπάνω.Δεν είναι έξοδα αυτά..

Πόσο σκληρή είναι η φύση..

Αυτό που αντίκρισα με έκανε να νιώσω οτι ο άνθρωπος πρέπει να επεμβαίνει στη φύση μόνο για να σώζει τα πλάσματα που την κατοικούν.

Η μεγάλη γάτα έδιωχνε απο το φαγητό το μικρούλι μας επειδή ήθελε να φάνε τα δικά της γατιά.Αφού τα έδιωχνα (ναι το λέω και καμαρώνω) τα δικά της καθόμουν και παραφυλούσα να φάει εκείνο.Ένιωσα όπως μια μαμά γάτα..Κι ένιωσα πολύ παράξενα.Δεν θα ήθελα να χαίρονται κάποιοι άλλοι εις βάρος του παιδιού μου. Θα μου πείτε "Και όλα αυτά για ένα γατί?Πεθαίνουν τόσα!Γίνονται τόσα!"

Και λέω εγώ:όλα εξαιτίας της αδιαφορίας ή της σέχτας των ανθρώπων.

Γυρίζοντας σπίτι ένας φίλος έλεγε ηλιθιότητες του τύπου "Άσε το να ψοφίσει έχω σκοτώσει γατί " και τέτοια.

Απο τα νεύρα μου εκτός του οτι τώρα κλαίω , τον έβρισα αισχρά.

Όλα αρχίζουν απο την αδιαφορία των ανθρώπων.Εδώ παιδιά ξεχνάνε οτι υπάρχουν..

Δεν έπρεπε να γεννηθώ...Ο,τι βλέπω με πληγώνει!Σε βαθμό υπερβολικά μεγάλο!Δεν ήμουν γι'αυτόν τον κόσμο εγώ και σκέφτομαι τρόπους για να τον ομορφύνω αλλά κανείς δεν θέλει να ακούσει.Όχι να πράξει , να ακούσει..Πώς θα γίνουν όλα καλύτερα?Ο σωστός τρόπος ζωής των ανθρώπων είναι όταν ζούνε μόνο εις βάρος της φύσης?Όταν θανατώνονται ζώα για την προβιά τους και για να μην ενοχλούν τον άνθρωπο απο το σοβαρό έργο του να κλέβει τους άλλους συνανθρώπους του και να καταστρέφει έναν πανέμορφο πλανήτη που υπάρχει σε ένα αχανές δόμιμα όπως το σύμπαν?

Δεν ξέρω αν είμαι πολύ ρομαντική αλλά πιστεύω οτι αλλαγές μπορεί να φέρει ο άνθρωπος και πάντα θετικές αρκεί να το θέλει!!!Θα μπορούσαμε στην εποχή μας με την τεχνολογική εξέλιξη που υπάρχει να έχουμε όλες τις ανέσεις που θέλουμε και που έχουμε συνηθίσει ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΦΙΛΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ!!Πείτε με χαζή και ονειροπαρμένη αλλά αγαπάω ο,τι κινείται στον πλανήτη και προσπαθώ να μην κάνω κακό σε κανένα πλάσμα.

Αλλά πάνω απ'όλα για να αγαπήσουμε τα πάντα γύρω μας πρέπει να αγαπήσουμε τον εαυτό μας και να αναλογιζόμαστε κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε πως είναι ίσως η τελευταία φορά που καληνυχτίζουμε το άτομο που μοιραζόμαστε τα ίδια όνειρα στο ίδιο μαξιλάρι , πως όα κάποτε ερημώνονται , πως η ζωή πάει γρηγορότερα κι απο την ταχύτητα του φωτός..Γιατί ο χρόνος είναι οπωφς τους εγκληματίες..Δεν γυρνάει ποτέ πίσω στο μέρος του φόνου..Δεν κάνει ποτέ κυκλικό σχήμα :)

Καληνύχτα.

Όποτε μπορείτε σκεφτείτε πόσες ζωές (είτε ζώων είτε ανθρώπων) χάνονται απο εγωισμό του ανθρώπου.Σκεφτείτε την αγάπη που μπορούμε να μοιράσουμε παντού και σε όλα τα πλάσματα ανεξαιρέτως.Ο άνθρωπος εξαιτίας της υπεροχής που νιώθει ως δίποδο και ως "νοήμων ον" και πολυμήχανο μάλιστα , δεν σέβεται τα τετράποδα και τα πλάσματα μη έχοντα λόγο.Και ξεχνάει οτι κι αυτός κάποτε ήταν τετράποδο και δεν μπορούσε να μιλήσει...Κι όλα αυτά , όταν ήταν μωρό..

(Υ.γ.:Γιατί όλα τα παραπάνω με κάνουν να νιώθω τόσο χάλια?)

Το βρήκα..

2009-06-19T16:40:00.001+03:00

Όταν θα απομακρύνεσαι αυτό θα σου τραγουδάω φάλτσα!

What you at my gentle spoken friend
I lack a frame to put you in
When you're an ocean and a rock away

I feel you in the pocket of my overcoat
My fingers wrap around your words
And take the shape of games we play

I feed your words through my buttonholes
I bring them to my fingerless gloves
Green and prone to fraying

Thoughts of you warm my bones
I'm on the way, I'm on the phone
Let's get lost, me and you
An ocean and a rock is nothing to me

I am far away from where you lay
Awake the day while you fall to sleep
An ocean and a rock away

I keep you in the pockets of my dresses
And the bristles of my brushes
Spin you into my curls today

I spoon you into my coffee cup
Spin you through a delicate wash
I wear you all day
I wear you all day

Thoughts of you warm my bones
I'm on the way, I'm on the phone
Let's get lost, me and you
And ocean and rock is nothing to me

Thoughts of you warm my bones
I'm on the way, I'm nearly home
Let's get lost, me and you
An ocean and a rock is nothing to me

Τι σου κάνει η αγάπη.. :))))

Βασικά , καλώς σας βρήκα...

2009-06-13T12:16:00.002+03:00

Τέτοια μέρα πριν 21 ολόκληρα χρόνια βγήκα μες στα αίματα , μελανιασμένη και με μια φάτσα κακομούτσουνη αφού αντίκρισα κάτι ανθρώπους με μάσκες που με κρατούσανε κι ανάποδα λες κι ήμουν κατσίκι...

Τέτοια μέρα πριν 17 χρόνια , θυμάμαι , είχα αντικρίσει ένα μωρό με τον πλακούντα ακόμα επάνω του και το κράτησα αγκαλιά.Περίμενα 9 μήνες εναγωνίως να γεννηθεί!!!Ήθελα το μωρό μου..Εκείνο το βράδυ κοιμήθηκα στο σπίτι της ξαδέρφης μου Ελένης και το επόμενο πρωί πήγα νοσοκομείο.Είχα τον άντρα μου εκεί.Το καλύτερο δώρο γενεθλίων που'χα ποτέ!Πείραξα τα χειλάκια του και μου χαμογέλασε..Ήταν φαγανό και ξυπνούσε και τα άλλα μωρά γιατί έκλαιγε απο την πείνα..Τώρα έφτασε μέχρι στιγμής 100 κιλά κι είναι 1,86...Ας τρώει...Εγώ τον θέλω γερό..Υγιή κι ευτυχισμένο..Και η πρώτη λέξη που είπε ήταν Ίνα...Δεν μπορούσε να πει το Λ ακόμα το μπεμπέ..

Εδώ όμως αρχίζουν τα παράξενα..

Τέτοια μέρα πριν 49 χρόνια πέθανε κι η μητέρα της μαμάς μου.Και μάλιστα την ίδια μέρα και ώρα που γεννήθηκα κι εγώ..Δευτέρα στις 6 και 5 το πρωί.Άφησε πίσω 4 ανήλικα παιδιά , το ένα εξ' αυτών μωρό (η μαμά μου) , κι έναν άντρα που πέθανε λέγοντάς μου οτι περιμένει να την δει..

Πόση συνάφεια έχουν η γέννηση κι ο θάνατος..
Απο την στιγμή που γεννιέσαι , αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση..Μετράς ανάποδα και κάθε χρόνος της ζωής σου που προστίθεται , ουσιαστικά αφαιρείται απο τα συνολικά σου χρόνια πάνω σε αυτόν τον στρογγυλό πλανήτη..Κάποια πράγματα τα συνειδητοποιείς απο μικρός.Αναγκάζεσαι.

Τέλος πάντων , τέτοιες ημέρες οι ωραιότερες ευχές που μπορεί κανείς να δώσει είναι "Καλά στερνά"..Είναι μαύρο δεν λέω , αλλά η αγάπη φαίνεται μέσα απο την μαυρίλα..Μέσα απο την θέληση να μην πονέσει και να μην βασανιστεί ο άλλος.

Και το αστείο είναι οτι μόλις χτες συμφιλιώθηκα με την αίσθηση του θανάτου.Το σκεφτόμουν αυτό το ζήτημα εδώ και 2 μήνες τουλάχιστον γιατί άρχιζα να νιώθω τα χρόνια μου ενώ δεν φαίνονται στη φάτσα μου.Κοιταζόμουν κι έλεγα "Είσαι 21 σε λίγο" και η φωνούλα απο μέσα έλεγε "Ναι , αλλά φαίνεσαι για 16!άντε το πολύ 17 ή 18!"..Ναι , αλλά είμαι 21.Έχω πάρει αποφάσεις που μου αλλάξανε τη ζωή , αλλάξανε αυτό που είμαι.Και μεγαλώνω..

Δεν ωριμάζω.Δεν υπάρχει αυτή η λέξη για μένα.Δεν είμαι φρούτο.Άνθρωπος είμαι!Οι άνθρωποι εξελίσσονται!

Τέλος , θα ήθελα να πω πως κάποτε είχα γνωρίσει μια κοπέλα που είχαμε μαζί τα γενέθλιά μας.Με βοήθησε πολύ να ξεπεράσω κάποια προβλήματα που είχα με τον πατέρα μου.Αυτή η κοπέλα έφυγε.Δεν θέλω να σκοτώνω ανθρώπους επειδή τους ξεχνάω.Σήμερα θα γινόταν 26. :(

Ελπίζω να γινόμαστε με τα χρόνια κι εγώ κι ο αδερφούλης μου υπεύθυνοι άνθρωποι με αγάπη προς όλους κι αδιαφορία για όσους μας κάνουν δύσκολη τη ζωή.Εύχομαι να μην φοβόμαστε όταν θα φεύγουμε γιατί αν φοβόμαστε θα δείξει οτι δεν έχουμε καθαρή ψυχή.Εύχομαι να μην προκαλούμε πόνο στους άλλους , ακόμα κι αν εκείνοι μας προκαλέσαν κάποτε. Ας γίνουμε σωστοί άνθρωποι κι ας πάνε να γαμηθούνε τ'άλλα..Και τα λεφτά , κι όλα.. Ευτυχία ρε σεις..Αυτό μετράει..Όσα λεφτά κι αν είχα σήμερα κάθε φορά θα ένιωθα σαν να φεύγω..

Εύχομαι κάθε τέτοια μέρα η μητέρα μου απο δω και στο εξής να είναι πάντα ευτυχισμένη..Πάντα είναι γιατί μας βλέπει.Κι ας νιώθει εκείνη τη μέρα πιο έντονα την απουσία σαν παιδί.Αλλά τη θέλω χαρούμενη , για πάντα!!!
Εύχομαι να είναι ο αδερφός μου καλά.Να είμαστε γεροντάκια και να καθόμαστε γύρω απο το τζάκι μαζί με την Ελένη και να θυμόμαστε τα παλιά..
Εύχομαι , ναι ρε σεις θα το πω , να παντρευτώ κάποιον που θα με αγαπάει..Και θα τον αγαπώ.Που θα πεθάνουμε μαζί.Αυτό.

Ας είμαστε καλά..

Τελικά είμαι ολιγαρκής ρε γαμώτο..

Μακάρι να ήμουν στο ένα χιλιοστό τόσο κακιά όσο δείχνω..

Σας φιλώ όλους.

Εαν αφήσετε κάποια ευχή , σας παρακαλώ να είναι μέσα απο την καρδιά σας.

Το άρχισα πιο χαλαρά , αλλά δεν μπόρεσα να το συνεχίσω έτσι σαν διάθεση.Συγχωρείστε με..

Τι απέγιναν οι αποτηχυμένες "ηρωίδες" των παραμυθιών;

2009-06-04T13:23:00.005+03:00

Κι όμως..

Και στα καλύτερα παραμύθια , δεν ξέρουμε τι απέγιναν οι φτωχές , πλούσιες , όμορφες , άσχημες , καλές , κακές και κάμποσους άλλους επιθετικούς προσδιορισμούς που συνοδεύουν το ουσιαστικό πριγκήπισσες γιατί απλά μετά το γάμο τους με τον πρίγκηπα έμειναν στην αφάνεια.Τώρα σειρά εχουν τα κουτσούβελα κι άλλες χαζές υποχρεώσεις στο παλάτι.

Ποιά θα είναι τα φλιτζάνια σερβιρίσματος θα χρησιμοποιήσουμε στο επίσημο τραπέζι με τον πρέσβη του ζαχαρωμένου νερού?

Ποιό φουστάνι θα αναδεικνύει ακόμα καλύτερα τη φυσική ομορφιά?

Τα παιδιά , δεν γίνεται να δημιουργήσουν το δικό τους παραμύθι..Οπότε πρέπει όλα να τηρούνται σε ένα αυστηρό πρόγραμμα.Πώς το δια"τηρούνε"???

Τώρα λοιπόν , σε όλες τις εκδοχές των παραμυθιών υπάρχουν και οι αντι"πριγκήπισσες" (κλεμμένο απο το antistar..)Τι να απέγιναν άραγε όλα εκείνα τα άμοιρα πλάσματα που όλες οι "καλές" τους πήρανε τη θέση?Γιατί και οι χαρακτηρισμοί καλός και κακός είναι υποκειμενικοί..

Έτσι λοιπόν , οι απανταχού προδομένες απο την Τύχη πριγκήπισσες , έχουν προσδοκίες ακόμα!Γιατί όσο ζει ο άνθρωπος ελπίζει!Όχι οτι αυτό είναι απαραίτητα καλό..Απλά το κάνει..Το'χει πει ο ψυχαναλυτής τους..

Τα χρόνια περάσανε όμως...

Οι τεχνολογικές εξελίξεις προχωρήσανε..Οι άσχημες και χοντρές αντι"πριγκήπισσες" έκαναν πλαστικές και λιποαναρρόφηση και πλέον είναι πιο όμορφες απο τις παντρεμένες πριγκήπισσες και ως γνωστόν ο σύζυγος τα "ατοπήματα" τα γουστάρει περισσότερο..Οι άτυχες , όπως οι αδερφές της Σταχτοπούτας , μετά απο κάμποσες βίζιτες , τα οικονομίσανε χοντρά κι αλίμονό μας..Κάνανε περιουσία και μας πουλάνε και μας αγοράζουνε μιας και δεν υπάρχει πλέον η βασιλεία ως πολίτευμα..Γίνανε βουλευτίνες και πρόεδροι κομμάτων..Ανάθεμα την δημοκρατία...!!!

Οι μάγισσες έχουν αρχίσει να βρίσκονται σε θέση ισχύος..Όλα τα μάγεια είναι αρκετά δημοφιλή στις μέρες μας επειδή ο λαός γουστάρει ναρκωτικό..Θα δρούν ανενόχλητες και όλοι οι άχρηστοι άντρες θα γίνουν βατράχια ή γουρούνια!!

Αυτά...Είμαι όμως στα χάλια μου.Σκατά στον τάφο του Baygon που λέει κι ο Λέανδρος...Θα σας τα πω οπωσδήποτε αύριο.Χρειάζομαι συμβουλές.. :/

Τάσεις μιμητισμού (μέρος πρώτο) και κρίσεις πανικού.

2009-05-25T19:49:00.003+03:00

Τι μπερδεμένα συναισθήματα αυτές τις μέρες.Εδώ και ένα δεκαήμερο η ψυχσύσθεσή μου κουδούνιζε επικίνδυνα κι εγώ χαμπάρι δεν έπαιρνα...Είχα αφοσιωθεί σε πράγματα που εγώ δεν θεωρώ ανούσια..Όχι βέβαια , πως δεν είναι ανούσια για άλλους.

Μετά απο πολύ καιρό είχα έκρηξη θυμού.

Εχτές το βράδυ είχα έκρηξη παραπόνου και συναισθηματισμού.

Προχτές το βράδυ είχα έξαρση ποταπής διάθεσης και όλη την προηγούμενη εβδομάδα κρύωνα και ντυνόμουν σαν πρεζόνι με μακρυμάνικα.Η θερμοκρασία είχε αγγίξει τους 35 υπο σκιά κι εγώ στην παραλία με μακρυμάνικο έβλεπα τους άλλους να κάνουν μπάνιο.

Οι εκρήξεις θυμού μου πλέον , είναι σαν μετεωρίτες.Όταν αρχίσουν να φαίνονται σίγουρα θα βρούνε κάπου να χτυπήσουν.Το χειρότερο είναι πως τα αποτελέσματα της σύγκρουσης είναι ολέθρια.

Η κατάσταση που επικραττεί ύστερα μέσα μου είναι η απόλυτη κενότητα του είναι μου με πολλές δόσεις ντροπής και ενοχών.

Συγγνώμη για το τσαλάκωμα εαυτέ μου..Το ξέρω οτι δεν πρέπει αλλά δεν μπορώ να με οριοθετώ..

Τα γατάκια μεγαλώσανε.Έγιναν 3 με 4 εβδομάδων..Βλέπουν πώς συμπεριφέρεται η μητέρα τους και κάνουν το ίδιο.Αρχίζουν και γλείφονται , παίζουν και νιαουρίζουν εκκωφαντικά φοβούμενα την απόρριψη..

Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των ανθρώπινων συμπεριφορών με εκείνων των ζώων..

Ίσα ίσα που ο άνθρωπος μιμήθηκε πολλές περισσότερες φορές τα ζώα απο οτι αυτά εκείνον.

Πόσο κουράστηκα αυτές τις μέρες...

Πόσα πράγματα έβαλα σε τάξη και πόσα με έκαναν να νιώσω άβολα.Πόσα ένιωσα και πόσα έθαψα..Τι είπα και τι μετάνιωσα.

Γιατί να μην σκεφτόμαστε πως ο,τι κάνουμε είναι ανούσια μιας και όλοι θα έχουμε αργά ή γρήγορα την ίδια κατάληξη?Αφού έτσι είναι η ζωή..Γιατί ασχολούμαστε με ο,τι άλλο εκτός απο εκείνα που μας κάνουν χαρούμενους?

MpinelikoMistress και παίγνιο..

2009-05-14T17:57:00.002+03:00

Ουφ , όνειρα..

Στον ξύπνιο?
Ελάχιστα..

Στον ύπνο?
Μιλιούνια!

Για την ακρίβεια , τότε μάλλον χαλαρώνω και βλέπω πολλά.Α!Βλέπω και πολλούς νεκρούς.Αυτό πάντα με φόβιζε αλλά το συνήθισα..

Στον ξύπνιο:

Όνειρο πρώτο:Να γίνω πολιτικός και κάποια στιγμή πρωθυπουργός αυτής της χώρας.Απο μικρή το σκεφτόμουν αυτό.Θέλω όλοι να είμαστε ίσα και σε μια τέτοια θέση θα έκανα κάποιες εξαιρετικές αλλαγές στο Σύνταγμα.Μείωση των μισθών των βουλευτών και των υπουργών , να ισχύσει ξανά το ασυμβίβαστο εργασίας κι άλλα τέτοια.Κι αφού τα κάνω όλα αυτά σε πράξη να με δολοφονήσουν άλλοι πολιτικοί αρχηγοί και να γίνω ένα ίνδαλμα , μια ιδέα , ένας ήρωας.

ΜΗΝ ΓΕΛΑΤΕ!ΤΟ ΕΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ!ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑΣ ΤΕΤΟΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΥΨΗΛΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΙΔΑΝΙΚΑ.. σνιφ , σνιφ..

Όνειρο δεύτερο:Να γίνουν όλα όμορφα.Να πάψουν οι άνθρωποι να είναι κακιασμένοι..Να αγαπάμε τη φύση και να τη σεβόμαστε.Κι εμένα πρωτοπόρο στις ενέργειες αγάπης προς όλους γύρω μας.

Όνειρο τρίτο:Να πεθάνω όταν θα πέσει μετεωρίτης στη γη.Γιατί δεν θα πεθάνω μόνη μου!Θα πάμε παρέα μαζί με πόσα εκατοντάδες άτομα ακόμα..

Όνειρο τέταρτο:Να αγοράσω ένα σπίτι με τεράστια αυλή για τα ζώα αλλά και για να φτιάξω χώρους που θα παίζουμε με φίλους και άτομα που αγαπώ.

Όνειρο πέμπτο:Να μην φοβάμαι.

Όπως είδατε , είμαι εγωίστρια.Παντού εγώ μέσα σε αυτά και σε πολύ καλό ρόλο μάλιστα..Σαν ταινία!

Όνειρα στον ύπνο..

Αίματα και φρικαλέα πράγματα.Είδα έναν εφιάλτη πριν 2 εβδομάδες...Τρέχανε αίματα απο τους τοίχους..Κομμένα κεφάλια , καρφιά..Έλεος!

Είχα άχτι ένα βράδυ απο μικρή να κοιμηθώ με τον παππού μου έξω στο ντιβάνι και να βλέπουμε τα αστέρια.Απ'όταν πέθανε , το κάνουμε αυτό πολύ συχνά..Στον ύπνο μου.. (εδώ τα έμπηξα τα κλάματα)

Βλέπω πολύ συχνά τον πατέρα μου και πάντα τον αποφεύγω.Αυτό κάνω και ξύπνια.Τον αποφεύγω.

Είμαι με έναν άντρα ψηλό με καστανά μακριά μαλλιά σε ένα κρεββάτι με τεράστια μαξιλάρια και κοιμόμαστε αγκαλιά σε ένα σπίτι σαν παλατί.-τι παράξενο να κοιμάμαι εν ώρα ύπνου..μετά νιώθω μεγάλη ξεκούραση..-

Τέλος , βλέπω ουράνια τόξα συχνά..Τι περίεργο..Βλέπω και χιόνια και βροχές και κάτι φορές οτι πετάω μέσα τους.Τέτοια πρωινά ξυπνώ κατάκοπη..

Πάσα παίρνει όποιος θέλει..

Άντε να ρίξω μια στον Leviathan , Spider , Χρήστος , kakos lykos και Dreamcatcher..

Αυτά..

Keep your head up high!!!

2009-05-13T12:44:00.002+03:00

Αυτές τις 4 τελευταίες εβδομάδες πρέπει να ομολογήσω οτι τα συναισθηματικά μου απογειώνονται!Έχω μεγάλη ζήτηση..Σε ό,τι να'ναι..Αλλά έχω!Μέχρι τώρα ή 7 ή 8 κατακτήσεις..Μια χαρά νομίζω πάει..

Αλλά φιλίες ρε παιδιά μέσα σε μια εβδομάδα χαλάσανε δυο..

Ναι , είμαι ευθιξία με άτομα που με γνωρίζουν καλά και κάνουνε βλακείες και λένε πράγματα που με πειράζουνε.

Η μια κορόιδεψε μια μουσική μου επιλογή κι η άλλη εξαιτίας της "αδιαφορίας" μου , που εγώ δεν πρήζω με τηλέφωνα και δεν πάω στο μπαρ του θείου με 500 άτομα να μιλάω και να λέω τα δικά μου και τα δικά της γιατί όπως είναι ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ δεν γίνεται να είσαι ελεύθερος σε έναν χώρο ο οποίος δεν εκφράζει τα γούστα διασκέδασής σου , είπε οτι έχω ψυχολογικά προβλήματα χωρίς καν να το αιτιολογήσει!Άσε που εγώ είχα κάνει προτάσεις για να τα λέμε σε άλλους χώρους και δεν ήθελε εκείνη.Εμένα κανένας άντρας δεν με φυλάκισε σε συγκεκριμένους χώρους επειδή ήταν αυτό εκεί αλλά και καμία φίλη δεν με κάνει ο,τι θέλει.Εγώ μεγάλη εβδομάδα δούλευα κιόλας..Κι είχα και τα παιδιά απο την Αυστρία..Δεν το κατάλαβα δηλαδή , τι θα πρεπε να κάνω?Να γράψω 15 άτομα για μια κοπέλα?Δεν είναι ευγενικό!

Η κοινή λογική επίσης λέει πως όταν έχεις εσύ κάποια πράγματα τα διακρίνεις στους άλλους ή απλούστερα νομίζεις οτι τα διακρίνεις.. Ναι , το ξέρω αυτό που είπα ήταν σαρδόνιο!

Τέλος πάντων..

Δεν δίνω σημασία στο τίποτα!
Δεν πρέπει να επηρεάζει τον καθένα μας το τίποτα.

Τις πρώτες μέρες το'χα πάρει διαφορετικά.Αλλά ξαφνικά σκέφτηκα:για να λένε τέτοιες αρλούμπες προφανώς δεν με ήξεραν.Κι ευτυχώς που δεν είναι πλέον στη ζωή μου.

Αυτές τις μέρες λοιπόν , μουσικά έχω υποτονιαστεί.Έχω πολλά νεύρα και μου κάνει καλό η ήρεμη μουσική.Τα νεύρα ξέρω γιατί τα'χω.Έχουν αργήσει να μου έρθουνε.Επίσης , είμαι πολύ μπερδεμένη..Τόσες κατακτήσεις πια..Σε ποιά απ'όλες να ενδώσω??Ε?Μου λέτε?

Το τραγούδι που μου θύμισε πως υπάρχει καλή διάθεση είναι αυτό!Head up high απο Firewind!Πενταμελές συγκρότημα εκ των οποίων τα 4 μέλη είναι Έλληνες.Ο Gus G. μας κάνει να πιστεύουμε οτι υπάρχουν εξωγήινοι ανάμεσά μας και του δίνει και καταλαβαίνει..
Tip:Πηγαίνετε YouTube βάλτε στην αναζήτηση Gus G. και δείτε κάτι βίντεο που παίζει με ηλεκτρική Μανώλη Χιώτη!Είναι πολύ καλός!Ο Gus ήταν και κιθαρίστας στους DreamEvil..μουαχαχαχα..Να ακούσετε το My number one..Ναι , ναι..Της Γιουροβυζιον!Το έχουν διασκευάσει διασκεδαστικά!

You're a dreamer and you live in a world
Of lies full of sinners
You will never understand
You're a great deceiver a result of a system
That's fake and always holds you
Are you really in command?

This is the time to change and make things right
This is the time to make it on your own

You'll never be yourself,
Don't ever lose your pride
Just find out who you are
You keep your head up high

You're not a believer you just go with the flow
Never an achiever
You will suffer in the end
You thing you're a winner but this game you play
Will make you burn in fire
Smile and wake up dead

You're not forever so you're aiming higher
You stumble in every step you take

You'll never be yourself,
Don't ever lose your pride
Just find out who you are
You keep your head up high

Η φωτογραφία παίζει να είμαι εγώ σε προηγούμενη ζωή..Αγαπάω όλα τα ζώα και περισσότερο τους άντρες (:ΡΡΡΡ) αλλά οι γάτες είναι το άλλο μου μισό!Φανταστείτε οτι δεν υπάρχει γάτα που να μην κάθεται να τη χαΐδέψω!Είναι όλες φιλικές μαζί μου!

Blogοπαίχνιδο εγκεν.... : -/

2009-05-05T14:25:00.003+03:00

Η Ηρώ , κατά blogspot MsColourfull , μου έδωσε πάσα για παιχνίδι και μάλιστα μουσικό..

Πρώτο τραγούδι που αγαπώ υπερβολικά πολύ είναι το Waiting for darkness απο τον Ozzy.Μη με ρωτήσετε γιατί.Θα σας πω μόνο οτι η φωνή του είναι αν όχι η αγαπημένη μου σίγουρα απο τις πιο αγαπημένες..

Ύστερα , πολυαγαπημένο είναι το Empire's end απο τους Dozer.Κωλοχτυπιέμαι κάθε φορά που το ακούω..

Funeral for a friend το όνομα του συγκροτήματος.Αρχικά αυτό το όνομα μου φάνηκε πολύ παράξενο αλλά σιγά σιγά το συνήθισα.Τα παιδιά είναι εξαιρετικοί..Το τραγούδι που ξεχωρίζω είναι το Red is the new black.

Έχετε καταλάβει οτι αγαπώ τρελά In Flames..Είναι πλέον κομμάτι μου οι τυπάδες..Περιμένω πώς και πώς να έρθουν Ελλάδα και να'μαι απο κάτω και τσιρίζω τραγουδώντας..Free Fall...

Opeth και Hessian Peel...ένα πράγμα γουστάρω στο σπίτι μου..Που όταν αυτά τα βάζω τέρμα , το Βουλάκι (η μαμά δηλαδή) χτυπιέται σαν χταπόδι..

Tristania με το τραγούδι Pale Enchantress...

Μετά..Καθήστε να σκεφτώ..Έχω μπερδευτεί και δεν ξέρω ποιά μουσικά είδη να βάλω...

Θα συνεχίσω με το πιο μελαγχολικό τραγούδι που λατρεύω..Fiddler on the green απο Demons and Wizards...Είναι ένας στίχος ο οποίος με συνεπαίρνει κάθε φορά:Just hold my hand I'll take you there your pain will go away"

Garden of Shadows και Oracle Moon..Τα βρίσκεται αρκετά επιθετικά το ξέρω..Αλλά εγώ τα βάζω πριν κοιμηθώ...Τα αμερικανάκια έχουν κάνει εκπληκτικό ρυθμό.Δεν το βαριέσαι το τραγούδι παρόλο που διαρκεί σχεδόν 9 λεπτά..

Manufacturer's Pride και Dalhia..Οι Φινλανδοί είναι πολλοί ενδιαφέροντες.Ξεχωρίζει η εικόνα του τραγουδιστή με τα υπερβολικά σκουλαρίκια.Αν και μου αρέσει φοβερά η φωνή του!!

ΜΜΜΜΜΜΜΜ , κόλλησαααααααααααααααααααααααααααα!!!!!!!!

Βάζω τον εξωτερικό μου για να δω τι άλλο με εκφράζει..

(Στο τέλος θα γράψω πόσο διήρκησε η συγγραφή αυτού του post..Θα γελάσετεεεεεεεεε!!!!)

Ηρεμούμε τώρα με τη Lisa Hannigan και την άθλια φωνή της που στο τέλος αυτού του τραγουδιού πάντα με κάνει να δακρύζω..Η χαζή..Teeth το όνομα του τραγουδιού..

Τώρα βάλθηκε μια Νορβηγίδα να με τρελάνει απο τη ζήλεια.Τόσο για την φωνή της που είναι τρισάθλια όσο και για την εξωτερική της εμφάνιση η οποία είναι φοβερή..Άντε απο δω...Συγχύστηκα..Απο τη ζήλεια μου , που δεν ζηλεύω εύκολα , κάθε φορά που βλέπω αυτό το video clip εξαιτίας του πανίβλακα του αδερφού μου που την γουστάρει ελεεινά και κάθε τρεις και λίγο βάζει το video , παθαίνω τραλαλά!Μα και ωραία και φωνάρα?Δεν γίνεται αυτό!!!!Τέλος πάντων , δείτε το video του Other people's stories γιατί είναι πολύ όμορφο..

Μια άλλη Νορβηγίδα η Maria Solheim με το Too many days..Τι ωραίες φωνές που έχουν οι άθλιες..Πραγματικά λατρεύω αυτές τις γυναικίες φωνές..Κι έχει πολύ όμορφα λόγια..Και τέλειο video clip..

Sufjan Stevens..To be alone with you..Είναι σαρωτικά χαλαρωτικό..

The Rain Song .. Led Zeppelin.. Δεν κάνω εισαγωγές και βλακείες.Θεωρείστε με παλιομοδίτισσα..Αλλά αυτό το τραγούδι , όσες φορές και να το ακούσω δεν το βαριέμαι..Είναι το αγαπημένο μου απο δαύτους...Κι ο Robert ένας απο τους πιο ωραίους τραγουδιστές της εποχής..Έχει πολλή ωραία μύτη..Έχω κόλλημα με τις μύτες..

Muse..Stocholm Syndrome..ένα απο τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια!Έχει σκληρό ήχο αλλά η φωνή του τραγουδιστή δίνει μια πολύ όμορφη και διαφορετική διάσταση στο τραγούδι..

Camel και Never let go.Αυτό το συγκρότημα μου το έμαθε ένας συγγενής.Γενικά όλα τα τραγούδια των Camel τα αγαπώ ιδιαίτερα.Αλλά αυτό μου κόλλησε τελευταία και σας βάζω αυτό.Πολλ΄νεότερα συγκροτήματα τους αντέγραψαν αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστοί οπότε και το καταλάβαιναν λίγοι.

Δεν κάνω συστάσεις..Απλά σας δείχνω το video.

Έχω μπερδευτεί..

Πηδάω απο δω και πάω εκεί..

The guess who και Undun.Μου αρέσει τόσο πολύ η φωνή του τραγουδιστή..

Ενδεικτικό δείγμα ολόκληρου του τραγουδιού που κρατάει 20 λεπτά είναι αυτό το 3λεπτο κομμάτι του τραγουδιού Funeral Cry απο τους Dark Sanctuary.Ναι , είμαι ένας αχταρμάς.Ακούω τα πάντα όταν θέλω και εννοείται με σωστή σειρά.Μην κοιτάτε τώρα που τα βάζω όπως να'ναι..

Νιώθω μπερδεμένη.Δεν βάζω άλλα..Ουφ..Κουράστηκα , συγχύστηκα και έπαθα πολιτισμικό σοκ!Ακούω ο,τι με εκφράζει και ο,τι με κάνει να το ξεχωρίζω μέσα μου.Έχω επίσης την τύχη , να μην συνδυάζω τραγούδια και προσωπικές ιστορίες γιατί πολύ απλά η μουσική για μένα είναι πολύ σημαντικότερη απ'ότι η ηλιθιότητα των ανθρώπων.

Τέλος , το μόνο τραγούδι που με γονατίζει κάθε φορά που το ακούω και μόνο τότε καταλαβαίνουν όλοι οτι όχι μόνο δεν είμαι καλά αλλά είμαι στην χειρότερη των καταστάσεων είναι το "Στη μπανιέρα δυό δυό".Ρε σεις μην γελάτε..Πόσο θα ήθελα να'χα μπαμπά και τραγουδούσαμε μαζί..Δεν το βρήκα απο τον ίδιο και το χαζοκόριτσο που γελάει (ευτυχώς για μένα)..Αλλά απο το μέλος rapampam.Είναι καλός..

Αυτά.

Έκανα να το γράψω αυτό σήμερα 2 ώρες.Και συνολικά άντε να'χω γράψει 1οο λέξεις.Μπα παραπάνω θα'ναι..Είμαι πολύ talkative..χαχα

Φιλιά

Γεννητούρια και αισθήματα..

2009-04-30T11:07:00.005+03:00

Προχτές το βράδυ γέννησε η γάτα μου 3 υγιέστατα και κλαψιάρικα γατάκια.Χάρηκα.Είναι όμορφα και μου αρέσει που κλαίνε.

Σκέφτηκα όμως , γιατί τα γατομωρά μου ξύπνησαν το μητρικό ένστικτο , πώς θα ήταν η ζωή μου με ένα μωρό κι έναν άντρα να δουλεύουμε για να το μεγαλώσουμε.

Είμαι πολύ εγωίστρια για να κάνω οικογένεια.Η γάτα μας έχει κάνει ένα σωρό θυσίες για να μεγαλώσει σωστά τα μωρά.Δέχεται τον πόνο που της προξενούν και δεν παραπονιέται.Όταν γκρινιάζουν , τρέχει αμέσως κοντά τους.Όταν κοιμούνται εκείνη γίνεται ένα πάπλωμα και τα κρατά ζεστά.

Σύμφωνα με τον ανθρώπινο παράγοντα (αρχίστε να γελάτε θα ακούσετε τις θεωρίες μου...) πρέπει εκτός απο αγάπη να δίνεις και χρήμα για να του παρέχεις τροφή , στέγη , ένδυση , pampers όσο είναι μωρό και μόρφωση καθώς μεγαλώνει..

Ε , δεν νομίζω να σταματήσω να παίρνω ρούχα για να ταΐσω το μωρό.Να κόψω να παίρνω τα καλλυντικά μου για τα εμβόλιά του.Δεν λέω πως οι απόψεις μου είναι σωστές αλλά στην καμία δεν θα έκοβα υλικά αγαθά απο εμένα για να συντηρήσω ένα μωρό το οποίο θα έρθει στη ζωή χωρίς να το ρωτήσω.

Επίσης , το τελευταίο διάστημα έχω την εντύπωση πως μου αρέσει κάποιος!

Αλλά το άσχημο είναι πως μαθαίνοντας περισσότερα για εκείνον , έχω ενδοιασμούς όσο περισσότερο το σκέφτομαι.Δεν πουλάει ναρκωτικά μπουχαχαχα αλλά όσο να πεις έχει ζήσει δέκα χιλιάδες πράγματα παραπάνω απο μένα.Ξεφτίλααααααααααααααα..Γιατί πάντα να μου αρέσουν άντρες κι όχι αγόρια?Έχουν μεγάλη διαφορά τα αγόρια απο τους άντρες...

Χρειάζομαι χρόνο και χώρο για μένα.Κι ο Νίτσε με τα μαθήματα ρητορικής του με κάνει να μην σκέφτομαι πολύ.Να ξεφεύγω πες..

Και σκέφτομαι:πέρσυ την πάτησα χοντρά με κάποιον που δεν έπρεπε καν να σκέφτομαι..Μη ρωτάτε γιατί και πώς και πού...Σημασία έχει οτι είχα συγκρατηθεί.Είχε καταλάβει τα συναισθήματά μου αλλά ευτυχώς έφυγε..Έχω αυτήν την τύχη , όταν υπάρχει κάποιος που θα με κάνει να κολλήσω και να ξεχάσω κι εμένα , κατά μαγικό τρόπο δεν μπορεί λόγω ανωτέρας βίας να είναι κοντά μου..Τι ωραίαααααα!Έτσι να τα κάνω πάντα...Πάντα τέτοιους να διαλέγω!Και μετά παραπονιέμαι γιατί δεν βρίσκω εύκολα γκόμενο.Αφού πάω στις περιπτωσάρες και στους υπόλοιπους ρίχνω χυλόπιτες!Τι θέλω πια ε?Τι?

Ουφ...

Κι όσο σκέφτομαι οτι μου αρέσουν άλλοι για τον χαρακτήρα τους και πραγματικά ερωτεύομαι τον χαρακτήρα τους αλλά με άλλους πάντα καταλήγω , νιώθω χάλια..

Σας φιλώ...

Υ.γ.1:Το τραγούδι στο video είναι τέλειο...Απο φινλανδικό συγκρότημα σας παρακαλώ..Poets of the fall..

Υ.γ.2:Η φωτό γιατί τέτοιος άντρας δεν θα υπάρξει ποτές... :Ρ

Ένα περίεργο Πάσχα και οι σκέψεις μου...

2009-04-21T12:52:00.004+03:00

Αυτή η Μεγάλη Εβδομάδα ήταν εξαιρετικά διασκεδαστική.Γνωρίσαμε κάτι παιδιά εκ Αυστρίας μεθύσαμε 2 φορές ως παρεά , πήγαμε κάποιες οφρές μαζί εκκλησία και τέτοια.

Ενώ πέρασα καλά , ειλικρινά , δεν ξέρω εαν ήθελα ή όχι να κάνουμε παρέα.Κι ακόμα δεν είμαι σίγουρη εαν το μετάνιωσα.

Δυστυχώς ή ευτυχώς , πάντα είμαι διαφορετική απο τα άτομα με τα οποία συναναστρέφομαι.Όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά , υπάρχουν κι άτομα λες κι ήρθαν απο άλλο κόσμο.

Για άλλη μια φορά είδα οτι όντως.Ήρθα απο αλλού.Απο αλλού!Απο εκεί που δεν υπάρχει περίπτωση να γυρίσω.Απο εκεί που τα όμορφα φαίνονται ψεύτικα και το άσχημο τουλάχιστον μοιάζει αποκαρδιωτικά αληθινό.

Όλοι φοβόμαστε να είμαστε άνετοι και ο εαυτός μας.Μπορεί να είναι σαρωτικό.Αλλά σίγουρα , δεν θα μας ξεχάσουν εύκολα όπως αντίστοιχα δεν θα ξεχάσουμε κι εμείς τα σαρωτικά άτομα που περάσανε σαν σίφουνες απο τη ζωή μας.

Δεν με πειράζει να λέω πράγματα για μένα κι ειδικά όταν αυτά έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μου και όλων όσων εκείνων πιστεύω.

Μπορεί να είναι απόκοσμα , παραμυθένια και σκοτεινά.Αλλά είναι όλα με έκαναν να αγαπήσω την ύπαρξή μου.

Τέλος πάντων , για να μην μακρυγορώ άλλο , αυτή τη χρονιά η ονομαστική μου εορτή πέρασε κάπως καλύτερα και πιο εύκολα απο τις παλιότερες που ήμουν μόνο η μητέρα μου , ο αδερφός μου κι εγώ.Την ημέρα του Πάσχα φάγαμε όλοι μαζί , ήπιαμε και το βράδυ βγήκαμε έξω.

Δεν ξέρω γιατί πέρασα καλά.Ίσως γιατί δεν ήταν εδώ τα παιδιά θα ήμουν σπίτι.Βλέπετε , η διαφορετική θεώρηση που έχω για την διασκέδαση είναι κουραστική μετά απο κάποιο διάστημα.Δεν φταίει μόνο αυτό αλλά προσπαθώ να ψάχνω προφάσεις.ίσως και το σπασικλάκι που πάντα ήμουν να έχει παραμείνει σε πολλά σημεία στη συμπεριφορά μου.

Μακάρι να ξαναάρχιζα τη ζωή μου απο το μηδέν.Να ξαναφύγω απο εδώ και να πάω κάπου που δεν θα έρχεται καν κόσμος.Αυτό μάλλον λέγεται τάση απομόνωσης.Αλλά όταν βλέπεις πως η επικονωνία εμ τον τρόπο που εσύ την αντιλαμβάνεσαι είναι περισσότερο ευγενική απ'οτι των άλλων και πως πιστεύεις εσύ οτι όλα πρέπει να είναι αληθινά όσο κι άβολα κι αν νιώσεις όποτε αυτό συμβεί , είναι υποχρέωση στον εαυτό σου να πιεστείς!Να πεις οτι έκανες λάθος μετά και να το μετανιώσεις!

Ερώτηση:γιατί για μένα οι γιορτές είναι τόσο χάλια?Πάντα!Απο μικρό παιδί!Απο τότε που έχω αναμνήσεις!Είναι χάλια!Δεν θυμάμαι ποτέ κάτι το οποίο είναι ευχάριστο!Με ένα άτομο μόνο έχω πάντα καλές αναμνήσεις.Με κανέναν άλλον..Ήταν απο τους καλύτερους φίλους που είχα ποτέ.

Ακόμα κι αν συμβαίνουν τα πιο περίεργα γεγονότα πρέπει να τα λες.Γιατί διαοφρετικά χάνουν τη σημασία τους και τη δυναμική τους με το πέρασμα του χρόνου.

Συγγνώμη , που δεν ξεχνώ το παρελθόν.
Συγγνώμη , που φτιάχνω την δική μου ιστορία και που δεν έχει καμία σχέση με την εποχή στην οποία γεννήθηκα.
Συγγνώμη , που τα όνειρά μου είναι μεγαλεπίβολα...

Ορίστε και τα λόγια απο το τραγούδι..

Square Nothing

For all the times you left me bleeding
Clouded, weakened by the haze
Cut of my pride, enough to forgive
Reconcile, back to square nothing

It seems I lost my direction
Don't have the strength to let it slip
Have no desire for the shore
Just let me play here for some time

Spend some quality time with the demon of mine
I like the way you struggle but you know I'm here to win

Is this how I want to spend my days?
Shadowed, it fears me, my utopia
Try to find some peace to destroy
These are my sins, I'm heading to fall
Never understood though I accepted
All the weakness that I discover
You gave me a place to hide and lost the key
Drowned my head just to see it sink (to the bottom)

Spend some quality time with the demon of mine
He said "I like the way you struggle but you know I'm here to win"
Spent some quality time with my borrowed smile
The gleam is replaced, rip me open and erase me

Spent some quality time with the demon of mine
I like the way you struggle but you know I'm here to win"
Spent some quality time with my borrowed smile
The gleam is replaced, rip me open and erase me

Υ.γ.1:Όπως βλέπετε , αυτό το κορίτσι κάτω αριστερά στην οθόνη σας με μαγνήτισε..Τελικά δεν μου αρέσει να κάνω μεγάλες αλλαγές όπως φαίνεται.Θέλω να έχω κάποια σταθερότητα.
Υ.γ.2:Τα λόγια του τραγουδιού είναι εξαιρετικά.ΣΤους περισσότερους δεν θα αρέσει λογικά το τραγούδι , αλλά έτσι είναι η ζωή...
Υ.γ.3:Τα αγκαλιασμένα κοριτσάκια είναι εκπληκτικά όμορφα...

Κάμποσες αγαπημένες ταινίες και ένα παράπονο...

2009-04-09T09:44:00.005+03:00

Αρχίζουμε λοιπόν απο την πάσα που έδωσε η Ηρώ (κατά blogspot Ms colourfull) να πω τις αγαπημένες μου ταινίες.

Αρχίζω λοιπόν:

Αγαπάω πολύ τον ευρωπαϊκό κινηματόγραφο όπως τον έλεγε χάριν αστειότητος κι ο γλυκούλης παππούς μου που πλέον δεν είναι μαζί μας(ναι , έχω πολλά κέφια σήμερα) και τον βαλκανικό.Έχουν βγει εξαιρετικές ταινίες όχι μόνο με καλλιτεχνική άποψη αλλά και με ιδιαίτερο νόημα.Έχω μια αδυναμία στην αλληγορία και στα πολλαπλά νοήματα που μπορεί να προσεγγίσουμε έχοντας διαφορετική οπτική γωνία των πραγμάτων.Μου αρέσουν πολύ και τα ηθικοπλαστικά έργα κι όλα όσα μπερδεύουν το μυαλό και με την δεύτερη ή τρίτη ακόμα φορά προβολής καταλαβαίνεις τι θέλουν να δείξουν.Υπάρχουν κι άλλες όμως που δεν έχουν κάτι να δείξουν γι'αυτό και σε μπερδεύουν..Τι να πει κανείς?Λατρεύω γαλλικές κωμωδίες και δεν μπορώ καθόλου τις αισθηματικές.Φωτεινή εξαίρεση το "Αγάπα με αν τολμάς" που παρουσίασε στο ιστολόγιό της η Ηρώ.Αλλά , δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσο άστοχος ο ελληνικός τίτλος.Κανονικά θα μεταφραζόταν "Το παιχνίδι των παιδιών" εξαιτίας του κουτιού..Αλλά...Δεν είμαι στο μυαλό της εταιρίας που κάνει τη διανομή του έργου στη χώρα μας.

Αρχίζω λοιπόν:(γκουχ γκουχ ναι αρχίζω...)

RRRrrr:Γαλλική κωμωδία , έτος παραγωγής 2004 πρωταγωνιστές διάσημοι Γάλλοι ηθοποιοί όπως Gerard Depardieu (είναι τόσο ωραίοοοοοοοοος), Marina Fois , Maurice Barthelemy και άλλοι με παραγωγό τον Alain Chabat γνωστό κι ως Καίσαρα απο την ταινία "Αστερίξ και Οβελίξ - Επιχείρηση Κλεοπάτρα"..
Η υπόθεση της ιστορίας είναι αρκετά παράξενη.Στη λίθινη εποχή , γίνονται οι πρώτες κατα σορροή δολοφονίες.Τα στοιχεία κάνουν μπαμ , αλλά οι άνθρωποι όντας αφελείς ακόμα , δεν μπορούν να καταλάβουν ποιός το έκανε και γιατί.Σημεία αστεία πολλά με ιδιαίτερα καυστικό χιούμορ και εξαιρετικά καλούς ηθοποιούς για να παίζουν τόσο άνετα τους χαζούς.
Tip της ταινίας:Επειδή ζούν και δρούν τα πρόσωπα στην λίθινη εποχή όλοι λέγονται Πέτρος και Πετρούλα μιας και η γαλλική γλώσσα επιτρέπει την συνήχηση της λέξης λίθινος με την λέξη Πέτρος και Πετρούλα..Επίσης υπάρχουν και καινούρια ζώα..Κοτομαμούθ , σκουληκομαμούθ κ.λ.π. :)))))
Σας την συστήνω ανεπιφύλακτα ειδικά σε όσους αρέσει το γαλλικό χιούμορ.Εγώ προσωπικά αυτήν την ταινία την έχω δει πάνω απο 10 φορές..Μα ναι..Κι όμως..Περισσότερες πληροφορίες εδώ!

Του θεού το χόρτο(ή αγγλιστί Saving Grave):Κωμωδία αγγλική , έτος παραγωγής 2000 , πρωταγωνιστές οι Brenda Blethyn , Craig Fegurson , Martin Clunes , Tcheky Karyo , Jamie Foreman και άλλοι.Η υπόθεση της ταινίας είναι εξαιρετικά δυσσάρεστη αν και δείχνει πως όταν έχεις θέληση όλα μπορείς να τα κάνεις για να ξεπεράσεις τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις. Μετά απο την αυτοκτονία του συζύγου της η Grace μια φιλήσυχη αγγλίδα με τρομερή αγάπη και φροντίδα προς τα φυτά, ανακαλύπτει πως χρωστούσε τα κέρατά του τα τράγια σε δάνεια.Για κακή της τύχη ανακαλύπτει επίσης πως ο άντρας της είχε κι ερωμένη.Χρεωμένη εως πάνω και πληγωμένη η Grace κινδυνεύει να χάσει το πανέμορφο και τεράστιο σπίτι της αλλά και ό,τι περιουσιακά στοιχεία έχει.Το φυτώριο της λοιπόν είναι η μοναδική της παρηγοριά.Ένας εργάτης του σπιτιού ο Matthew , της δίνει την ιδέα να φυτέψει μαριχουάνα για να βγει απο το οικονομικό της πρόβλημα.Μια ταινία που δεν τονίζει τα ηθικά διλήμματα αλλά την αδυναμία του ανθρώπου να αντέξει τα λάθη με πολλά ευυτράπελα και ανθρώπινες στιγμές.Περισσότερες πληροφορίες εδώ!

H θάλασσα μέσα μου(Mare adentro):Ισπανία , έτος παραγωγής 2004 , πρωταγωνιστές Javier Bardem (αχ , τι άντρας...συνεχίζουμε) , Belen Rueda , Lola Duenas , Mbel Rivera , Celso Bugallo και άλλοι.Η υπόθεση της τιανίας συζητήθηκε πολύ απο τα Μέσα Μαζικής ενημέρωσης γιατί με αυτήν την ταινία ο Amenabar έθιξε πολύ σοβαρά το θέμα της ευθανασίας.Ένας τετραπληγικός που ήταν καθηλωμένος για πάνω απο 30 χρόνια στο κρεββάτι νιώθει οτι είναι βάρος για τους ανθρώπους που αγαπάει και θέλει να βάλει σε τέλος τη ζωή του.Είναι θέμα προσωπικής αξιοπρέπειας για εκείνον.Ο δικαστικός του αγώνας απο μια εξαίρετη δικηγόρο που αναπτύσσουν όμορφη σχέση και η προσωπική του ψυχική ολοκλήρωση όταν μια φίλη του που τρέφει ιδιαίτερα αισθήματα για εκείνον θα του δώσει την ευκαιρία να φύγει απο αυτόν τον κόσμο δίνοντάς του υδροκυάνιο εμένα με σόκαραν.Θίγονται πάρα πολλά θέματα και μέσα σε όλα τα βαρυσήμαντα νοήματα βλέπουμε πως εαν έχεις στόχους (εδώ συγκεκριμένα ο θάνατος) χάνεις τις καθημερινές οάσεις της ζωής.Μια σκηνή που έμεινε χαραγμένη μέσα μου ήταν εκείνη που λίγο πριν πεθάνει ο γιός της "φίλης" του κοιμήθηκε στην "αγκαλιά" του βλέποντας το ηλιοβασίλεμα...Τι δυνατή εικόνα και τι φοβερό συναίσθημα.Είναι περιττό να σας πω οτι έκλαιγα για πάνω απο τρείς μέρες έχοντας στο μυαλό μου οτι άλλοι άνθρωποι προσπαθούν με όλη τη δύναμη της ψυχής του να ζήσουν και τελικά δεν τα καταφέρνουν.Περισσότερες πληροφορίες πού αλλού? εδώ!

Goodbye Lenin!:Αχ..Γερμανία , έτος παραγωγής 2003 , πρωταγωνιστής αχ...ο Daniel Bruhl..αχ και κάποιοι άλλοι οι οποίοι δεν με ενδιαφέρουν..αχ..τι γλυκούλης που είναι...Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται στο Ανατολικό Βερολίνο.Μια γυναίκα με 2 παιδιά χάνει τον άντρα της στην άλλη πλευρά.Ο νεαρός γιός (αυτός ο γλύκας) αντιστέκεται στο καθεστώς και συλαμβάνεται απο τα όργανα της τάξης..Η μητέρα του παθαίνει καρδιακό επεισόδιο και πέφτει σε κώμα.Κάποιους μήνες αργότερα όταν ξυπνάει έχει γίνει ήδη η επανένωση του ανατολικού με το δυτικό Βερολίνο και τα παιδιά της για να μην πάθει κάποιο σοκ το οποίο θα είναι θανατηφορό προσπαθούν να την κρατήσουν μακριά απο την επανένωση με μαγνητοσκοπημένες ειδήσεις και άλλου είδους κουραστικά τεχνάσματα.Η γυναίκα όμως αρχίσει να αντιλαμβάνεται όλα όσα της κρύβουν..
Tip της ταινίας:Μου άρεσε πάρα πολύ που βρίσκουν τον πατέρα τους.Βέβαια , δεν είχε θετική εξέλιξη η σχέση τους γιατί εκείνος είχε φτιάξει κι άλλη οικογένεια.. :( Επίσης το soundtrack της ταινίας το υπογράφει ο ένας και μοναδικός Yann Tiersen..
Περισσότερες πληροφορίες στο αγαπημένο πλέον imdb και εδώ!

Ο λαβύρινθος του Πάνα(el laberintho del fauno):Ισπανία , έτος παραγωγής 2007 , με κύρια πρωταγωνίστρια της γλυκήτατη και ταλαντούχα Ivana Bequero στον ρόλο της Οφηλίας.Μια παραγωγή του εξαίσιου Guillermo del Toro.Συμπρωταγωνιστούν Sergi Lopez , Maribel Verdu , Doug Jones , Ariadna Gil και άλλοι.
Στην Ισπανία του 1944 ένα κορίτσι με την έκγυο μητέρα της μετακομίζουν στον σύντροφο της μητέρας της ο οποίος είναι ένα κωλοφασιστικό γουρούνι.Το μέρος στο κορίτσι , εκπληκτικά τοπία με εξαιρετικήφυσική ομορφιά , φαίνεται μαγικό.Το πρώτο βράδυ διαμονής της λοιπόν μια νεραϊδούλα την πηγαίνει σε έναν φαύνο στο κέντρο ενός (πανέμορφου) λαβυρίνθου.Ο φαύνος της λέει οτι είναι πριγκήπισσα και πως πρέπει να το αποδείξει αφού αποπερατώσει κάποιες αποστολές που θα της αναθέσει.Αυτή η ταινία εκτός απο εξαιρετική σκηνοθεσία έχει και εκπληκτικό soundtrack.Ήμουν μαγεμένη όχι μόνο εξαιτίας της πλοκής αλλά και της μουσικής η οποία είναι παραμυθένια.Javier Navarrete ο συνθέτης..Τόσο γλυκειά μελαγχολία δεν είναι ξανανιώσει σε έργο..Την έβλεπα για δεύτερη φορά και στο τέλος στον κινηματογράφο έκλαψα τόσο πολύ..
Tip της ταινίας:όλες οι τερατώδης μορφές είναι αλληγορικές.Κατάλαβα τις περισσότερες αλλά εκείνο τέρας με τα μάτια στα χέρια με έκανε να πάω τραλαλά..

Μαύρη γάτα άσπρος γάτος(Cana macka , beli macor) :Σερβία , έτος παραγωγής 1998 , πρωταγωνιστές Barjam Severdzan , Srdjan Todorovic και άλλα δυσανάγνωστα για μας ονόματα.Παραγωγός και ένας εκ των σεναριογράφων ο πολυαγαπημένος μου Emir Kusturica.Το έργο πραγματίζεται την αρχή ενός έρωτα μέσα απο τραγελαφικές καταστάσεις και την ένωση δυό άσπονδων εχθρών που έχουν να συναντηθούν για χρόνια.
Tip της ταινίας:Δυστυχώς για να δεις Kusturica πρέπει να διαβάσεις πρώτα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα της Σερβίας καθώς και να ξέρεις πως θα ασχοληθεί με τσιγγάνους... :)))) Επίσης , παρατηρήστε ήθη κι έθιμα καθώς και συμβολικές πράξεις των προσώπων..Για άλλη μια φορά , συνθέτης της μουσικής υπόκρουσης μιας εκ των ταινιών του Kusturica o φίλος του και λατρεμένος μου Goran Bregovic.Η πιο όμορφη σκηνή του έργου είναι μέσα στα ηλιοτρόπια.Ινφορμεησιονς χιαρ! Υ.γ.Ήταν η πρώτη ταινία του Kusturica που είδα στην ΕΤ3 το 2000!Ήμουν 12...χαχα γι'αυτό αποχάζεψα..Επίσης η κοπελιά δεν παίζεται..είναι απλά θεά.

Οκ ναι..έχω ένα μικρό θεματάκι με τον Kusturica..Λατρεύω το Arizona Dream επίσης.Είναι βιωματική ταινία αφιερωμένη στον πατέρα του και με εκπληκτικούς ηθοποιούς.Johny Depp , Jerry Lewis , Faye Dunaway ( η οποία είναι θεά την ζήλεψα δεν ξέρετε πόσο!!!!Τι σώμα η ξεφτιλισμένη!!) , Lili Taylor (έχει πολύ γλυκό κι όμορφο πρόσωπο) , Vincebt Gallo κι άλλοι άσχετοι ηθοποιοί.. :ΡΡ
Μου άρεσε γιατί πολλά στιγμιότυπα ήταν παραμυθένια.Κι επειδή είχε εξαιρετικά ευγενικές ερωτικές σκηνές.Και τι παράξενο...Το soundtrack το υπογράφει ξανά ο Bregovic μόνο που συμπράττει κι ο Iggy Pop..Ναι , ο θεός της punk και των ναρκωτικών.Τραγουδά επίσης κι ο Johny Depp.Είναι πολυτάλαντος εκτός απο κούκλος.Τι να πει κανείς..Here παραπανίσιες σχετικές πληροφορίες.

Slumdog millionaire:Αγγλικής χρηματοδοτήσεως , να τα λέμε αυτά...Εν έτη 2009.Πολύ γλυκειά ταινία με αλήθειες και με σοκαριστικές εικόνες σχετικά με την ποιότητα διαβίωσης στην πολυπληθή Ινδία.Ο Dev Patel ως Jamal συμπαθέστατος και γλυκήτατος.Η Freida Pinto ως Latica κούκλα εκτός απο καλή ηθοποιός.Η λέξη slumdog σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει φτωχόσκυλο.Σε όλη την ταινία ξεχωρίσανε τα μικρά και οι έφηβοι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους για την ξεχωριστή φυσικότητά τους.
Η ταινία πραγματεύεται το πώς ήξερε τις απαντήσεις για το παιχνίδι "Ποιός θέλει να γίνει εκατομμυριούχος" στην Ινδία.Πίσω απο κάθε απάντηση κρυβόταν μια δυσάρεστη ανάμνηση του Jamal.Σύμφωνα με τις δικές μου προτιμήσεις αυτή η ταινία μπήκε στις αγαπημένες μου.Κάτι τόσο αληθινό στην εποχή μας είχε καιρό να φανεί ειδικά μέσα απο τον κινηματογράφο.

V For Vendetta:Δεν θυμάμαι χώρα..Νομίζω ευρωπαϊκή παραγωγή , όχι αμερικανική..Αλλά δεν είμαι σίγουρη..Έτος παραγωγής 2005.ρωταγωνιστούν Natalie Portman (αυτή η γυναίκα είναι εξαιρετική και πολύ όμορφη και με προσωπικότητα!!!πολύ σημαντικό αυτό) , Hugo Weaving , Stephen Rea , Stephen Fry , John Hurt κι άλλοι.Η υπόθεση παρμένη απο το κομικ των Alan Moore και David Lloyd.Η ταινία αυτή είναι απο τις αγαπημένες μου εξαιτίας των πολιτικών ιδέων που δημιουργεί.Είναι φοβερό πώς ο κόσμος αποζητά την αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό.Κάθε φορά , αν και είναι αστείο κλαίω , και κλαίω γιατί δεν θα έχει κανείς τα κότσια να επαναστατήσει ούτως ώστε να φέρει την αλλαγή που αξίζει στο ανθρώπινο γένος.Για άλλη μια φορά το soundtrack της ταινίας είναι πολύ όμορφο γιατί εκτός απο την κλασσική μουσική που συχνά ακούμε καθώς και άλλα παλαιότερα κομμάτια γνωστά ο Dario Marianelli δίνει ισχυρό παλμό.

Τα όμορφα χωριά , όμορφα καίγονται(Lepa sela lepo gore):Σέρβικο , έτος παραγωγής το 1996.Πρωταγωνιστές πάλι άτομα με δυσανάγνωστα ονόματα αλλά πιστέψτε με όλοι τους εξαιρετικοί ηθοποιοί!Dragan Bjelogrlic , Nikola Kojo , Dragan Maksimovic , Zoran Cvijanovic , Dragan Petrovic , Lisa Moncure και άλλοι..Η υπόθεση αρκετά σοβαρή που διαγράφει τόσο τις πολιτικές όσο και τις κοινωνικές διαστάσεις ενός εμφυλίου.Τρείς εναπομείναντες στρατιώτες χριστιανοί βρίσκονται σε ένα νοσοκομείο στο Βελιγράδι.Ο ένας απο αυτούς νοσηλεύεται σε πολύ σοβαρή κατάσταση σε κώμα.Οι άλλοι δυό έχουν τη δυνατότητα τουλάχιστον να μιλούν και να θυμούνται.Να συζητούν και να προσπαθούν να ηρεμήσουν.Ο Milan θυμάται τα παιδικά , τα εφηβικά και τα νεανικά του χρόνια με τον καλύτερό του φίλο τον Velja αν θυμάμαι καλά Βέλια προφέρεται) που όμως δεν είναι Σέρβος Χριστιανός αλλά Τούρκος Μουσουλμάνος.Κάποια στιγμή εξαιτίας του εμφυλίου πολεμούν μεταξύ τους σε μια σήραγγα η οποία είχε εγκαινιαστεί απο τον δικτάτορα Τίτο και για πολλά χρόνια ήταν το παιχνίδι τρόμου των δυό αυτών ηρώων ως παιδιά.
Tip της ταινίας:διαβάστε όσα περισσότερα μπορείτε περί Σέρβικης πολιτικής τις τελευταίες δεκαετίες.Θα μπορέσετε να καταλάβετε ακόμα περισσότερα.
Υ.γ.:Αυτήν την ταινία την είχα δει στο κανάλι της βουλής το 1999 ή 2000 νομίζω... :))

Και τώρα πάμε στην πιο βαριά ταινία που'χω δει και που έκλαιγα για μία εβδομάδα.

Ο καιρός των τσιγγάνων(Le temp des gitanes):Ο χριστός κι απόστολος!!!!Μετά απο αυτήν την ταινία ένιωσα μαλάκας.Ένιωσα δεν μπορώ να σας εξηγήσω πώς!Κι αυτός ο Bregovic πανάθεμά τον έγραψε βαλκανικό requiem για αυτήν την ταινία!Πρωταγωνιστεί ο Davor Dujmovic κι έχει το ρόλο του Perhan , ενός μικρού τσιγγάνου με τηλεπαθητικές δυνάμεις χωρίς μητέρα και πατέρα που τον μεγαλώνει η γιαγιά του(Ljubica Adzovic μιλάμε μια φωνή η γυναίκα τρομερή...).Έχει μια μικρότερη αδερφή με πρόβλημα στα πόδια(Elvira Sali) και έναν θείο μπεκρή , τεμπέλη και κλεφτάκο(Husnija Hasimovic).Είναι ερωτευμένος με την Αzra(Sinolicka Trpkova) αλλά έχει ένα θέμα με τους γονείς της , τελικά όμως την παντρεύεται.Με την αδερφή του πάνε στην Ιταλία για να την βοηθήσει ένας πλούσιος τσιγγάνος.Μόνο που όλα πάνε στραβά...Ο τσιγγάνος αυτός πλουτίζει γιατί βγάζει τα παιδιά προς διακονία και με άλλους παράνομους τρόπους.Η Azra κυοφορεί το παιδί του Perhan , αλλά στην γέννα πεθαίνει..Χάνει τα ίχνη της αδερφής του και του παιδιού του και αποζητά μόνο της εκδίκηση.Το τέλος είναι τραγικό.
Ειλικρινά , τόσο απαισιόδοξη ταινία δεν έχω ξαναδεί.Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορέσανε και γράψανε τέτοια ταινία.Σε τι ψυχολογική κατάσταση βρίσκονταν δηλαδή?Μόνο που την θυμήθηκα με έπιασε κατάθλιψη!
Tip της ταινίας:Να δείτε την πεντάωρη έκδοση!Τα σπάει που λένε..Α!Και να την δείτε όταν θα είστε υπερβολικά χαρούμενοι γιατί διαφορετικά θα αυτοκτονήσετε.Εγώ σας προειδοποίησα...Αφού αν φανταστείτε που ο αδερφός μου είναι κάπως χοντρόπετσος και δεν κλαίει εύκολα με αυτήν την ταινία έκλαψε πολύ!Όποτε βάζω κάποιο τραγούδι απο το soundtrack ψυχοπλακώνεται!Ποιός ?Ο Κώστας!Πρόσφατα , ήθελα να την ξαναδώ..Ναι είμαι μαζόχα!Και με παρακάλεσε να μην την βάλω ενώ θα'ναι αυτός στο σπίτι.

Έχω κι άλλες αγαπημένες ταινίες αλλά βαριέμαι να γράψω άλλες..

Δίνω πάσα στην Luthien και στην MpinelikoMistress και στον Dreamcatcher και στον artistz και στην Zekia..Και σε όποιον άλλον θέλει..

Το παράπονο είναι μεγάλη ιστορία και δεν γίνεται να μεγαλώσω κι άλλο το Post ετούτο οπότε αναμονή μέχρις αύριο ή μεθαύριο..

Σας φιλώ...

Η εικόνα γιατί μου θυμίζει tea party η συζήτηση περί ταινιών...

I Feel Stupid...

2009-04-03T11:55:00.003+03:00

Είναι πολύ παράξενο όταν η ζωή σου αλλάζει.Κι αλλάζεις κι εσύ για την προφτάσεις.Είναι παράλληλες ενέργειες αυτές.

Γίνεσαι λοιπόν κάποια στιγμή αυτό που έβλεπες όταν ήσουν παιδί και σιχαινόσουν τρομερά πολύ.

Γίνεσαι μια κοπέλα που όλα της έρχοντα βολικά σαν κορίτσι γιατί πολύ απλά ξέρει τον τρόπο.

Αυτό όμως δεν την χαροποιεί ιδιαίτερα.

Δεν ξέρω τι άλλα να πω..

Απλά οτι δεν θέλω να μεγαλώσω άλλο...

Σας φιλώ.

Μια νύχτα με τσιγάρο και ποτό.Εξαιτίας ενός δοντιού...

2009-03-30T13:20:00.003+03:00

Εχτές ήταν μια πρωτότυπη μέρα.

Δεν ξύπνησα με πολλή χαρά όπως συνήθως.Ξύπνησα , απλά.Είναι μια μηχανική διαδικασία όταν ξεκουράζεσαι κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Ήρθε η Κατερίνα (ένα απο τα κορίτσια του θεατρικού) και καταλήξαμε στο να προσπαθήσουμε να βρούμε άτομα για να μπορέσουμε να το ανεβάσουμε το θεατρικό.Ελπίζω να καταφέρουμε να βρούμε άλλα 13 άτομα..Ουφ..Μην μου πείτε οτι θεωρείται γρουσούζικο τον αριθμό..13 του Ιούνη γεννήθηκα εγώ κι ο αδερφούλης μου με 4 χρόνια διαφορά ακριβώς..Και στις 13 του Ιούνη του 1960 πέθανε κι η μαμά της μητέρας μου.Φοβερή σύμπτωση..Το ξέρω..Γι'αυτό αγαπάω πολύ τον αριθμό 13..Λόγος ύπαρξης είναι πλέον για μένα..

Ένιωθα πολύ χάλια λοιπόν γιατί με την Κατερίνα συζητήσαμε λιγάκι , κι είναι κι αυτή παιδί χωρισμένων γονιών.Μπαμπάς σε διαρκή κατάσταση κρυφτού κι εκείνος..Βέβαια , αυτός ξέρουν που μένει.Μένει Αθήνα.Εμένα είναι πότε απο δω και πότε εκεί σε διάφορες χώρες του κόσμου.Μόνες μας με τα αδέρφια και τις μαμάδες μας.ένιωσε όμορφα που δεν είναι απο τα ελάχιστα παιδιά με τέτοια κατάσταση οικογενειακή.Χάρηκα πάρα πολύ που ένιωσε καλά.Ήταν μια απο τις ομορφότερες στιγμές της χτεσινής μέρας.

Μετά με πόνεσε το δόντι μου για το οποίο είχα πάει στον δόκτωρα πριν αρκετό καιρό και για αρκετές εβδομάδες είχα ραντεβού μαζί του.Λοιπόν αυτό το δόντι είχε υποστεί απονεύρωση.Κι επειδή φράξανε οι αρτηρίες ήθελε να πάω πιο νωρίς για να το κοιτάξω.Αλλά δεν ένιωθα πόνο και φυσικά δεν έχω πάντα την οικονομική άνεση να κοιτάξω ακόμα και θέματα που αφορούν την υγεία μου μιας κι ο πατέρας μου είναι χαμένος στο διάστημα..Θα πρέπει λοιπόν να πάω σε χειρούργο για να αποφράξει τις αρτηρίες και να μην νιώθω πόνο.

Έτσι λοιπόν , το δόντι με έκανε ακόμα πιο χάλια γιατί ξαφνικά συνειδητοποίησα πως είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων το να είναι υγιείς και να μην πονάνε.Και περισσότερο πως αυτό ήμουν υποχρεωμένη να το κοιτάξω πριν την ενηλικίωσή μου μιας και η απονεύρωση είχε γίνει όταν ήμουν 13.Ε σιγά μωρέ..Άργησα να το κοιτάξω 8 χρόνια..Τι θα πάθαινα?Εδώ ο πατέρας μου έχει να τρώει τα λεφτά του στις πουτάνες.Εκεί θα κολλήσουμε?Στα δόντια και στη υγεία των παιδιών που χωρίς να τα ρωτήσουμε τα φέραμε στον κόσμο?

Αυτές τις ώρες λοιπόν έχω την ανάγκη να μιλάω με άτομα που αγαπάω ή έχω συνηθίσει ή φίλους.Δεν θέλω πιθανούς τρόπους επίλυσης των προβλημάτων μου γιατί δεν υπάρχουν δυνατοί τρόποι αντιμετώπισης τέτοιου είδους προβλημάτων!Μου φαίνεται λογικό..Όταν δεν είμαι καλά πάντα είμαι ρεαλίστρια εκείνες τις στιγμές.Δεν είμαι αιθεροβάμων.Ούτε υπεραισιόδοξη.Η υπεραισιοδοξία είναι για εκείνους που δεν αντέχουν την πραγματικότητα.

Κάθησα λοιπόν κι άκουγα μουσική..

Ο Morrissey κι η Siouxse μου έκαναν παρέα..Μετά μου αφιέρωσαν χρόνο κι οι Tori Amos , η Lisa Hannigan , οι Smiths αλλά κι Έλληνες σιγά σιγά..Η Βιτάλη , ο Καζούλης και τέλευταίο τραγούδι ήταν το σκάκι του Δημήτρη Παπαδημητρίου που είναι μελοποιημένο ποίημα του πολυαγαπημένου μου Αναγνωστάκη.Φταίει που απο μικρή όποτε το άκουγα στο ραδιόφωνο καθόμουν και καρδιοχτυπούσα για το πότε θα το ξανακούσω..Είναι ένα εξαιρετικό ποίημα με πολύ πεσιμιστικό βέβαια νόημα..

Διαβάστε όσοι δεν το ξέρετε..

Έλα να παίξουμε.
Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου
(Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη
Τώρα δεν λεχω πια αγαπημένη)
Θα σου χαρίσω τους πύργους μου
(Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου
Έχουν πεθάνει απο καιρό πριν απο μένα)
Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου
Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω;
(Τραβάνε μπρος , τυφλοί , χωρίς καν όνειρα)
Όλα , και τ'άλογά μου θα σ'τα δώσω
Μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω
Που ξέρει μόνο σ'ένα χρώμα να πηγαίνει
Δρασκελώντας τη μια άκρη ως την άλλη
Γελώντας μπρος τις τόσες πανοπλίες σου
Μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
Αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις.

Κι αυτή δεν έχει τέλος η πατρίδα.

Είναι ένα άξιο δείγμα έντεχνου τραγουδιού.Με όμορφους στίχους και ξεχωριστή μουσική.

Αποφάσισα λοιπόν στις 12 περίπου , εγώ η φανατική αντικαπνίστρια , έπειτα απο πολύωρη σκέψη έστριψα ένα τσιγάρο.Εδώ κάνουν καπνό τις περισσότερες φορές.Είμαι αλλεργική στο τσιγάρο.Έβαλα κι ήπια όσο ποτάκι είχε μείνει νερομένο γιατί ήταν πολύ βαρύ 50% το οινόπνευμα..Δεν θα το ξανακάνω.Ζαλίστηκα πολύ.Και το τσιγάρο με έκανε να νιώσω χάλια.Κι η αλλεργία με έπιασε σήμερα.Όχι χτες.Δεν μπορώ να μιλήσω.Βράχνιασε κι άλλο η φωνή μου.Και πονάει ο λαιμός μου.Τον νιώθω βρώμικο..Δεν ξέρω τι άλλες πλύσεις να κάνω με στοματικά διαλύματα.

Βρώμισα μέσα μου...

Τα φιλιά μου..Μουσική υπόκρουση καπούτ..Προτείνετέ μου εσείς...

Ήρθε η άνοιξη...Τι όμορφα..

2009-03-26T11:43:00.003+02:00

Και πρέπει συνεχώς να είμαι με χαπάκια αντιαλλεργικά.. Τι όμορφαααα..

Να κάνω βόλτες εις τας εξοχάς και να τρέχουν βλενογόνα..Να είμαι με ένα χαρτομάντηλο στο χέρι γιατί η άνοιξη διεγείρει πολύ τον οργανισμό μου.

Σήμερα , ξύπνησα μονόφθαλμη..

Έχει βγει εσωτερικά ένα κριθαράκι και παιδεύει το αριστερό μου μάτι.Σήμερα βγήκε λιγάκι κι απ'έξω..Αϊ απο δω..Εγώ δεν είχα ποτέ τέτοια.Μόνο πιτσιρίκι μέχρι τα πέντε μου χρόνια.Αλλά απο τότε και μετά τίποτα ρε παιδιά.Σκυλί μαύρο ήμουν.Τώρα με έχει πιάσει μια ευαισθησία , όχι φιλασθένεια (είχα να αρρωστήσω και να ανεβάζω πυρετό δυό χρόνια και κάτι μήνες) .Μόνο τις αλλεργίες είχα απο μικρή..

Άνοιξε σιγά σιγά το μάτι και αναρωτήθηκα αν είχε κλείσει και για άλλους λόγους..χαχα

Τέλος πάντων , ας σοβαρευτώ..

Ας αποφασίσω πως για όλη μου τη ζωή θα χαπακώνομαι!!Θα είμαι ένα ψυχολογικό πρεζόνι γιατί κάποια στιγμή όταν θέλεις ο οργανισμός σου να καταπολεμήσει κάποια πράγματα μόνος του λες "δεν θα κωλοχαπακώνομαι!!" αλλά ξαφνικά τρέχουν όλα μαζί και λες "Δεν αντέχωωωωωωωωωω..Θα πάρω το χαπάκι μου!!" και ψάχνεις εναγωνίως και τρέμοντας απο τα νεύρα μέσα στα συρτάρια για το πολυπόθητο χαπάκι..

Λοιπόν πάω να πάρω το αντισταμινικό μου χαπάκι να ισιώσω..Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου σας στέλνω..

Το τραγούδι γιατί πρωινιάτικα ήμουν ένα κουκλάκι ζωγραφιστόόόό...χαχαχα